Jan Przeworski

Jan Przeworski
Pełne imię i nazwisko

Jan Jakub Przeworski

Data i miejsce urodzenia

31 maja 1869
Kraków

Data i miejsce śmierci

18 października 1931
Warszawa

Zawód, zajęcie

adwokat

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal Niepodległości

Jan Jakub Przeworski (ur. 31 maja 1869 w Krakowie, zm. 18 października 1931 w Warszawie) – polski Żyd, działacz niepodległościowy, doktor praw, adwokat.

Życiorys

Był jednym z obrońców 116 oficerów i żołnierzy Legionów Polskich, oskarżonych zbrodnię przeciw sile zbrojnej państwa (austriackiego), popełnioną przez zbiorowy spisek i bunt w połączeniu z mordem żołnierzy austriackich oraz przez dezercję połączoną z kradzieżą mienia (mundurów, ekwipunku, broni, amunicji, pieniędzy itp.) i z oszustwem na szkodę państwa. Proces, który toczył się od 8 czerwca do 2 października 1918 w Máramarossziget był jednym z największych procesów wojskowo-politycznych w Austrii.

Mieszkał w Warszawie w Alejach Ujazdowskich 20 i prowadził kancelarię adwokacką. Członek Związku Adwokatów Polskich i wieloletni członek Zarządu Towarzystwa Fabryk Portland-Cementu „Wysoka” S.A.. Zmarł 18 października 1931 w Warszawie, a trzy dni później został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej. Pogrzeb stał się wielką manifestacją ze strony byłych więźniów Máramarossziget, którzy licznie, bo wszyscy, zamieszkali w Warszawie, z generałem Romanem Góreckim i pułkownikiem Stanisławem Barzykowskim na czele przybyli by oddać ostatnią posługę zmarłemu. Trumnę ze zwłokami na miejsce wiecznego spoczynku kolejno nieśli na swych barkach byli więźniowie.

Był żonaty z Salomeą z Eigerów, z którą miał synów: Tadeusza Mariana (ur. 1894), fabrykanta, Antoniego (1897–1940), doktora wszech nauk lekarskich, zamordowanego w Katyniu, i Andrzeja (1900–1952), inżyniera chemika oraz córkę Jadwigę (1901–1942), historyka sztuki, muzeologa, radcę Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, rozstrzelaną po wielomiesięcznym więzieniu na Pawiaku.

Ordery i odznaczenia

Publikacje

Przypisy

  1. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-11-11].
  2. 1 2 3 4 5 6 Nekrologi. „Kurjer Warszawski”. 287, s. 8, 1931-10-20. Warszawa.
  3. 1 2 3 Nekrolog. „Polska Zbrojna”. 286, s. 4, 1931-10-20. Warszawa.
  4. 1 2 Kocznur 2005 ↓, s. 166.
  5. ↑ Proces byłych legionistów. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 123 z 5 czerwca 1918.
  6. ↑ Kirkiczenko i Kraczkiewicz 1930 ↓, s. 201.
  7. ↑ Kirkiczenko i Kraczkiewicz 1931 ↓, s. 229.
  8. ↑ Spis członków Związku Adwokatów Polskich. „Czasopismo Adwokatów Polskich”. 11–12, s. 8, listopad–grudzień 1928. Warszawa.
  9. 1 2 3 Pogrzeb dr J. J. Przeworskiego Obrońcy więźniów z Marmaros-Sziget. „Polska Zbrojna”. 288, s. 6, 1931-10-22. Warszawa.
  10. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-11-11].
  11. ↑ Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Słownik Legionistów Polskich 1914-1918 : Przeworski Tadeusz Marian. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2024-11-09].
  12. ↑ Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 505.
  13. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-11-11].
  14. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-11-11].
  15. ↑ Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2024-11-11].
  16. ↑ M.P. z 1931 r. Nr 156, poz. 227 (ISAP).
  17. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-11-11].

Bibliografia