Jakub Zajączkowski, Witold Góralski, Janusz Symonides, J. Rowiński (2019) | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Doktor habilitowany nauk politycznych | |
| Specjalność: historia najnowsza i stosunki międzynarodowe Chin i Azji, sinoznawstwo | |
| Alma Mater |
Uniwersytet Pekiński |
| Doktorat |
1965 |
| Habilitacja |
1987 |
| Wykładowca, naukowiec, analityk, dyplomata | |
| Jednostka |
Instytut Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego |
| Odznaczenia | |
Jan Rowiński (ur. 11 maja 1936 w Kiełpinach, zm. 2 stycznia 2023 w Piasecznie) – polski badacz stosunków międzynarodowych i dyplomata, badacz Chin.
W 1959 ukończył studia na Uniwersytecie Pekińskim oraz w Instytucie Dyplomatycznym w Pekinie. W 1965 uzyskał doktorat, a w 1987 habilitację. Pracownik Ministerstwa Spraw Zagranicznych w latach 1960–1969 oraz 1993–2004, w tym w latach 1995–2001 jako zastępca ambasadora RP w Chinach w randze radcy–ministra pełnomocnego. W latach 1969–1993 i 2004–2007 analityk Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych.
W 2002 został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego, pracował w Zakładzie Studiów Pozaeuropejskich Instytutu Stosunków Międzynarodowych UW. Członek Collegium Invisibile.
Wypromował co najmniej ośmioro doktorów, m.in. Justynę Szczudlik (2015).
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.
Syn Władysława i Haliny. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.