| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia Polski epoki nowożytnej | |
| Alma Mater | |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Uczelnia | |
| Rektor WSP w Opolu | |
Jan Seredyka (ur. 8 października 1928 w Grajewie, zm. 16 sierpnia 2008 w Warszawie) – polski historyk, specjalizujący się w historii Polski nowożytnej, profesor Uniwersytetu Opolskiego.
Podczas II wojny światowej pracował jako robotnik przymusowy w Pińsku na Polesiu. W czerwcu 1945 roku przybył w pierwszej fali powojennych przymusowych polskich wysiedleńców z Kresów do Opola. Tutaj uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika. Po jej ukończeniu rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie napisał magisterium, a następnie doktorat pod kierunkiem prof. Władysława Czaplińskiego. Na tej samej uczelni uzyskał także stopień doktora habilitowanego w zakresie historii.
Od 1959 był związany z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Opolu, gdzie podjął pracę w Katedrze Historii Nowożytnej. Mianowany docentem w 1968 roku. W 1981 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Po przejściu na emeryturę w 1999 kontynuował pracę na Uniwersytecie Opolskim i Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości w Poznaniu.
Jego zainteresowania badawcze skupiały się głównie wokół problemów parlamentaryzmu w Rzeczypospolitej szlacheckiej XVI i XVII w. Powołał w Opolu Katedrę Historii Parlamentaryzmu, która skupiła specjalistów tej dziedziny z różnych ośrodków krajowych i zagranicznych.
Na podstawie: