Jan Skulich

Jan Skulich
Data urodzenia

21 października 1920

Data śmierci

11 czerwca 2002

Miejsce spoczynku

Cmentarz Posada w Sanoku

Narodowość

polska

Pracodawca

Autosan

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Odznaka „Za zasługi dla rozwoju przemysłu maszynowego” Odznaka „Zasłużony dla Sanoka”

Jan Skulich (ur. 21 października 1920, zm. 11 czerwca 2002) – polski pracownik przemysłu budowlanego i motoryzacyjnego związany z Sanokiem.

Życiorys

Nagrobek Jana Skulicha

Urodził się 21 października 1920. U kresu II wojny światowej współdziałał przy odbudowie fabryki Sanowag w Sanoku. Wówczas był jeszcze pracownikiem Mostostalu, z którym pracował przy budowach Mostu Poniatowskiego, Gmachu Sejmu RP, Mostu Śląsko-Dąbrowskiego, Huty Częstochowa, Zakładów Sodowych w Krakowie, Zakładów Metalowych Łabędy, Nowej Huty. Pracownikiem był formalnie od 1952 i w późniejszych latach po przemianowaniu na Sanocką Fabrykę Autobusów „Autosan”. W zakładzie pracował w wydziale remontowym (był kierownikiem zakładowych brygady wydziału remontowego). Według różnych źródeł obchodził jubileusz pracy w zakładzie: 35-lecia w 1980 bądź 40-lecia w 1981.

Od 1953 do 1954 pełnił funkcję prezesa klubu sportowego Stal Sanok, później zasiadał w zarządzie klubu.

Jan Skulich zmarł 11 czerwca 2002. Został pochowany na Cmentarzu Posada w Sanoku. W jego grobie spoczęła Jadwiga Skulich z domu Pruchniak (1926-2013, żołnierz Armii Krajowej, siostra Władysława Pruchniaka).

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Elżbieta Kolano. Na przykład Sanok... Zakład a miasto. „Nowiny”, s. 2, Nr 272 z 2 października 1971.
  2. ↑ Nasi jubilaci. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 11 (176) z 10-20 kwietnia 1980. Sanocka Fabryka Autobusów.
  3. ↑ Nasi jubilaci. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 31 (231) z 10-20 listopada 1981. Sanocka Fabryka Autobusów.
  4. ↑ Adam Baszak, Józef Ząbkiewicz, 55 lat klubu sportowego „Stal” Sanok 1946-2001, Sanok 2001, s. 31-32.
  5. ↑ Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 156-157. ISBN 978-83-935385-7-7.
  6. ↑ Sport w Sanoku w okresie powojennym. isanok.pl. [dostęp 2015-09-12].
  7. ↑ Nowe władze sanockiej „Stali”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 8, Nr 10 (29) z 15-30 maja 1975. Sanocka Fabryka Autobusów.
  8. ↑ Władysław Pruchniak: Moje wspomnienia z czasu wojny i okupacji 1939–1944 r.. W: Andrzej Brygidyn, Magdalena Brygidyn-Paszkiewicz: Wspomnienia i relacje żołnierzy Sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939–1944. Sanok: 2012, s. 40. ISBN 978-83-903080-5-0.
  9. ↑ Odznaczeni podczas uroczystej akademii z okazji 30-lecia zjednoczenia polskiego ruchu robotniczego. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 36 (129) z 20-31 grudnia 1978. Sanocka Fabryka Autobusów.
  10. ↑ Wysokie odznaczenia dla wieloletnich działaczy sportowych i kulturalnych. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 23 (68) z 1-15 grudnia 1976. Sanocka Fabryka Autobusów.
  11. ↑ Sławomir Bałda. W dniach lipcowego święta. Pierwszy wpis do „Księga Zasłużonych dla woj. krośnieńskiego” / Wpisani do „Księgi ludzi zasłużonych dla woj. krośnieńskiego”. „Nowiny”. Nr 165, s. 1, 3, 21-22 lipca 1977.
  12. ↑ Sanoczanie w „Księdze zasłużonych dla woj. krośnieńskiego”. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 15 (60), s. 1, 1-15 sierpnia 1976.
  13. ↑ Wysokie odznaczenia dla pracowników Sanockiej Fabryki Autobusów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 15 (84) z 1-15 sierpnia 1977. Sanocka Fabryka Autobusów.
  14. ↑ Wysokie odznaczenia dla mieszkańców Sanoka i pracowników SFA na 30-lecie PRL. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 21 (150) z 20-31 lipca 1979. Sanocka Fabryka Autobusów.

Bibliografia