| Data i miejsce urodzenia |
4 lipca 1946 |
|---|---|
| Instrumenty |
skrzypce, saksofon, flet prosty, pianino, organy, piła, dudy) i in. |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
1965–2014 |
| Powiązania |
Jerzy Rybiński, Andrzej Rybiński, Piotr Janczerski, Jerzy Grunwald, Jerzy Krzemiński, Bogdan Borkowski, Aleksander Kawecki, Edward Jugo, Czesław Mogiliński, Elżbieta Jagiełło, Krzysztof Krawczyk i in. |
| Zespoły | |
| Kanon Rytm (1965–1967) Piotrusie (1967) No To Co (1967–1980, 1993–2014) | |
Jan Stefanek (ur. 4 lipca 1946 w Łodzi) – polski multiinstrumentalista (m.in. skrzypce, saksofon, flet prosty, pianino, organy, piła, dudy), kompozytor, aranżer.
Wywodzi się z łódzkiego środowiska muzycznego, gdzie w 1965 roku zadebiutował, jako saksofonista w założycielskim składzie big-bandu Kanon Rytm p/d Janusza Sławińskiego, a w 1967 w zespole Piotrusie – w obydwu formacjach, grając razem z Andrzejem Rybińskim (gitara) i jego bratem Jerzym Rybińskim (gitara basowa). We wrześniu 1967 r. wraz z J. Rybińskim przeszedł do grupy No To Co (A. Rybiński został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej). Wraz z zespołem zadebiutował w programie telewizyjnym pt. Młodzieżowy Klub Piosenki „Po Szóstej” (emisja: 5 grudnia 1967). Pierwszy koncert miał miejsce w marcu 1968 roku w Zakopanem był on rozgrzewką przed udziałem VI KFPP w Opolu, gdzie otrzymał Nagrody Przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej na VI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’68 za piosenkę Po ten kwiat czerwony, po czym kariera zespołu nabrała rozpędu. W efekcie brał udział w licznych sesjach nagraniowych w rozgłośniach Polskiego Radia, płytowych, filmowych (Milion za Laurę w reż. Hieronima Przybyła i Awans w reż. Janusza Zaorskiego) i telewizyjnych (No To Co na przedmieściu, Przyśpiewki ludowe i Te opolskie dziouchy – przeboje No To Co). Poza tym liczne koncerty w kraju i za granicą (m.in. Czechosłowacja, Węgry, RFN, NRD, ZSRR, Bułgaria, Rumunia, Kuba, Francja, Szwecja, Finlandia, Wielka Brytania oraz ośrodki polonijne w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie).
Wśród kolejnych wyróżnień znalazły się m.in.:
Grupa No To Co po kilku zmianach w składzie i bez swoich najważniejszych filarów (od końca 1970 bez Jerzego Grunwalda, od 1971 bez Piotra Janczerskiego i od 1974 bez Jerzego Rybińskiego, który przeszedł do zespołu Andrzej i Eliza) działała nadal, z tym że w styczniu 1977 roku przejął po Jerzym Krzemińskim kierownictwo muzyczne zespołu, który zrealizował jeszcze program jubileuszowy z okazji swojego 13-lecia i został rozwiązany w 1980 roku. Następnie wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie występował w kasynie w Las Vegas z Krzysztofem Krawczykiem, zaś po roku pobytu zamieszkał w Chicago (Aleksander Kawecki twierdzi, że grupa No To Co istniała do 1981 roku i podczas koncertów w Stanach Zjednoczonych, zastał muzyków stan wojenny i część z nich zdecydowała się tam zostać, m.in. J. Stefanek). I choć występował w reaktywowanym No To Co w latach 1993–2014 to powrócił do kraju na stałe dopiero w 2001 roku. Dalsze koncertowanie uniemożliwia mu zły stan zdrowia.