Fotografia nagrobna Jana Szelca | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Nagrody | |
|
Nagroda Miasta Sanoka (1999) | |
Jan Szelc (ur. 28 kwietnia 1935 w Krościenku Wyżnym, zm. 4 grudnia 2008 w Sanoku) – polski poeta, nauczyciel.
Urodził się 28 kwietnia 1935 w Krościenku Wyżnym, gdzie wychowywał się. Ukończył Liceum Pedagogiczne w Krośnie. Zawodowo pracował jako nauczyciel w Bieszczadach, najpierw w Woli Matiaszowej, później przez okres 22 lat w Olszanicy. Następnie osiadł w Sanoku. Jako nauczyciel pracował także w Lesku. W 1979 został absolwentem studiów na kierunku pedagogicznym w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie na podstawie pracy magisterskiej z 1978 pt. Odbudowa szkolnictwa w Bieszczadach w latach 1944–1950. W 1983 odszedł na przedwczesną emeryturę.
Jako poeta debiutował w 1967 na łamach tygodnika „Kamena”. W latach 70. był członkiem Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy „Gwoźnica”. W swojej twórczości inspirował się Bieszczadami. Zyskał przydomek bieszczadzkiego barda. Publikował w czasopismach na Podkarpaciu (m.in. na łamach almanachu Klubu Literackiego „Połoniny”). Poeta był laureatem nagród i wyróżnień za swoją twórczość poetycką. Został członkiem Stowarzyszenia Kulturalnego „Dębina” w Krościenku Wyżnym. W połowie 2002 wybrany członkiem zarządu Stowarzyszenia „Korporacja Literacka” w Sanoku.

Zmarł 4 grudnia 2008. Jego pogrzeb odbył się 10 grudnia 2008. Został pochowany na Cmentarzu Południowym w Sanoku. Miał córkę Renatę.
19 stycznia 2009 zostało zorganizowane w Sanoku spotkanie zatytułowane „Jan Szelc i przyjaciele – wieczór wspomnień”. W upamiętnieniu poety dąb będący pomnikiem przyrody w rodzinnym Krościenku Wyżnym uchwałą rady gminy Krościenko Wyżne z 28 kwietnia 2009 został nazwany „Jan”. 25 stycznia 2011 zorganizowano w Galerii Zdzisława Pękalskiego w Hoczwi zorganizowano program poetycki w wykonaniu harcerzy, a przygotowany przez hm. Krystynę Chowaniec