Jan Wiernikowski

Jan Nepomucen Wiernikowski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

11 maja 1800
Kosiejsk

Data i miejsce śmierci

1877
Charków

Specjalność: lingwistyka
Alma Mater

Cesarski Uniwersytet Wileński

Uczelnia

Uniwersytet Kazański
Uniwersytet w Charkowie

Multimedia w Wikimedia Commons
Teksty w Wikiźródłach

Jan Nepomucen Wiernikowski (ur. 29 kwietnia?/11 maja 1800 w Kosiejsku, pow. mozyrski, zm. 1877 w Charkowie) – polski językoznawca, nauczyciel, syn Antoniego Wiernikowskiego hr. Janina.

Życiorys

W 1810 rozpoczął naukę w gimnazjum w Mozyrzu. Od 1817 studiował na Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim – m.in. u prof. Grodka – otrzymał stopień magistra. Jeden z 9 Filaretów skazanych w procesie. Po procesie filaretów – zesłany do Symbirska – został nauczycielem gimnazjalnym języków starożytnych.

Pracował również jako nauczyciel w Wiatce (okresowo wspólnie z Teodorem Łozińskim). Następnie studiował języki wschodnie w Petersburgu.

Został powołany na katedrę języków wschodnich na Uniwersytecie w Kazaniu (według innych źródeł wykładał historię i geografię starożytną), a następnie na Uniwersytecie w Charkowie.

Tłumacz Pindara, Sarbiewskiego, Hafeza. Publikował w wydawnictwie J. Zawadzkiego w Wilnie.

Przypisy

  1. 1 2 3 Stanisław Zieliński, Mały słownik pionierów polskich kolonialnych i morskich. Podróżnicy, odkrywcy, zdobywcy, badacze, eksploratorzy, emigranci – pamiętnikarze, działacze i pisarze migracyjni, Warszawa: Inst. Wyd. Ligi Morskiej i Kolonialnej, 1933, s. 590.
  2. ↑ Majewska Barbara, Gazele Hafiza w niepublikowanym przekładzie Wiernikowskieego, Przegląd Orientalistyczny nr 1 (33), Warszawa 1960, s. 39–68.

Bibliografia

Linki zewnętrzne