Jannik Sinner (2024) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
16 sierpnia 2001 |
| Wzrost |
191 cm |
| Gra |
praworęczny, oburęczny bekhend |
| Status profesjonalny |
2018 |
| Zakończenie kariery |
aktywny |
| Trener | |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje |
30 |
| Najwyżej w rankingu |
1 (10 czerwca 2024) |
| Australian Open |
W (2024, 2025) |
| Roland Garros |
F (2025) |
| Wimbledon |
W (2025, 2026) |
| US Open |
W (2024) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje |
1 |
| Najwyżej w rankingu |
124 (27 września 2021) |
| Strona internetowa | |
Jannik Sinner (ur. 16 sierpnia 2001 w San Candido) – włoski tenisista, triumator Australian Open 2024 i 2025, US Open 2024 oraz Wimbledonu 2025 i 2026, były lider rankingu ATP. W 2026 roku został drugim i najmłodszym w historii zdobywcą Karierowego Złotego Mastersa.
Zawodowy tenisista od 2018 roku. W drabince głównej zawodów Wielkiego Szlema zadebiutował podczas US Open 2019 i odpadł w pierwszej rundzie po porażce ze Stanem Wawrinką. Zwyciężył 17 z 22 rozegranych finałów konkursów o randze ATP Tour. W listopadzie 2019 roku zwyciężył w Next Generation ATP Finals, po finale z Alexem de Minaurem. W grudniu tegoż roku uhonorowany nagrodą ATP w kategorii debiutanta sezonu (ATP Newcomer of the Year).
Swój pierwszy tytuł ATP zdobył w 2020 roku, pokonując w finale turnieju 250 Sofia Open 2020 Kanadyjczyka Vaska Pospisila 6:4, 3:6, 7:6. Po swój drugi tytuł Włoch sięgnął w 2021 roku, kiedy w finale Great Ocean Road Open okazał się lepszy od swojego rodaka Stefano Travaglii ( 7:6, 6:4). 2 sierpnia 2021 zdobył swój pierwszy tytuł w grze podwójnej, kiedy w parze z Reillym Opelką triumfowali w turnieju Atlanta Open nad Stevem Johnsonem i Jordan Thompsonem 6-4, 6-7, 10-3. Swoje trzecie singlowe zwycięstwo Sinner odniósł w Washington Open, pokonawszy Amerykanina Mackenzie McDonalda 7:5, 4:6, 7:5. Był to pierwszy tytuł rangi 500 w jego karierze. Następnie obronił tytuł sprzed roku i w Sofia Open pokonał francuskiego tenisistę Gaëla Monfilsa 6:3, 6:4. W październiku wywalczył swój piąty tytuł ATP, pokonawszy w turnieju European Open Argentyńczyka Diego Schwartzmana wynikiem 6:2, 6:2.
W 2022 roku zdobył swój szósty tytuł ATP i zarazem pierwszy na nawierzchni ziemnej, pokonując w finale Croatia Open Umag Hiszpana Carlosa Alcaraza 6:7, 6:1, 6:1.
Rok 2023 przyniósł Jannikowi kolejne cztery tytuły ATP. Pierwszym z nich było zwycięstwo w Open Sud de France 2023 we francuskim Montpellier. Jego rywalem w finale był Amerykanin Maxime Cressy, którego pokonał 7:6, 6:3. W sierpniu wygrał swój pierwszy tytuł rangi Masters 1000, triumfując nad Australijczykiem Alexem de Minaurem 6:4, 6:1 w finale Canadian Open w Toronto. Następnie skutecznie zrewanżował się Daniiłowi Miedwiediewowi i pokonał Rosjanina w finale turniejów China Open (7:6, 7:6) oraz Vienna Open (7:6, 4:6, 6:3).
Reprezentował włoską drużynę w rozgrywkach Pucharu Davisa. W ćwierćfinale pokonał Holendra Tallona Griekspoora zarówno w singlu ( 7:6, 6:1) jak i w deblu w parze z Lorenzo Sonego przeciwko Tallonowi i Wesleyowi Koolhofowi ( 6:3, 6:4). Jannik w półfinale przeciwko Serbii obronił trzy piłki meczowe z rzędu i pokonał Novaka Đokovića 6:2, 2:6, 7:5. W meczu deblowym razem z Sonego pokonali Novaka i Miomira Kecmanovića 6:3. 6:4. W finale reprezentacja Włoch zmierzyła się z drużyną Australii. Sinner pokonał Alexa De Minaura 6:3, 6:0, a Włosi ostatecznie wygrali cały turniej.
W tym sezonie po raz pierwszy w karierze zdobył nagrodę ATP Fans’ Favourite Award, dzięki głosom fanów z całego świata.
W styczniu 2024 roku zdobył swój 11 tytuł ATP i zarazem pierwszy tytuł wielkoszlemowy w karierze, pokonując w finale turnieju Australian Open Daniiła Miedwiediewa wynikiem 3:6, 3:6, 6:4, 6:4, 6:3. Tym samym stał się pierwszym w historii włoskim singlistą, który sięgnął po ten tytuł. Następnie wygrał turniej w Rotterdamie, pokonując Alexa de Minaura 7:5, 6:4 Zwyciężył również w Miami Open, pokonawszy Bułgara Grigora Dimitrowa 6:3, 6:1, zdobywszy swój drugi ,, tysięcznik". Następnie pokonał polskiego tenisistę Huberta Hurkacza w finale turnieju Halle Open wynikiem 7:6, 7:6.
Miał wziąć udział w igrzyskach olimpijskich w Paryżu w lipcu 2024 roku, ale zrezygnował ze startu z powodu zapalenia migdałków, co potwierdził po konsultacji z lekarzami.
W finale Cincinnati Masters triumfował nad Amerykaninem Francesem Tiafoe 7:6, 6:2. Swoje drugie wielkoszlemowe zwycięstwo odniósł podczas US Open, wygrywając w spotkaniu finałowym 6:3, 6:4, 7:5 z Amerykaninem Taylorem Fritzem. Wygrał także pokazowy turniej Six Kings Slam w Arabii Saudyjskiej w emocjonującym spotkaniu przeciwko Carlosowi Alcarazowi: 6:7, 6:3, 6:3. Następnie w finale turnieju Shanghai Masters pokonał Novaka Đokovića wynikiem 7:6, 6:3. Triumfował również w turnieju ATP Finals, wieńczącym sezon, pokonawszy Taylora Fritza 6:4, 6:4. W całym turnieju nie stracił choćby seta i został tym samym jedynym tenisistą od 1990 roku, który wygrał finały ATP bez przegrania seta.
Reprezentował włoską drużynę w rozgrywkach Pucharu Davisa, gdzie wraz z Lorenzo Musettim, Matteo Berrettinim, Andreą Vavassori, Simone Bolellim oraz Filippo Volandrim w roli kapitana, sięgnęli po drugie z rzędu zwycięstwo: w ćwierćfinale Sinner pokonał Argentyńczyka Sebastiána Báeza 6:2, 6:1, a następnie wraz z Matteo Berrettinim wygrał mecz deblowy przeciwko Máximo Gonzálezowi i Andrésowi Molteniemu 6:4, 7:5. W półfinale Włosi pokonali Australię 2:0, a Sinner zapewnił drużynie awans, zwyciężając Alexa de Minaura 6:3, 6:4. W finale przeciwko Holandii Jannik pokonał Tallona Griekspoora 7:6(2), 6:2, zapewniając reprezentacji Włoch drugie z rzędu zwycięstwo w tych rozgrywkach.
Sezon 2024 zakończył na pozycji lidera rankingu ATP, na którą wskoczył 10 czerwca tegoż roku, zdobywszy osiem tytułów rangi ATP, w tym dwa wielkoszlemowe.
Drugi rok z rzędu, decyzją fanów z całego świata zdobył nagrodę Fan Favourite Award. Otrzymał również nagrodę federacji tenisowej ITF World Champion za całokształt sezonu 2024.
W styczniu 2025 sięgnął po trzeci tytuł wielkoszlemowy w karierze, pokonując w finale Australian Open Alexandra Zvereva wynikiem 6:3, 7:6, 6:3. W lipcu tego samego roku zwyciężył w wielkoszlemowym Wimbledonie nad Carlosem Alcarazem: 4:6, 6:4, 6:4, 6:4. Tym samym został pierwszym włoskim tenisistą, który sięgnął po ten tytuł. Na balu mistrzowskim zatańczył z triumfatorką Wimbledonu 2025, Igą Świątek. Na początku października odniósł zwycięstwo w Pekinie, pokonawszy Learnera Tiena 6:2, 6:2. Kilkanaście dni później po raz drugi z rzędu wygrał towarzyski turniej Six Kings Slam w Arabii Saudyjskiej 6:2, 6:4, gdzie jego przeciwnikiem w meczu mistrzowskim ponownie był Carlos Alcaraz. Następnie triumfował nad Alexandrem Zverevem wynikiem 3:6, 6:3, 7:5 w finale turnieju Vienna Open. Po raz pierwszy w karierze wygrał turniej Paris Masters, pokonując w finale Felixa Auger-Aliassime: 6:4, 7:6. W całym turnieju nie stracił choćby seta. Dzięki temu zwycięstwu odzyskał pozycję lidera rankingu ATP. Następnie, pokonawszy Carlosa Alcaraza 7:6, 7:5, drugi rok z rzędu wygrał turniej ATP Finals w Turynie. Podobnie jak w 2024 roku, nie stracił w całym turnieju ani jednego seta.
Sezon 2025 zakończył na pozycji wicelidera rankingu ATP, zdobywszy 6 tytułów rangi ATP, w tym 2 wielkoszlemowe. Trzeci rok z rzędu zdobył nagrodę Fan Favourite Award i drugi rok z rzędu otrzymał nagrodę federacji tenisowej ITF World Champion, przyznawaną na podstawie ogólnych osiągnięć sezonu.
W marcu 2026 sięgnął po 25 tytuł ATP, kiedy po raz pierwszy w karierze wygrał turniej Indian Wells Masters (bez straty seta). W finale po dwóch tie-breakach pokonał Daniiła Miedwiediewa. Został tym samym najmłodszym tenisistą, który zdobył wszystkie najważniejsze tytuły na kortach twardych. Kilkanaście dni później zdobył swój 26 tytuł ATP, triumfując w finale Miami Open nad Czechem Jirim Lehecką 6:4, 6:4. Skompletował tym samym Słoneczny Dublet (ang. Sunshine Double), czyli wygraną w turniejach Indian Wells Masters i Miami Open w tym samym roku. Wcześniej dokonało tego tylko siedmiu tenisistów, ostatni raz Roger Federer w 2017 roku. Co ciekawe, Sunshine Double wygrała w 2026 roku także Aryna Sabalenka - to dopiero 4 raz, kiedy zarówno tenisista, jak i tenisistka zdobyli te tytuły w tym samym roku.

W tym sezonie został pierwszym tenisistą w historii, który nie przegrał ani jednego seta podczas Sunshine Double. Jest także trzecim tenisistą, który wygrał trzy turnieje serii 1000 z rzędu (po Djokovicu i Nadalu). Następnie przeniósł się na mączkę, a w finale Monte Carlo pokonał Carlosa Alcaraza 7:6 6:3 i wygrał swój pierwszy tytuł ATP Masters 1000 na tej nawierzchni. Ponadto ustanowił rekordową liczbę 37 wygranych setów z rzędu w turniejach serii 1000 ( Djokovic - 24). To również 27. tytuł ATP w karierze Włocha, a dzięki temu zwycięstwu odzyskał pozycję lidera rankingu ATP. Sinner został tym samym drugim tenisistą po Novaku Đokoviću, który wygrał Sunshine Double i Monte Carlo w tym samym roku. Triumfując w Monte Carlo, Sinner zdobył czwarty tytuł ATP Masters 1000 z rzędu, czego wcześniej dokonali tylko Novak Djokovic i Rafael Nadal. Następnie zdobył swój pierwszy tytuł w turnieju Madrid Open i zarazem 28 w karierze, pokonawszy w finale Alexandra Zvereva wynikiem 6:1, 6:2. Sinner dokonał historycznego osiągnięcia, został bowiem pierwszym tenisistą w historii, który wygrał pięć turniejów ATP Masters 1000 z rzędu. 17 maja wygrał swój pierwszy tytuł w turnieju Italian Open. W finale pokonał Caspera Ruuda 6:4, 6:4, zostając najmłodszym i drugim w historii (po Novaku Djokovicu) tenisistą, który skompletował Karierowy Złoty Masters, czyli wygraną we wszystkich dziewięciu turniejach rangi ATP Masters 1000. Został także drugim zawodnikiem od czasu Rafaela Nadala, który wygrał wszystkie turnieje Masters 1000 rozgrywane na mączce w tym samym roku. Wygrana w Rzymie to również 29. tytuł rangi ATP w karierze Sinnera, szósty z rzędu tytuł rangi ATP Masters 1000 i piąty w tym roku. Pobił również rekord Djokovicia, jeśli chodzi o liczbę wygranych w turniejach ATP 1000 z rzędu: Djoković wygrał ich 31, a Sinner – 34. Po tym zwycięstwie został trzecim Włochem w historii, który wygrał Italian Open (wcześniej triumfowali Adriano Panatta i Nicola Pietrangeli). W lipcu Sinner obronił tytuł zdobyty przed rokiem na Wimbledonie. W meczu mistrzowskim pokonał Alexandra Zvereva wynikiem 6:7, 7:6, 6:3, 6:4, zdobywając swój piąty w karierze tytuł wielkoszlemowy, szósty tytuł ATP zdobyty w tym roku i 30 w karierze. Podczas przygotowań do ostatniej części sezonu na kortach twardych doznał kontuzji prawego kolana, przez co wycofał się kolejno z Canadian Open, Cincinnati, US Open oraz z azjatyckich turniejów w Pekinie i Szanghaju. Mimo rehabilitacji uraz okazał się na tyle poważny, że Sinner na początku października ogłosił zakończenie sezonu 2026 i zapowiedział powrót na kort w 2027 roku. W tym sezonie zdobył sześć tytułów, w tym jeden wielkoszlemowy i zakończył rok na pozycji wicelidera rankingu ATP.
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji
A, brak startu
NH, turniej nie odbył się
| Turniej | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | 2026 | Tytuły | Z–P |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | 2R | 1R | QF | 4R | W | W | SF | 2 / 7 | 27 – 5 |
| French Open | A | QF | 4R | 4R | 2R | SF | F | 2R | 0 / 7 | 23 – 7 |
| Wimbledon | Q1 | NH | 1R | QF | SF | QF | W | W | 2 / 6 | 27 – 4 |
| US Open | 1R | 1R | 4R | QF | 4R | W | F | A | 1 / 7 | 23 – 6 |
| Bilans spotkań | 0–1 | 5–3 | 6–4 | 15–4 | 12–4 | 23–2 | 26-2 | 13-2 | 5 / 27 | 100 – 22 |
| Legenda |
|---|
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP Finals |
| ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
| ATP International Series / ATP Tour 250 |
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 14 listopada 2020 | Sofia | Twarda (hala) | 6:4, 3:6, 7:6(3) | |
| Zwycięzca | 2. | 7 lutego 2021 | Melbourne | Twarda | 7:6(4), 6:4 | |
| Finalista | 1. | 4 kwietnia 2021 | Miami | Twarda | 6:7(4), 4:6 | |
| Zwycięzca | 3. | 8 sierpnia 2021 | Waszyngton | Twarda | 7:5, 4:6, 7:5 | |
| Zwycięzca | 4. | 3 października 2021 | Sofia | Twarda (hala) | 6:3, 6:4 | |
| Zwycięzca | 5. | 24 października 2021 | Antwerpia | Twarda (hala) | 6:2, 6:2 | |
| Zwycięzca | 6. | 31 lipca 2022 | Umag | Ceglana | 6:7(5), 6:1, 6:1 | |
| Zwycięzca | 7. | 12 lutego 2023 | Montpellier | Twarda (hala) | 7:6(3), 6:3 | |
| Finalista | 2. | 19 lutego 2023 | Rotterdam | Twarda (hala) | 7:5, 2:6, 2:6 | |
| Finalista | 3. | 2 kwietnia 2023 | Miami | Twarda | 5:7, 3:6 | |
| Zwycięzca | 8. | 13 sierpnia 2023 | Toronto | Twarda | 6:4, 6:1 | |
| Zwycięzca | 9. | 4 października 2023 | Pekin | Twarda | 7:6(2), 7:6(2) | |
| Zwycięzca | 10. | 29 października 2023 | Wiedeń | Twarda (hala) | 7:6(7), 4:6, 6:3 | |
| Finalista | 4. | 19 listopada 2023 | Turyn | Twarda (hala) | 3:6, 3:6 | |
| Zwycięzca | 11. | 28 stycznia 2024 | Australian Open, Melbourne | Twarda | 3:6, 3:6, 6:4, 6:4, 6:3 | |
| Zwycięzca | 12. | 18 lutego 2024 | Rotterdam | Twarda (hala) | 7:5, 6:4 | |
| Zwycięzca | 13. | 31 marca 2024 | Miami | Twarda | 6:3, 6:1 | |
| Zwycięzca | 14. | 23 czerwca 2024 | Halle | Trawiasta | 7:6(8), 7:6(2) | |
| Zwycięzca | 15. | 19 sierpnia 2024 | Cincinnati | Twarda | 7:6(4), 6:2 | |
| Zwycięzca | 16. | 8 września 2024 | US Open, Nowy Jork | Twarda | 6:3, 6:4, 7:5 | |
| Finalista | 5. | 2 października 2024 | Pekin | Twarda | 7:6(6), 4:6, 6:7(3) | |
| Zwycięzca | 17. | 13 października 2024 | Szanghaj | Twarda | 7:6(4), 6:3 | |
| Zwycięzca | 18. | 17 listopada 2024 | Turyn | Twarda (hala) | 6:4, 6:4 | |
| Zwycięzca | 19. | 26 stycznia 2025 | Australian Open, Melbourne | Twarda | 6:3, 7:6(4), 6:3 | |
| Finalista | 6. | 18 maja 2025 | Rzym | Ceglana | 6:7(5), 1:6 | |
| Finalista | 7. | 8 czerwca 2025 | French Open, Paryż | Ceglana | 6:4, 7:6(4), 4:6, 6:7(3), 6:7(2) | |
| Zwycięzca | 20. | 13 lipca 2025 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | 4:6, 6:4, 6:4, 6:4 |
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 1 sierpnia 2021 | Atlanta | Twarda | 6:4, 6:7(6), 10–3 |
Jego inspiracją jest włoski tenisista, Andreas Seppi. Jako sportowiec dba nie tylko o dietę, ale też o regularny sen. Oprócz standardowej diety, składającej się z białka, węglowodanów i warzyw pozwala sobie czasem na hamburgera, kiedy świętuje sukces na korcie. Aby się zregenerować i być dobrze przygotowanym do walki na korcie, stara się spać ok. 10 godzin i ucina sobie drzemki przed meczami.
W sztabie Sinnera znajdują się: norweski trener Magnus Norman (który w listopadzie 2026 zastąpił Australijczyka Darrena Cahilla), tenisista Simone Vagnozzi i trener przygotowania fizycznego Umberto Ferrara. W marcu 2024 w organizmie Sinnera wykryto obecność zakazanej substancji o nazwie clostebol. Tenisista udowodnił, że niewielkie ilości sterydu znalazły się w jego organizmie przypadkiem podczas masażu. Fizjoterapeuta i osteopata zawodnika Giacomo Naldi miał stosować clostebol na zraniony palec i wmasować go w skórę tenisisty. Sprawę potraktowano jako zaniedbanie. Choć z początku niezależny trybunał nałożył jedynie symboliczną karę w postaci odjęcia punktów i odebrania nagrody pieniężnej za turniej w Indian Wells, od wyroku odwołała się Światowa Agencja Antydopingowa. Wskutek czego w lutym 2025, tuż po wygranym Australian Open, Sinner przyjął karę trzymiesięcznego zawieszenia i wrócił na turniej Italian Open rozgrywany w Rzymie w maju. Choć Sinner udowodnił swoją niewinność, afera dopingowa odbiła się głośnym echem w świecie sportu. Do sprawy krytycznie odnieśli się m.in. Novak Đoković czy Nick Kryigos, oskarżając władzę światowej Agencji Antydopingowej o zbyt łagodną karę i faworyzowanie zawodnika. Kilku tenisistów, takich jak Rafael Nadal, Carlos Alcaraz, Jack Draper czy Andy Roddick, okazali wsparcie Sinnerowi.
Najlepiej czuje się na kortach twardych, które najbardziej odpowiadają jego dynamicznemu i ofensywnemu stylowi gry oraz dają mu najlepszą równowagę między szybkością piłki a kontrolą uderzeń. Jego tenis opiera się na mocnych, płaskich uderzeniach z głębi kortu, zarówno z forhendu, jak i z oburęcznego bekhendu. Preferuje grę opartą na intensywnych wymianach i wysokim tempie, starając się jak najszybciej przejmować inicjatywę i wywierać presję na rywalu. Choć jego serwis jest solidny i regularny, Sinner częściej wskazuje, że większym atutem jest dla niego return. Uważany jest za jednego z najlepszych returnujących w tourze ATP, potrafi skutecznie neutralizować mocne podania rywali i od razu wchodzić w ofensywę.
Z powodu rudych włosów już w czasach szkolnych zyskał przydomek The Fox (pol. Lis). Symbol lisa towarzyszy mu jako logo na sportowym ubraniu: Nike zaprojektował osobiste logo tenisisty w kształcie lisa, które zawiera jego inicjały i elementy symbolizujące jego pasje (tenis i narciarstwo) oraz pochodzenie z górskiego regionu Południowego Tyrolu. Choć w internecie przewija się fanklub o nazwie FoxGirls, najbardziej spopularyzowanym i zaakceptowanym przez samego tenisistę jest fanklub Carota Boys, grupa tenisistów-amatorów, którą tworzą przyjaciele Sinnera z dzieciństwa. Fanklub zawdzięcza swoją nazwę nawykowi jedzenia marchewek przez Jannika w przerwach między gemami. Sinner współpracował z markami, takimi jak Nike, Lavazza, Gucci, Rolex, Alfa Romeo, La Roche-Posay czy Enervit.
Dorastał w niemieckojęzycznej rodzinie w Sexten, Innichen (San Candido) w Południowym Tyrolu we Włoszech. Jest synem Hanspetera i Siglinde, kucharza i kelnerki. Ma starszego o dwa lata adoptowanego brata, Marka. Mówi biegle po niemiecku, włosku i angielsku. W dzieciństwie odnosił sukcesy w narciarstwie i grał w piłkę nożną. W wieku 13 lat podjął decyzję, by skupić się na tenisie, wyjeżdżając z domu i przenosząc się na Riwierę Włoską, aby trenować z trenerem Riccardo Piattim. W wolnym czasie gra w golfa i uprawia karting. Czasem układa klocki Lego i słucha muzyki, co pozwala mu się odstresować. Lubi czytać oraz oglądać programy o zwierzętach i serial Squid Game, który zainspirował go do odwiedzenia Korei. Jest miłośnikiem zwierząt, w szczególności psów. Ma psa mieszanej rasy, który wabi się Snoopy oraz kota Yeti.
W kwietniu 2025 założył Fundację im. Jannika Sinnera, aby wspierać szkolenie sportowe dzieci i młodzieży. Założył też oficjalny kanał na YouTube.
14 maja 2025 wraz z rodzicami wziął udział w audiencji u papieża Leona XIV, który jest fanem tenisa. W związku z tym Jannik podarował mu rakietę z autografem. Miesiąc później wziął udział w projekcie muzycznym z tenorem Andreą Bocellim; w teledysku do utworu „Polvere e Gloria” („Dust and Glory”) pojawiają się zdjęcia Sinnera z dzieciństwa oraz fragmenty jego przemówień, cytaty i refleksje, które zostały użyte wspólnie ze zdjęciami i głosem Bocellego.
Wielokrotnie podkreślał swój szacunek i okazywał wsparcie dla paratenisistów. Podczas Miami Open 2024 zagrał w tenisa na wózku inwalidzkim z brytyjskim mistrzem tej dyscypliny, Alfie Hewettem. Jest fanem piłki nożnej, kibicuje kilku włoskim drużynom m.in. A.C. Milan. W pierwszej rundzie French Open 2025 na trybunach kibicował mu włoski bramkarz, Gianluigi Donnarumma, z którym spotkał się po meczu za kulisami.
W latach 2020–2024 był związany z włoską modelką Marią Braccini. 27 maja 2024 potwierdził związek z rosyjską tenisistką Anną Kalinską, ale w maju 2025 podczas konferencji prasowej ogłosił rozstanie. Od 2025 jest w związku z duńską modelką Lailą Hasanovic. W maju 2026 na polskim rynku ukazała się pierwsza biografia tenisisty pod tytułem „Jannik Sinner. Narodziny Mistrza” autorstwa Enzo Anderloni oraz Alessandro Mastroluca. Jest polskim wydaniem włoskiej biografii z 2024 roku i przedstawia losy Jannika Sinnera od dzieciństwa aż do zdobycia pierwszego tytułu wielkoszlemowego podczas Australian Open 2024 i objęcia pozycji lidera rankingu ATP. W czerwcu 2026 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna poinformowała, że asteroida o numerze (120097), odkryta 10 marca 2003 w obserwatorium Campo Imperatore we Włoszech, otrzymała oficjalną nazwę „Janniksinner”. Uhonorowano w ten sposób osiągnięcia tenisisty.