| Data i miejsce urodzenia |
26 września 1956 |
|---|---|
| Profesor | |
| Alma Mater |
Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie |
| Doktorat |
1993 |
| Habilitacja |
2014 – konserwacja i restauracja dzieł sztuki |
| Profesura |
2021 |
| Wykładowca, konserwator zabytków | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
Janusz Stefan Smaza (ur. 26 września 1956 w Wadowicach) – polski konserwator dzieł sztuki, wykładowca akademicki, profesor doktor habilitowany, specjalista od konserwacji kamienia, pracownik Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Jest absolwentem Szkoły Kenara. W 1984 ukończył studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1984 pracuje na macierzystej uczelni Tam w 1993 uzyskał stopień doktora. W latach 1993–2000 był kierownikiem Katedry Konserwacji i Restauracji Rzeźby Kamiennej i Elementów Architektury, w latach 2000–2014 kierownikiem Pracowni Technologii Konserwatorskiej i Inwentaryzacji, od 2014 kierownikiem Pracowni Konserwacji i Restauracji Rzeźby Gipsowej i Sztukaterii na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki. W 2014 uzyskał stopień doktora habilitowanego, w 2021 tytuł profesora w dziedzinie sztuki.
Prowadził prace m.in. na Cmentarzu Obrońców Lwowa, w kolegiacie św. Wawrzyńca w Żółkwi, kościele pw. św. Mikołaja w Kamieńcu Podolskim. W latach 1995–2003 kierował grupą konserwatorów, która w ramach działalności Stowarzyszenia Wspólnota Polska dokonała rozpoznania, zabezpieczenia, konserwacji, lub restauracji zachowawczej kresowych zabytków.
Wybrane obiekty wyremontowane pod kierownictwem prof. Smazy
W 2013 powierzono mu prace przy nagrobku polskich artystów na cmentarzu Campo Verano.