| Plan jaskini | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Położenie | |
| Właściciel | |
| Długość |
66 m |
| Głębokość |
2,70 m |
| Deniwelacja |
18 m |
| Wysokość otworów |
1710 m n.p.m. |
| Wysokość otworów nad dnem doliny |
600 m |
| Ekspozycja otworów |
ku ne |
| Data odkrycia |
latem 1966 roku |
| Odkrywca |
grotołazi z AKT Poznań |
| Kod |
(nr inwentarzowy PIG) T.E-07.03 |
Położenie na mapie Tatr | |
Położenie na mapie Karpat | |
Jaskinia Mechata – jaskinia w Dolinie Lejowej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej położone jest w północnym zboczu Kominiarskiego Wierchu, w pobliżu Awenu Odpękniętych Nacieków, kilkanaście metrów powyżej jaskini Suchy Biwak, na wysokości 1710 metrów n.p.m. Długość jaskini wynosi 66 metrów, a jej deniwelacja 18 metrów.

Otwór wejściowy duży, eksponowany w kierunku północnym. Główny ciąg idzie w kierunku południowo-zachodnim.. Jaskinię stanowi wysoki korytarz ciągnący się od otworu wejściowego do 2,3-metrowej studzienki z krótkim ślepym korytarzykiem zaczynającym się w jej dnie. Po drodze trzeba pokonać dwa prożki oraz wysoki 3,4-metrowy próg. Za nim znajduje się wejście do małej salki. Stąd idzie się do obszernej sali z wantami leżącymi na dnie. Dalej ciasny już korytarz prowadzi do końcowej studzienki. Szata naciekowa jaskini interesująca, zwłaszcza w głównym ciągu. Najliczniej reprezentowane są pokrywy kalcytowe na ścianach. W "Kominie" ładne kaskady naciekowe.
Ściany jaskini są mokre. W końcowej studzience lód tworzy polewy i stalaktyty.
W korytarzu za otworem ściany są pokryte mchem. Stąd nazwa jaskini.
Jaskinię odkryli latem 1966 roku członkowie Sekcji Grotołazów z AKT Poznań.