Suchy Biwak

Suchy Biwak

Plan jaskini
Państwo	Polska
Województwo	małopolskie
Położenie	Tatry Zachodnie Dolina Lejowa
Właściciel	Skarb Państwa (Tatrzański Park Narodowy)
Długość	70 m
Deniwelacja	18 m
Wysokość otworów	1695 m n.p.m.
Wysokość otworów nad dnem doliny	585 m
Ekspozycja otworów	ku NE, ku E
Data odkrycia	lato 1966 roku
Odkrywca	członkowie Sekcji Grotołazów AKT Poznań
Kod	(nr inwentarzowy PIG) T.E-07.02
Położenie na mapie Tatr Suchy Biwak
Położenie na mapie Karpat Suchy Biwak
49°14′34″N 19°50′36″E/49,242858 19,843242

Suchy Biwak – jaskinia w Dolinie Lejowej w Tatrach Zachodnich. Ma dwa otwory wejściowe położone w północnym zboczu Kominiarskiego Wierchu na wysokości 1695 metrów n.p.m., poniżej Jaskini Skośnej, w pobliżu Schronu przy Suchym Biwaku, Jaskini Mechatej, Awenu Odpękniętych Nacieków i Jaskini Lejowej Wyżniej. Długość jaskini wynosi 70 metrów, a jej deniwelacja 18 metrów.

Opis jaskini

Główny otwór jest bardzo duży (9,5 metrów szerokości i około 2,5 metrów wysokości) i przykryty okapem. Z niego korytarz prowadzi przez przełaz do dwóch salek. W drugiej salce ciąg rozgałęzia się:

• na prawo odchodzi korytarzyk prowadzący do 4,5-metrowego kominka, a następnie do drugiego, zbyt ciasnego dla człowieka, otworu.
• nieco na lewo idzie 4-metrowy korytarzyk kończący się ślepo.
• na lewo idzie bardzo wysoki korytarz przechodzący w pewnym momencie w 12-metrowy komin. W bok odchodzi od niego niewielka salka. Po około 9 metrach korytarz kończy się.

Przyroda

Lód pokrywa miejscami dno i ściany jaskini. Tworzy też nacieki (największe w ostatniej salce).

Historia odkryć

Jaskinię odkryli grotołazi z AKT Poznań latem 1966 roku.

Przypisy