| Plan jaskini | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Położenie | |
| Właściciel | |
| Długość |
23 m |
| Deniwelacja |
5 m |
| Wysokość otworów |
1490 m n.p.m. |
| Wysokość otworów nad dnem doliny |
140 m |
| Ekspozycja otworów |
ku NE |
| Data odkrycia |
znana od dawna |
| Kod |
(nr inwentarzowy PIG) T.D-06.01 |
Położenie na mapie Tatr | |
Położenie na mapie Karpat | |
Jaskinia pod Baranami – jaskinia w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się w północnym zboczu Kominiarskiego Wierchu, między Kufą i Spadami, nad Halą Kominy Dudowe, na wysokości 1490 metrów n.p.m. Długość jaskini wynosi 23 metry, a jej deniwelacja 5 metrów.

Jaskinią jest wąski, idący w dół, korytarzyk, który idzie z obszernego otworu wejściowego i po około 11 metrach kończy się ślepo. W otworze, za prożkiem, jest jeszcze niewielka nyża.
W jaskini nie ma szaty naciekowej. Trawa i mchy rosną do około 3 metrów w głąb od otworu.
Jaskinia była zapewne znana od dawna. Jednak pierwszymi, którzy ją opisali byli Z. Biernacki, A. Wosiński i M. Żelechowski (zginął w 1971 roku w Jaskini Wielkiej Śnieżnej) ze Speleoklubu Częstochowa. Zbadali ją latem 1966 roku.