| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
SiO2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
6,5-7 |
| Przełam |
haczykowaty, muszlowy |
| Łupliwość |
brak |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,58–2,91 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
wszystkie barwy |
| Rysa |
biała, żółta, brązowa lub czerwona |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
ok. 1,54 |

Jaspis – kamień ozdobny, osadowa, mikrokrystaliczna skała krzemionkowa złożona głównie z chalcedonu, kwarcu i związków żelaza.
Jaspisy są nieprzezroczyste z uwagi na obecność inkluzji innych minerałów – pozwala je to odróżnić od chalcedonu, który jest przeświecający. Substancje obce mogą stanowić nawet 20% masy jaspisu, co powoduje duże wahania właściwości fizycznych, które często bardzo różnią się od siebie i zależą od konkretnego okazu. Bardzo rzadkie są jednobarwne jaspisy, zwykle są one pasiaste lub wzorzyste. Mogą przyjmować różne kolory, jednak w węższym znaczeniu pojęcie „jaspis” obejmuje tylko kamienie o zabarwieniu brunatnym, różowym lub żółtym. Kolor skałom mogą nadawać tlenki żelaza lub manganu, a także inne nieorganiczne lub organiczne substancje.
Jaspisy wykształcają się jako wypełnienie szczelin w skałach osadowych. Ważne złoża znajdują się w Australii, Brazylii, Egipcie, Indiach, Kanadzie, Kazachstanie, na Madagaskarze, w Rosji, Stanach Zjednoczonych i Urugwaju.
Wyróżnia się wiele odmian jaspisów, m.in:
Jaspisy mogą służyć jako kamienie do pierścionków, broszek i wisiorków – najczęściej stosuje się wobec nich szlif kaboszonowy. Z jaspisu wyrabia się także rękodzieła.