| Data i miejsce urodzenia |
11 stycznia 1836 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
6 września 1899 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Prezbiterat |
1861 |
Jean Baptiste Carnoy (ur. 11 stycznia 1836 w Rumillies, Belgia, zm. 6 września 1899 w Schuls, Szwajcaria) – belgijski duchowny rzymskokatolicki, eklezjastyk, biolog, nauczyciel akademicki, naukowiec, pionier biologii komórki, założyciel międzynarodowego czasopisma La Cellule, odkrywca grzyba Mucor romanus.
Ukończył Collège de Tournai (zob. miejscowość Tournai), zostając księdzem w 1861 roku. Botanikę studiował na uniwersytecie w Leuven (zob. Katolicki Uniwersytet w Lowanium). W 1865 roku uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych.


Po uzyskaniu stypendium rządowego wyjechał na Uniwersytet w Bonn oraz do Lipska, Berlina i Wiednia. W Jenie poznał Carla Zeissa (zob. historia Carl Zeiss AG) i zainteresował się technikami optycznymi. Mikroskopy optyczne z powodzeniem stosował w całym okresie pracy zawodowej.
Po powrocie do Belgii posługiwał jako ksiądz, a równocześnie kontynuował badania naukowe. W 1876 roku został powołany do uniwersytetu w Lueven, gdzie wykładał nauki przyrodnicze (m.in. botanika i mikroskopia optyczna). W czasie zajęć dydaktycznych i kontynuowanych badań preferował eksperyment. Zorganizował pierwszy kurs nauczania cytologii. Jednym z jego uczniów był belgijski anatom Arthur van Gehuchten (1861–1914), znany głównie ze swojego wkładu w teorię neuronów.
W 1890 roku utworzył w Leuven przy Vaartstraat uniwersytecki „Instytut Carnoy” (przetrwała fasada budynku z napisem „Institut Carnoy” w portalu).
Opublikował m.in.:
Opisy technik badawczych i wyniki badań Carnoya były, od czasu ich publikacji, wielokrotnie cytowane, np. w pracach
Jego nazwisko pojawia się do dzisiaj, najczęściej w opisach technik utrwalania preparatów (stosowane są „roztwory Carnoya”).