Jean Georg Haffner

Ten artykuł od 2012-03 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Jean Georg Haffner

Jan Jerzy Haffner

Pomnik Jeana Georga Haffnera w Parku Północnym w Sopocie
Data i miejsce urodzenia	21 września 1775 lub 1777 Colmar
Data i miejsce śmierci	20 kwietnia 1830 Gdańsk
Przyczyna śmierci	gruźlica
Zawód, zajęcie	lekarz
Multimedia w Wikimedia Commons

Jan Jerzy Haffner, właśc. Jean Georg Haffner (ur. 21 września 1775 lub 1777 w Colmarze, Alzacja, zm. 20 kwietnia 1830 w Gdańsku) – lekarz wojsk napoleońskich (major-chirurg).

Życiorys

Jego rodzicami byli Georg i Catharina Elisabeth z domu Müller. Ojciec z zawodu był piekarzem. W 1803 roku Haffner uzyskał tytuł lekarza. Przybył do Gdańska w 1808 i osiadł tam na stałe. W tym samym ożenił się z Reginą Karoliną Bruns, wdową po Janie Krzysztofie Boettcherze. Za jego namową, w roku 1808 gen. Jean Rapp – francuski gubernator Gdańska, polecił zbudować w Gdańsku-Brzeźnie łazienki do morskich kąpieli – pierwszy taki obiekt w regionie. Później, na zlecenie władz pruskich, Haffner zajął się utworzeniem w Sopocie kąpieliska morskiego oraz organizacją kurortu. Od 1811 praktykował w Gdańsku jako lekarz. Po odejściu wojsk francuskich w 1814 pozostał w Gdańsku, po czym przeniósł się do Sopotu, wioski liczącej wówczas niewiele ponad 300 mieszkańców.

Jest jednym z „ojców założycieli” Sopotu. W 1823 otrzymał od rządu pruskiego prawo założenia kąpieliska. Wydzierżawiono mu dwie morgi magdeburskie brzegu morskiego, gdzie dziś rozciąga się część parku sopockiego. Tam sadził drzewa, w czym pomagała mu ludność rybacka, która nazywała go „wesołym francuskim doktorem”. Wybudował własnym kosztem dom kuracyjny i urządzenia do kąpieli zimnych i gorących. Ułożył regulamin kąpieliska. Założone przez niego uzdrowisko było później wiele lat w posiadaniu jego spadkobierców.

Haffner zmarł w wyniku gruźlicy 20 kwietnia 1830 roku, w swoim domu przy ul. Kotwiczników w Gdańsku. Pochowany został 26 kwietnia 1830 roku na cmentarzu w Starych Szkotach (dziś już nieistniejącym).

Upamiętnienie

• Jego imieniem nazwano jedną z ulic w Sopocie.
• W gmach Zakładu Balneologicznego w Sopocie w 1988 roku wmurowano tablicę pamiątkową, poświęconą Jeanowi Haffnerowi.
• W 2002 roku jego imieniem nazwano park w Gdańsku-Brzeźnie.
• 8 października 2004 roku, z okazji 103 rocznicy nadania Sopotowi praw miejskich, został odsłonięty pomnik ku czci Haffnera. Został on usytuowany w Parku Północnym pomiędzy klubem Sfinks a Grand Hotelem. Autorem pomnika jest rzeźbiarz Zbigniew Jóźwik. Opracowanie architektoniczne pomnika wykonali Agata Jabłońska-Gibas, Mariusz Gibas i Robert Idem.
• W Gdańsku, w części Stare Szkoty, na miejscu nieistniejącego cmentarza 20 września 2020 roku z inicjatywy i środków gdańskiej Fundacji Napoleona odsłonięto na jego cześć kamień pamiątkowy, zlokalizowany na ul. Brzegi 45, przy Kolegiacie św. Ignacego Loyoli.

Przypisy