Jeanne Brindeau

Jeanne Brindeau
Ilustracja
Jeanne Brindeau (1890)
Imię i nazwisko

Jeanne Louise Brindeau de Jarny

Data i miejsce urodzenia

22 listopada 1860
Paryż

Data i miejsce śmierci

6 kwietnia 1946
Paryż

Zawód

aktorka

Lata aktywności

lata 70. XIX wieku–1936

Multimedia w Wikimedia Commons

Jeanne Louise Brindeau de Jarny (ur. 22 listopada 1860 w Paryżu, zm. 6 kwietnia 1946 tamże) – francuska aktorka teatralna i filmowa.

Życiorys

Jeanne Louise Brindeau de Jarny urodziła się 22 listopada 1860 w 9. dzielnicy Paryża. Jej ojciec, Édouard Brindeau(inne języki) (1814–1882), był znanym aktorem i członkiem Comédie-Française, podobnie jak matka, Adrienne de Jarny, która również była aktorką. Miała ośmioro rodzeństwa, z czego dwóch braci zyskało rozpoznawalność – Paul Brindeau de Jarny był artystą ślusarzem, a Louis Edouard de Jarny, malarzem orientalistą.

W wieku 18 lat uczęszczała na zajęcia do Conservatoire de musique et de déclamation, które prowadził Jean Baptiste Prosper Bressant. Następnie uczyła się u François Julesa Edmonda Gota(inne języki), aktora Comédie-Française, po czym dołączyła do trupy M. Marcka w Lyonie. W 1881 została zaangażowana do Théâtre du Gymnase w Paryżu.

W 1883, rok po śmierci ojca, dołączyła do Comédie-Française jako aktorka początkująca (pensionnaire). Występowała w sztukach Alexandre’a Dumasa (ojca) Mademoiselle de Belle-Isle i Victora Hugo Ruy Blas. Do początku XX wieku dzieliła swój czas między Comédie-Française, gdzie występowała w sztukach klasycznych, a innymi paryskimi teatrami, specjalizując się w tragediach, m.in. w Une page d’amour (1893) Charles’a Samsona w Théâtre de l’Odéon, Jean-Gabriel Borkman (1897) Henrika Ibsena w Nouveau-Théâtre(inne języki), Electra (1904) Benita Péreza Galdósa w Théâtre de la Porte Saint-Martin oraz Roule-ta-bosse (1906) Jules’a Mary(inne języki) i Émile’a Rocharda(inne języki) w Théâtre de l’Ambigu-Comique(inne języki).

W 1909 towarzyszyła trupie Comédie-Française w tournée po Ameryce Południowej. Rok później, oprócz kariery teatralnej, zaczęła grać w filmach. Przez pięć lat występowała w krótkometrażowych produkcjach, reżyserowanych przez Alberta Capellaniego(inne języki), Camille’a de Morlhona(inne języki) i René Le Somptiera. Znaczny sukces odniosła w 1915, występując w patriotycznym obrazie La fille du boche (reż. Henri Pouctal).

W epoce kina niemego grała w produkcjach różnogatunkowych. Występowała m.in. w serialach kinowych L’Empereur des pauvres (1921, reż. René Leprince(inne języki)) i Belphégor (1926, reż. Henri Desfontaines(inne języki)). W 1923 zastąpiła w obsadzie dramatu La Voyante (reż. Leon Abrams) schorowaną Sarah Bernhardt, która zmarła parę dni później. Reżyserowi udało się dokończyć film z jej pomocą, filmując ją jedynie od tyłu.

W 1930 zagrała w filmie dźwiękowym, kryminale La maison de la flèche (reż. Henri Fescourt(inne języki)). Następnie wystąpiła w Koniec świata(inne języki) (1931, reż. Abel Gance) i Oczy czarne(inne języki) (1935, reż. Victor Tourjansky(inne języki)).

Zmarła w zapomnieniu, dziesięć lat po przejściu na aktorską emeryturę, 6 kwietnia 1946 w Paryżu.

Wybrana filmografia

Przypisy

  1. ↑ Michelangelo Capua: Anatole Litvak: The Life and Films. McFarland & Company, 2015, s. 129. ISSN 9781476618708. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jeanne Brindeau. [dostęp 2025-11-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-30)]. (fr.).

Linki zewnętrzne