| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia polityczna i historia kultury Polski średniowiecznej | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1956 – nauki historyczne |
| Habilitacja |
1960 – nauki historyczne |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Instytut | |
| Stanowisko |
adiunkt |
| Okres zatrudn. |
1956-1960 |
| Uczelnia | |
| Instytut | |
| Stanowisko |
docent |
| Okres zatrudn. |
1960-1971 |
| Uczelnia | |
| Instytut | |
| Stanowisko |
profesor nadzwyczajny |
| Okres zatrudn. |
1971-1982 |
Jerzy Dowiat (ur. 22 kwietnia 1920 w Żytomierzu, zm. 22 kwietnia 1982 w Warszawie) – polski historyk (mediewista), profesor nauk humanistycznych, pracownik Instytutu Historii PAN. Autor podręczników do nauki historii.
Urodził się w rodzinie inteligenckiej jako syn Józefa i Sylwestry z domu Gajewskiej. Matka była nauczycielką, a ojciec inżynierem mierniczym i zmarł, gdy Jerzy miał 2 lata. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Płocku. Jego studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim przerwał wybuch II wojny światowej. Pod okupacją niemiecką brał udział w tajnym nauczaniu, a w latach 1945–1947 pracował jako nauczyciel, m.in. w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie (1945–1952). W 1946 rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, był uczniem Tadeusza Manteuffla. Specjalizował się w historii politycznej i historii kultury Polski średniowiecznej. W latach 1953–1956 wykładał na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Warszawie. Stopień doktora uzyskał w 1956 i został zatrudniony w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk na stanowisku adiunkta. Habilitował się 1960 i awansował na docenta, a od września 1971 był profesorem nadzwyczajnym PAN. Jako kierownik Pracowni Historii Kultury Późnośredniowiecznej IH PAN był szefem zespołu, w którego skład wchodzili: Stanisław Trawkowski, Tadeusz Lalik, Bronisław Geremek, Stanisław Bylina, Jacek Wiesiołowski i Jacek Banaszkiewicz.