| Data i miejsce urodzenia |
6 stycznia 1942 |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci |
25 września 2000 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
Jerzy Olgierd Erdman (ur. 6 stycznia 1942 w Warszawie, zm. 25 września 2000 tamże) – polski organista, teoretyk muzyki, instrumentolog i pedagog, doktor habilitowany nauk o sztuce, znawca i popularyzator twórczości Feliksa Nowowiejskiego.
Edukację muzyczną rozpoczął w 1947 roku w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1964–1970 studiował na Wydziale Reżyserii Dźwięku i Wydziale Instrumentalnym tej uczelni. W 1970 ukończył studia w klasie organów prof. Feliksa Rączkowskiego. Odbył kurs mistrzowski u prof. Flor Peetersa w Mechelen w Belgii. Stopień doktora uzyskał w dziedzinie teorii muzyki, zaś pracę habilitacyjną obronił na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie w dziedzinie nauk humanistycznych (muzykologia). Był pracownikiem naukowym i wykładowcą w Katedrze Teorii Muzyki na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie i kierownikiem Pracowni Organologii w tejże katedrze.
Jako wirtuoz organów występował na krajowych i międzynarodowych festiwalach organowych w kraju i za granicą. Dokonał też licznych prawykonań polskiej muzyki organowej, pochodzącej z różnych epok. Występował w programach telewizyjnych i audycjach radiowych. Stworzył wiele nagrań płytowych i radiowych w Polskim Radiu, w Holandii oraz w prestiżowych radiofoniach niemieckich. Wynikiem jego pracy badawczej są między innymi wydania utworów muzyki polskiej: Tabulatury Pelplińskiej, Tabulatury Gdańskiej czy dzieł Feliksa Nowowiejskiego, którego twórczością organową interesował się szczególnie, czego rezultatem są (oprócz wspomnianych wydań) wykonania koncertowe, prawykonania radiowe i płytowe utworów Nowowiejskiego, oraz prace analityczne odnoszące się do jego twórczości.
Jest autorem m.in. książki Organy, traktującej o technicznych aspektach instrumentu, literaturze organowej oraz historii budownictwa organowego, ze szczególnym uwzględnieniem budownictwa polskiego. Jako ekspert Ministerstwa Kultury i Sztuki i rzeczoznawca w dziedzinie budownictwa organowego wielokrotnie pełnił rolę konsultanta przy imporcie organów oraz przy konserwacji instrumentów zabytkowych. Był jednym z pomysłodawców, a także kierownikiem artystycznym warszawskiego Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej „Organy Archikatedry”.
Oprócz muzyki, zajmował się astronomią. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii (PTMA) i prezesem Oddziału Warszawskiego PTMA. Publikował w piśmie „Urania”.
Córkami Jerzego Erdmana są Maria Erdman, klawikordzistka, organistka, muzykolog i pedagog, oraz Magdalena Erdman, flecistka, pełniąca także służbę w dyplomacji, była wicedyrektor Instytutu Polskiego w Sztokholmie i była radca ambasady RP w Berlinie.
Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 52C-3-31).
