| Data i miejsce urodzenia |
10 kwietnia 1935 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
7 marca 2018 |
| Instrumenty | |
| Zawód | |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Jerzy Stanisław Milian (ur. 10 kwietnia 1935 w Poznaniu, zm. 7 marca 2018) – polski muzyk jazzowy, malarz i kompozytor, wibrafonista, aranżer; w latach 1973–1991 dyrektor Orkiestry Rozrywkowej Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach.
W 1951 w wieku szesnastu lat ukończył Państwową Średnią Szkołę Muzyczną w Poznaniu. Później studiował w prestiżowym wschodnioberlińskim konserwatorium (obecnie Muzyczna Szkoła Wyższa im. Hannsa Eislera w Berlinie; Hochschule für Musik „Hanns Eisler“ Berlin). Jego nauczycielami byli m.in. Wolfram Heicking i Bogusław Schaeffer.
W latach 1953–1955 tworzył kwintet wraz ze Stanisławem Chwiłkowskim, Ryszardem Czaplickim, Jerzym Piątkiem i Stanisławem Liskiem. W latach 1956–1958 grał na wibrafonie w sekstecie Krzysztofa Komedy (do sięgnięcia po ten instrument zachęcił go sam Komeda), a na przełomie 1959 i 1960 w kwintecie Jana Wróblewskiego. Na jego dorobek artystyczny składają się też oprawy muzyczne kabaretów. Dyrektor i kierownik artystyczny Orkiestry Rozrywkowej Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach, wykładowca na poznańskiej PWSM. Uczestnik wielu festiwali jazzowych (m.in. Jazz Jamboree).
Zasiadał w jury Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.
W latach 1950–1957 był członkiem ZMP, od 1961 należał do PZPR. W czasach PRL był odznaczony m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i odznaką Zasłużony Działacz Kultury. W 2004 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
W 2017 nakładem GAD Records wydano autobiografię Jerzego Miliana Wiem i powiem. Życiorys dobrze brzmiący.
Został pochowany na Centralnym Cmentarzu Komunalnym w Katowicach.