Jesta – język programowania przeznaczony dla minikomputera Mera 400 realizujący zadania z zakresu obliczeń statystycznych. Jest to język problemowy[potrzebny przypis]. Powstał głównie z myślą o ułatwieniu stosowania biblioteki podprogramów statystycznych dostępnych w tym systemie komputerowym dla języka Fortran, a opracowanej w Instytucie Maszyn Matematycznych. Biblioteka ta obejmowała 25 procedur, a jej zastosowanie wymagało znajomości i umiejętności programowania w języku Fortran.
Język Jesta obejmuje zamkniętą listę rozkazów, z których każdy może posiadać odpowiednie opcje – rozgałęzienia, tzw. słowa problemowe w nomenklaturze języka – i listę argumentów. Lista rozkazów obejmowała:
Kod źródłowy mógł zawierać napisy określające rozkaz w pełnym brzmieniu lub w formie skróconej, przy czym definicja języka wyznaczała minimalna liczbę znaków skrótu dla każdego rozkazu oddzielnie. W nawiasach podano minimalne skróty.
Powyższa zasada słów kluczowych i ich skrótów dotyczy także słów problemowych (rozgałęzień), które obejmowały takie słowa jak np.:
Z założenia przedmiotowy język miał umożliwić wykonywanie odpowiednich obliczeń także użytkownikom nie znającym zasad programowania w języku Fortran. Stanowił także bazę doświadczeń dla ewentualnej realizacji innych języków problemowych. Projekt jego realizacji w założeniach miał także umożliwiać w miarę prostą rozbudowę języka o kolejne funkcje w nowych implementacjach.