Jewhen Mojsiuk

Jewhen Mojsiuk
Євге́н Мойсю́к
Wojownik Żenia
Ilustracja
Jewhen Mojsiuk (2025)
generał porucznik generał porucznik
Data i miejsce urodzenia

7 października 1979
Czerniowce, USRR, ZSRR

Przebieg służby
Lata służby

od 2000

Siły zbrojne

Siły Zbrojne Ukrainy

Formacja

Wojska Desantowo-Szturmowe

Jednostki

25 Brygada Powietrznodesantowa

Stanowiska

dowódca Wojsk Desantowo-Szturmowych
zastępca Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych Ukrainy
wiceminister obrony

Główne wojny i bitwy

stabilizacja Kosowa,
okupacja Iraku,
wojna rosyjsko-ukraińska:

Odznaczenia

Jewhen Heorhijowycz Mojsiuk (ukr. Євге́н Гео́ргійович Мойсю́к; ur. 7 października 1979 w Czerniowcach) – ukraiński wojskowy, generał porucznik, wiceminister obrony Ukrainy (2025–2026), wcześniej zastępca Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych Ukrainy (2021–2024) i dowódca Wojsk Desantowo-Szturmowych (2019–2021). Zaangażowany w wojnę rosyjsko-ukraińską przez cały okres jej trwania, kierował obroną lotniska w Doniecku.

Życiorys

Urodził się w Czerniowcach 7 października 1979 roku.

W 2000 roku ukończył Wydział Powietrznodesantowy w Odeskim Instytucie Wojsk Lądowych, umocowanym w strukturach Akademii Wojskowej w Odessie(inne języki). W latach 2000–2004 Mojsiuk dowodził plutonem, a później kompanią w 25 Brygadzie Powietrznodesantowej(inne języki). W późniejszym czasie miał pod swoją komendą między innymi ukraińskie kontyngenty wojskowe w Iraku, a także w Kosowie. W 2009 roku rozpoczął naukę na Narodowym Uniwersytecie Obrony Ukrainy im. Iwana Czerniachowskiego w Kijowie(inne języki), którą pobierał do 2011 roku.

W momencie wybuchu wojny rosyjsko-ukraińskiej (marzec 2014 roku), Mojsiuk dowodził jednym z oddziałów 25 Brygady Powietrznodesantowej, który zbliżył się do granicy rosyjsko-ukraińskiej. Kolumna pojazdów ukraińskich w rejonie wołnowaskim bez wyraźnego powodu została wtedy zaatakowana przez prorosyjskich aktywistów, którzy utrudniali ruch konwoju w kierunku granicy. W rezultacie kolumnę zmuszono do spędzenia nocy w warunkach polowych. Obóz rozbito na polu, przy śnieżnej pogodzie. Następnego dnia, po negocjacjach z prorosyjskimi separatystami, przy udziale lokalnych urzędników, żołnierzom pozwolono kontynuować przejazd w kierunku dworca kolejowego Karan.

W czasie wojny w Donbasie dowodził obroną lotniska w Doniecku, aż do momentu jego całkowitego poddania. Następnie nakazał odwrót sił ukraińskich do wsi Pisky.

21 września 2019 został dowódcą Wojsk Desantowo-Szturmowych. 21 lipca 2021 odwołano go ze stanowiska.

29 lipca 2021 został mianowany zastępcą Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych Ukrainy.

8 lutego 2024 roku Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych Ukrainy Wałerij Załużny został odwołany, po czym w dniach od 9 do 11 lutego zwolniono również jego zastępców, Mojsiuka i Mychajłę Zabrodskiego, szefa Sztabu Generalnego Serhija Szaptałę oraz dowódcę Połączonych Sił Serhija Najewa.

7 lutego 2025 roku powołano dwóch wojskowych, kapitana Wałerija Czurkina oraz Mojsiuka na nowych wiceministrów obrony. Został odwołany ze stanowiska 20 maja 2026 roku.

Wewnątrz armii ukraińskiej Mojsiuk znany był jako „Wojownik Żenia” (ukr. Женя-война).

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Generał porucznik Jewhen Mojsiuk. Ministerstwo Obrony Ukrainy. [dostęp 2022-10-21]. (ang.).
  2. 1 2 Oni dowodzą ukraińską armią – przegląd dowódców Sił Zbrojnych Ukrainy [online], Polska Agencja Prasowa SA [dostęp 2022-10-21] (pol.).
  3. ↑ Как Донетчина сопротивляется милитаризации [online], Dialog-Inform, 12 września 2014 [dostęp 2022-10-21] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-12].
  4. ↑ Президент нагородив легендарних бойових командирів АТО [online], president.gov.ua, 15 listopada 2015 [dostęp 2022-10-21] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-15].
  5. ↑ В ДШВ новий командувач [online], Мілітарний [dostęp 2022-10-21] (ukr.).
  6. ↑ Zełenski naznacza nowego szefa wojsk desantowo-szturmowych. Kolejna zmiana w resortach siłowych [online], Biełsat TV [dostęp 2022-10-21] (pol.).
  7. ↑ Генерал Євген Мойсюк звільнений з посади командувача ДШВ [online], Мілітарний [dostęp 2022-10-21] (ukr.).
  8. ↑ Уже колишній глава ДШВ Євген Мойсюк став заступником головнокомандувача ЗС України [online], novynarnia.com, 29 lipca 2021 [dostęp 2022-10-21] (ukr.).
  9. ↑ Rewolucja kadrowa w armii ukraińskiej [online], Ośrodek Studiów Wschodnich, 13 lutego 2024 [dostęp 2025-03-26] (pol.).
  10. ↑ Cabinet appoints two deputy defense ministers [online], ukrinform.net, 7 lutego 2025 [dostęp 2025-03-26] (ang.).
  11. ↑ Кабмін звільнив двох заступників міністра оборони [online], pravda.com.ua [dostęp 2026-07-22] (ukr.).
  12. ↑ Można było wysłać do niego SMS i dostać w odpowiedzi serduszko. Gen. Załużny zorganizował ukraińską obronę. Dowodził armią jak CEO korporacji [online], Forbes, 24 lutego 2024 [dostęp 2025-03-26] (pol.).