Jim Abbiss

Jim Abbiss – brytyjski producent muzyczny i inżynier dźwięku, najbardziej znany ze swojej pracy z zespołami Editors (The Back Room) i Arctic Monkeys (nagrodzony Mercury Music Prize Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not) nad ich debiutanckimi albumami, a także ze współpracą z grupami Kasabian (Kasabian i Empire) i Ladytron (Witching Hour i Ladytron) oraz piosenkarkami Adele (19 i 21) i Amy Macdonald (The Human Demands(inne języki) i Is This What You've Been Waiting For?(inne języki)).

Kariera

Rozpoczynając karierę muzyczną, Abbiss grał na klawiszach w zespole Pleasure Heads z Peterborough, zanim w 1986 roku dostał swoją pierwszą pracę w studiu nagraniowym Spaceward Studios w Cambridge. Tam też szkolił się pod okiem inżyniera dźwięku i producenta muzycznego Owena Morrisa(inne języki). W 1988 roku przeniósł się do londyńskiego Power Plant Studios, gdzie został asystentem inżyniera dźwięku i osobiście doświadczył ruchu acid house podczas sesji remiksowych.

Po zamknięciu studia, Abbiss zaczął pracować jako freelancer w 1990 roku, a Steve Hillage został jego stałym współpracownikiem przy remiksach i sesjach albumowych. Następnie, poznał producenta muzycznego Nelleego Hoopera i pracował jako jego inżynier dźwięku przy albumach Björk (Debut; 1993) i Massive Attack (Protection; 1994), a także przy ścieżce dźwiękowej do filmu Romeo i Julia (1996) oraz wielu innych remiksach. Ich współpraca ugruntowała pozycję Abbissa i doprowadziła do spotkania i przyszłej działalności z Jamesem Lavellem(inne języki) i DJ Shadowem. Więcej remiksów (w tym piosenki „Bitter Sweet Symphony” zespołu The Verve; 1997) i album Psyence Fiction grupy Unkle doprowadziły do tego, że zaoferowano mu więcej pracy produkcyjnej. Współprodukował wydany w 1996 roku debiutancki album Sneaker Pimps, Becoming X, oraz wydany rok później debiutancki i jedyny album Mono, Formica Blues(inne języki). W tym samym czasie pisanie piosenek z piosenkarką Laurą Mohapi doprowadziło go do kontraktu wydawniczego z Chrysalis Music(inne języki) i krótkotrwałego powrotu do działalności artystycznej z zespołem Darling, z którym w 2000 roku wydał album Initiation.

Dzięki miksowaniu utworów dla Kasabian w 2003 roku zaczął współpracę z nimi nad ich dwoma albumami studyjnymi (Kasabian w 2004 roku i Empire dwa lata później) i dało Abbissowi pierwszą nominację do nagrody „producent roku” podczas Music Week / MPG Awards w 2009 roku. Z zespołem Kasabian współpracował jeszcze jako inżynier dźwięku nad albumem West Ryder Pauper Lunatic Asylum, wydanym w 2009 roku.

Pracował następnie z zespołami Editors (The Back Room; 2005), The Noisettes(inne języki) (Wild Young Hearts(inne języki); 2009) i The Temper Trap (Conditions; 2009). Współpracował również z grupą Stateless przy ich debiutanckim albumie o tym samym tytule, Stateless, wydanym w 2007 roku.

Podczas produkcji utworu „My Yvonne” dla Jacka Peñatego, poznał piosenkarkę Adele, którą Peñate poprosił o nagranie chórków. Abbiss od razu był zachwycony jej głosem i zapytał, czy ma własne dema. W tym czasie podpisała ona kontrakt z XL Recordings, a wkrótce potem Abbiss rozpoczął pracę nad debiutanckim albumem Adele z 2008 roku pn. 19, produkując do niego osiem utworów. Wyprodukowanie dwóch utworów na jej drugi album, wydanego w 2011 roku 21, doprowadziło go do nominacji do nagrody Grammy.

Inne jego prace obejmują EP-ki i debiutancki singel Bombay Bicycle Club, a także ich debiutancki album I Had the Blues But I Shook Them Loose (2009). Miksował także albumy DJ-a Shadowa The Less You Know, the Better(inne języki) i The Private Press(inne języki).

W 2011 roku Abbiss pracował nad trzecim albumem zespołu The Kooks, Junk of the Heart. W 2012 roku wyprodukował The Unified Field(inne języki) dla projektu IAMX, byłego wokalisty i członka założyciela Sneaker Pimps, Chrisa Cornera. Abbiss kontynuował produkcję studyjną z Emeli Sandé, Peace(inne języki) (albumy In Love(inne języki) z 2013 roku i Happy People(inne języki) dwa lata później), The Family Rain(inne języki), Birdy i KT Tunstall. Był także współproducentem wydanego w 2015 roku albumu Everything Everythning pn. Get to Heaven(inne języki).

W 2016 roku Abbiss wspólnie z Danielem Huntem z zespołu Ladytron był współproducentem EP-ki Blind Spot(inne języki) dla Lush(inne języki). Z samą zaś grupą Ladytron współpracował jako producent ich dwóch albumów studyjnych: Witching Hour (2005) i Ladytron (2019), stworzył radiowy remiks utworu „Tomorrow” wydanego w 2009 roku oraz pracował przy miksowaniu albumu Paradises (2026).

W 2020 roku Abbiss wyprodukował piąty album studyjny Amy Macdonald The Human Demands(inne języki) i szósty, Is This What You've Been Waiting For?(inne języki), wydany 11 lipca 2025 roku.

Główne produkcje

 Z tym tematem związana jest kategoria: Albumy wyprodukowane przez Jima Abbissa.

• Adele: 19, 21
• Arctic Monkeys: Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not
• Birdy: Birdy
• Bombay Bicycle Club: I Had the Blues But I Shook Them Loose, A Different Kind of Fix(inne języki)
• Editors: The Back Room
• Kasabian: Kasabian, Empire
• Ladytron: Witching Hour, Ladytron
• Amy Macdonald: The Human Demands(inne języki), Is This What You've Been Waiting For?(inne języki)
• The Music: The Music(inne języki)
• Noisettes(inne języki): Wild Young Hearts(inne języki)
• Placebo: Sleeping with Ghosts
• Sneaker Pimps: Becoming X
• Stateless: Stateless
• The Temper Trap: Conditions
• KT Tunstall: Tiger Suit

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Jim Abbiss w bazie AllMusic (ang.)
• Jim Abbiss w bazie Discogs.com (ang.)