Jo Whiley

Jo Whiley
Ilustracja
Whiley podczas prowadzenia występu w londyńskim Broadcasting House (2021)
Pełne imię i nazwisko

Johanne Whiley-Morton

Data i miejsce urodzenia

4 lipca 1965
Northampton

Zawód, zajęcie

prezenterka radiowa i telewizyjna

Miejsce zamieszkania

Towcester

Narodowość

brytyjska

Alma Mater

Brighton Polytechnic(inne języki)

Pracodawca

BBC Radio 1 (1993–2011), BBC Radio 2 (od 2011)

Małżeństwo

Steve Morton (1991)

Multimedia w Wikimedia Commons

Jo Whiley, właśc. Johanne Whiley-Morton (ur. 4 lipca 1965 w Northampton) – brytyjska prezenterka radiowa i telewizyjna, znana z programu The Jo Whiley Show(inne języki) w BBC Radio 1, który prowadziła do 2011 roku, po czym została gospodynią wieczornego programu w BBC Radio 2. Jest również główną prezenterką relacji BBC z festiwalu Glastonbury.

Wczesne życie i edukacja

Urodziła się 1965 roku w Northampton w rodzinie elektryka Martina i naczelniczki poczty Christine. Uczęszczała do Campion School(inne języki) w Bugbrooke, a następnie studiowała języki stosowane na Brighton Polytechnic(inne języki). Uprawiała wyczynowo pływanie, reprezentując hrabstwo Northamptonshire.

Kariera medialna

Wczesna kariera

Na ostatnim roku studiów, wciąż niepewna tego, co chce robić w życiu, dzięki rozmowie z wykładowcą otrzymała pracę w BBC Radio Sussex(inne języki) w programie Turn It Up. Program ten pozwalał każdemu wystąpić w radiu, a Whiley była zobowiązana do uczestniczenia w audycjach i przeprowadzania wywiadów z muzykami.

W 1988 roku wyjechała na roczny kurs dziennikarstwa radiowego do londyńskiego City University. Po napisaniu wielu listów dostała pracę researcherki w WPFM, młodzieżowym programie kulturalnym i muzycznym w BBC Radio 4. Kiedy prezenterzy Terry Christian(inne języki) i Gary Crowley(inne języki) odeszli, przejęła ich program, zyskując swoją pierwszą rolę prezenterki.

Przeszła następnie do telewizji, najpierw do British Satellite Broadcasting(inne języki), gdzie była producentką i prezenterką niezależnego programu, a następnie do Channel 4, gdzie pracowała jako researcherka w programie The Word(inne języki) ze swoją przyjaciółką Zoe Ball(inne języki). Whiley przeszła do BBC Radio 1 we wrześniu 1993 roku, w okresie rozkwitu britpopu z takimi zespołami, jak Blur czy Oasis. W dni powszednie prowadziła ze Steve’em Lamacqiem wieczorny program o nazwie The Evening Session. Audycja ta była zorientowana na muzykę mniej mainstreamową i nietaneczną. Pod koniec 1995 roku Whiley prowadziła własny program w sobotnie popołudnia.

W latach 1995–1998 regularnie gościła w programie Top of the Pops(inne języki), początkowo współprowadząc go z DJ-em Steve’em Lamacqiem, a następnie samodzielnie, na zmianę z Zoe Ball i Jayne Middlemiss(inne języki). Były one znane jako „dziewczyny lat 90.” (ang. 90s girls), ponieważ razem prowadziły niemal każdy program w 1997 roku, a raz prowadziły Top of the Pops w trójkę – podczas Bożego Narodzenia 1997 roku. Whiley powróciła do programu dwukrotnie w 2006 roku, aby współprowadzić go z główną prezenterką Fearne Cotton(inne języki).

Radio

Whiley na festiwalu Electric Proms 2010

Od lutego 1997 roku prowadziła w dni powszednie popołudniowy program pod nazwą The Jo Whiley Show(inne języki), a później The Lunchtime Social. Zawierał on elementy programu wieczornego, takie jak relacje z tras koncertowych i okazjonalne sesje na żywo w Maida Vale Studios. Kiedy Simon Mayo(inne języki) opuścił BBC Radio 1 i w lutym 2001 roku przeszedł do BBC Radio 5 Live i BBC Radio 2, program Whiley został przeniesiony na poranną audycję. Program ten w dni powszednie zakończył nadawanie we wrześniu 2009 roku w ramach gruntownej przebudowy ramówki BBC Radio 1. Została ona przeniesiona na weekendy, między godziną 13:00 a 16:00. W audycjach prowadzonych przez Whiley nadal można było oglądać występy gościnnie artystów koncertujących w ramach Live Lounge, a także trzy nowe programy: Jo’s Road Trip czy Top of the Shops. Jej ostatni program w BBC Radio 1 miał miejsce 27 marca 2011 roku.

Od sierpnia 2009 roku Whiley okazjonalnie zastępowała Claudię Winkleman(inne języki) w BBC Radio 2. Po raz pierwszy można ją było usłyszeć w stacji w piątek 21 sierpnia. W marcu 2010 roku ogłoszono, że wraz ze Steve’em Lamacqiem poprowadzą jednorazową sesję wieczorną (pierwszą od 13 lat) w Wielki Piątek (2 kwietnia) dla BBC Radio 6 Music. Poprowadzili kolejną sesję wieczorną 28 stycznia 2011 roku.

1 lutego 2011 roku ogłoszono, że po 17 latach pracy BBC Radio 1 Whiley przejdzie ona BBC Radio 2, gdzie od 4 kwietnia 2011 roku miała prowadzić wieczorny program od poniedziałku do czwartku, zastępując program The Radcliffe and Maconie Show(inne języki). Radcliffe i Maconie z kolei mieli przejść do BBC Radio 6 Music, a program Whiley w BBC Radio 1 miał przejąć Huw Stephens(inne języki). W 2011 roku rozpoczęła współprowadzenie audycji Radio 2 Live in Hyde Park(inne języki).

W styczniu 2018 roku ogłoszono, że Whiley ma dołączyć do dziennego programu radiowego wraz z Simonem Mayo(inne języki). Po raz pierwszy od 20 lat kobieta współprowadziła dzienny program BBC Radio 2. 22 października tego samego roku stacja ogłosiła, że Mayo opuści BBC Radio 2 po fali krytyki za tę zmianę, a Whiley powróci do wieczornego pasma audycji.

Telewizja

Steve Lamacq, Jo Whiley i Zane Lowe za kulisami BBC Introducing Stage podczas Glastonbury Festival 2011

Whiley relacjonuje w telewizji najważniejsze festiwale muzyczne, takie jak Glastonbury Festival. Od końca 1998 roku prowadziła własny program dyskusyjny o muzyce w Channel 4, zatytułowany The Jo Whiley Show, który był emitowany do 2001 roku. Była narratorką w serialu Little Angels na kanale BBC Three z 2005 roku. W 2007 roku została jurorką w programie Orange unsignedAct(inne języki) na kanale T4 (Channel 4)(inne języki), w którym poszukiwano zespołów ubiegających się o kontrakt płytowy.

15 marca 2010 roku przedstawiła wyemitowany na kanale BBC One program zatytułowany Are The Net Police Coming For You?, w którym przyjrzała się projektowi ustawy o gospodarce cyfrowej, czyli proponowanemu wówczas prawu wymierzonemu w osoby nielegalnie pobierające muzykę z Internetu.

W lipcu 2021 roku była współprowadzącym relację BBC z Hampton Court Garden Festival(inne języki).

Działalność charytatywna

W 2021 roku została patronką organizacji charytatywnej Sibs, która wspiera rodzeństwo niepełnosprawnych dzieci i dorosłych. Jest również ambasadorką Mencap(inne języki), brytyjskiej organizacji charytatywnej, która działa na rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną. Jest gospodynią koncertu Little Noise Sessions(inne języki) wspierającego Mencap. Wspiera również organizację charytatywną Tommy’s – The Baby Charity. Została także patronką grupy wsparcia dla osób z zespołem kociego krzyku – jej siostra Frances zaraziła się tą chorobą.

19 marca 2014 roku podjęła wyzwanie dla Sport Relief(inne języki), w ramach którego przez 26 godzin maszerowała, truchtała i biegała na bieżni, robiąc pięciominutowe przerwy co godzinę. Zrobiła to, aby zebrać pieniądze w odpowiedzi na apel tej organizacji. Podczas wyzwania prowadziła także dwa programy radiowe. To osiągnięcie zrobiło wrażenie na członkach zespołu Coldplay, którzy przekazali Sport Relief 260 tys. funtów.

Życie prywatne

Wyszła za mąż za dyrektora muzycznego Steve’a Mortona w lipcu 1991 roku w Northampton. Mieszkają w Towcester w hrabstwie Northamptonshire i mają czwórkę dzieci.

Jest peskatarianką.

Przypisy

  1. ↑ Companies House, Johanne Whiley-Morton personal appointments – Find and update company information [online], find-and-update.company-information.service.gov.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  2. ↑ Jason Chester, Jo Whiley talks about caring for ill mother over Christmas, „Mail Online”, dailymail.co.uk, 15 grudnia 2025 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  3. 1 2 My week: Jo Whiley, „The Guardian”, theguardian.com, 26 listopada 2006 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  4. 1 2 3 4 Scott Hughes, CV: Jo Whiley DJ, Radio 1, „The Independent”, independent.co.uk, 11 maja 1997 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  5. ↑ Nicole Baddeley, 7 celebrities that went to the University of Brighton, „The Argus”, theargus.co.uk, 21 lutego 2021 [dostęp 2026-04-07] (ang.).
  6. ↑ Top of the Pops Archive, Jo Whiley [online], totparchive.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  7. ↑ Patricia-Ann Young, Britpop and babies: Radio DJ Jo Whiley on juggling music and motherhood in the '90s, „The Sunday Post”, sundaypost.com, 27 marca 2022 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  8. ↑ Top of the Pops Archive, Christmas Day 1997 – Episode [online], totparchive.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  9. ↑ Top of the Pops Archive, 23/04/2006 – Episode [online], totparchive.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  10. ↑ Top of the Pops Archive, 14/05/2006 – Episode [online], totparchive.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  11. ↑ Discover Brighton, Jo Whiley / 90s Anthems at Concorde2 25th Jan [online], discoverbrighton.org, 15 grudnia 2024 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  12. ↑ Jo Whiley to present her BBC Radio 2 show live from legendary Preston venue showcasing three local bands, „BBC”, bbc.co.uk, 19 sierpnia 2024 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  13. ↑ Mayo’s Radio 1 farewell, „BBC News”, news.bbc.co.uk, 16 lutego 2001 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  14. ↑ John Plunkett, Jo Whiley and Edith Bowman lose weekday BBC Radio 1 slots, „The Guardian”, theguardian.com, 16 lipca 2009 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  15. ↑ BBC, BBC Radio 1 Programmes – Jo Whiley [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2009-11-17] (ang.).
  16. ↑ BBC Radio 1", Jo Whiley – Road trip [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  17. ↑ BBC Radio 1", Jo Whiley – Top of the shops [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  18. ↑ BBC Radio 1", Jo Whiley, Jo Whiley’s Last Radio 1 Show With Dave Grohl [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  19. ↑ BBC Radio 2", The Radio 2 Arts Show with Anneka Rice, 21/08/2009 [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  20. ↑ Jo Whiley and Steve Lamacq go head to head on Good Friday, „Metro UK”, metro.co.uk, 15 marca 2010 [dostęp 2026-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-10] (ang.).
  21. ↑ BBC Radio 6 Music, Evening Session with Steve Lamacq and Jo Whiley, 02/04/2010 [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  22. ↑ Jo is joined by Jack White, Jo Whiley, „BBC Radio 2”, bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-03] (ang.).
  23. ↑ Jo Whiley to switch to Radio 2, „BBC News”, bbc.co.uk, 1 lutego 2011 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  24. ↑ BBC, Radio 2 Live In Hyde Park – September 11 2011 [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  25. ↑ Anita Singh, Radio 2 puts Jo Whiley in the driving seat – but axes its golden oldies, „The Telegraph”, telegraph.co.uk, 9 czerwca 2018 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  26. ↑ Simon Mayo and Jo Whiley Radio 2 Drivetime show to end, „BBC News”, bbc.co.uk, 22 października 2018 [dostęp 2018-10-22] (ang.).
  27. 1 2 Simon Mayo to leave BBC Radio 2, „BBC”, bbc.co.uk, 22 października 2018 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  28. ↑ Karen Price, Glastonbury host Jo Whiley ‘lost’ herself as she details change that ‘saved me’, „Somerset Live”, somersetlive.co.uk, 26 czerwca 2025 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  29. ↑ BBC Radio 1", In New Music We Trust – Jo Whiley – Biography [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  30. ↑ Laura Silverman, A look around Jo Whiley’s beautiful garden at her converted barn in Northamptonshire, „Country Living”, countryliving.com, 31 marca 2021 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  31. ↑ Little Angels – The Spittles Family [online], thetvdb.com [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  32. ↑ Lars Brandle, A&M Offers Record Deal In New Unsigned Competition, „Billboard”, billboard.com, 14 września 2007 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  33. ↑ Phelim O’Neill, Ali Catterall, Martin Skegg, Watch this, „The Guardian”, theguardian.com, 15 marca 2010 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  34. ↑ BBC One, Hampton Court Palace Garden Festival, 2021, Episode 2 [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  35. ↑ Sibs, Sibs charity patron, Jo Whiley [online], sibs.org.uk [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  36. ↑ Mencap, Celebrity ambassadors [online], mencap.org.uk [dostęp 2026-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2009-11-27] (ang.).
  37. ↑ Lauren Del Fabbro, Jo Whiley says her sister is ‘best she’s ever been’ after moving into care home, „The Standard”, standard.co.uk, 20 kwietnia 2025 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  38. ↑ Review music: Jo Whiley. Little Noise Sessions. Mencap [online], thecnj.com [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  39. ↑ Emine Saner, ‘Frances made this happen!’ Jo Whiley on how her sister saved lives in the pandemic, „The Guardian”, theguardian.com, 17 czerwca 2021 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  40. ↑ CDCSG Joins Unique – Cri du Chat Support Group [online], criduchat.org.uk, 5 maja 2025 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  41. ↑ Sport Relief: sports therapist from Cambridge helps Radio 2 DJ Jo Whiley through her running challenge, „Cambridge News”, cambridge-news.co.uk, 21 marca 2014 [dostęp 2014-03-21] [zarchiwizowane z adresu 2014-03-22] (ang.).
  42. ↑ Sport Relief: DJ Jo Whiley’s 26-hour treadmill triumph, „BBC News”, bbc.co.uk, 21 marca 2014 [dostęp 2014-03-21] (ang.).
  43. ↑ Go Jo go! Northamptonshire DJ Whiley to start epic Sport Relief challenge tonight, „The Northampton Chronicle”, northamptonchron.co.uk, 19 marca 2014 [dostęp 2026-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2014-03-20] (ang.).
  44. ↑ Sport Relief: Stars help to raise more than £51m, „BBC News”, bbc.com, 21 marca 2014 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  45. ↑ Why we #LoveTowcester!, „Mustard Homes”, mustardhomes.co.uk, 7 maja 2021 [dostęp 2026-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2021-06-18] (ang.).
  46. ↑ Lottie Hulme, BBC Radio 2 icon Jo Whiley explains why her kids will ‘never be nepo babies’ despite her huge career success, „The Sun”, thesun.co.uk, 14 czerwca 2025 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  47. ↑ Lisa Salmon, Rock chick Jo Whiley on how she’s keeping her aches and pains at bay as she gets older, „The Independent”, independent.co.uk, 27 marca 2024 [dostęp 2026-02-28] (ang.).