Lowe na festiwalu RockNess 2012 | |
| Imię i nazwisko |
Alexander Zane Reid Lowe |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
7 sierpnia 1963 |
| Gatunki |
hip-hop, trip-hop, pop-rock alternatywny, muzyka alternatywna, muzyka elektroniczna |
| Zawód |
prezenter radiowy i telewizyjny, DJ, producent muzyczny |
| Aktywność |
od lat 90. XX wieku |
| Zespoły | |
| Urban Disturbance (?), Breaks Co-Op (2007) | |
Zane Lowe (ur. 7 sierpnia 1963 w Auckland) – nowozelandzki prezenter radiowy i telewizyjny, DJ oraz producent muzyczny.
We wczesnych latach swojej działalności zajmował się tworzeniem i produkcją muzyki oraz DJ-owaniem, po czym w 1997 roku przeniósł się do Wielkiej Brytanii. Pracował jako prezenter w XFM i MTV Europe (MTV Two), dołączając następnie do BBC Radio 1, z którym związany był w latach 2003–2015. W 2015 roku został zatrudniony przez Apple na stanowisko dyrektora kreatywnego stacji Apple Music 1.
Pochodzi z Auckland. Uczęszczał do Auckland Grammar School i był prezenterem lokalnej stacji muzycznej Max TV. Został członkiem Urban Disturbance, hiphopowej grupy z wczesnych lat 90. XX wieku, którzy byli znani z piosenki „No Flint No Flame”. Po jej rozpadzie, w 1997 roku wraz z Hamishem Clarkiem założył zespół Breaks Co-Op, wydając w maju tego samego roku elektroniczny album studyjny Roofers, po czym obaj opuścili Nową Zelandię, aby podróżować i realizować inne zainteresowania. Lowe rozstał się wówczas z zespołem, a w kolejnych latach rozwijał swoją karierę w Wielkiej Brytanii.
Lowe przeprowadził się do Wielkiej Brytanii w 1997 roku. Początkowo pracował w Record and Tape Exchange w Notting Hill w Londynie, po czym poproszono go o współpracę z rozgłośnią XFM, gdzie prowadził program Music Response. W 2003 roku dołączył do BBC Radio 1. Jego wieczorny program był emitowany w latach 2003–2015. Pojawiło się w nim wiele materiałów, w tym wywiady z cyklu „Zane Lowe Meets” z gwiazdami muzyki, w tym z Rickiem Rubinem, Kanye’em Westem, Eminemem, Morrisseyem czy zespołem Radiohead. Przyczynił się też do wzrostu popularności takich brytyjskich artystów, jak Arctic Monkeys, Adele i Ed Sheeran.
Pracował także w MTV UK, po czym przeniósł się do MTV2 Europe (późniejszy kanał MTV Rocks), gdzie prowadził MTV News, MTV News Daily Edition i Brand:New. Od 2002 roku prowadził Gonzo, flagowy program muzyczny stacji.
Jego ostatni program w BBC Radio 1 wyemitowano 5 marca 2015 roku, po czym jego miejsce zajęła Annie Mac. Podczas konferencji Apple Worldwide Developers Conference Keynote w 2015 roku Lowe został przedstawiony jako jeden z DJ-ów Apple Music 1 (wcześniej Beats 1), stacji radiowej wchodzącej w skład Apple Music. Wraz z objęciem pracy w Apple, przeprowadził się wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Zamieszkał w Los Angeles.
Był również gospodarzem programu Apple Music Planet of the Apps.
Jako DJ grał sety na festiwalach, w tym: Coachella, Future Music Festival, Glastonbury, Creamfields i Bestival. Koncertował z takimi artystami, jak Skrillex, Kasabian i The Weeknd, a także otwierał występy Muse i Foo Fighters na stadionie Wembley. Oprócz regularnego występowania na Croatia Rocks Festival, Lowe został również dyrektorem muzycznym tej marki.

| Rok | Tytuł | Artysta | Źr. |
|---|---|---|---|
| 1995 | „What I Gotta Do” | 3 the Hard Way | |
| 2008 | „Look for the Woman” | Dan Le Sac vs Scroobius Pip | |
| „F Ur X” | Sway | ||
| 2009 | „Vlad the Impaler” | Kasabian | |
| 2011 | „Still Speedin’” | Sway | |
| 2012 | „Lightspeed” | Kill the Noise & Datsik | |
| „In the End” (Whateverman Remix) | Snow Patrol | ||
| 2023 | „Running Out of Time” (Re: Zane Lowe) | Paramore |
| Rok | Tytuł | Artysta | Album | Źr. |
|---|---|---|---|---|
| 2011 | „Death Of The Journalist” | Scroobius Pip | Distraction Pieces | |
| 2012 | „Blood from a Stone” | Example | The Evolution of Man | |
| 2013 | „Count on Me” | Chase & Status | Brand New Machine | |
| „Wake Up” | Sway | Wake Up | ||
| „5 Minutes” | Tinie Tempah | Demonstration | ||
| 2014 | „Restart” | Sam Smith | In the Lonely Hour | |
| „Running Low” | Netsky feat. Beth Ditto | brak | ||
| 2015 | „Baby Blue” | Action Bronson | Mr. Wonderful |
| Rok | Nagroda | Kategoria | Rezultat | Źr. |
|---|---|---|---|---|
| 2005 | NME Awards | Najlepszy program radiowy | Wygrana | |
| 2006 | Wygrana | |||
| 2007 | Wygrana | |||
| 2008 | Wygrana | |||
| 2010 | Radio Academy Awards | Prezenter muzyczny roku | Złoto | |
| Najlepszy specjalistyczny program muzyczny | Złoto | |||
| 2011 | Radio Academy Awards | Prezenter muzyczny roku | Złoto | |
| 2012 | Artist Manager Awards | Mistrz branży | Wygrana | |
| 2014 | Radio Academy Awards | Najlepszy specjalistyczny program muzyczny | Brąz | |
| Prezenter radia muzycznego roku | Złoto | |||
| 2015 | Nagroda Grammy | Album roku (Sam Smith‚ In the Lonely Hour) | Nominacja |