Zane Lowe

Zane Lowe
Ilustracja
Lowe na festiwalu RockNess 2012
Imię i nazwisko

Alexander Zane Reid Lowe

Data i miejsce urodzenia

7 sierpnia 1963
Auckland

Gatunki

hip-hop, trip-hop, pop-rock alternatywny, muzyka alternatywna, muzyka elektroniczna

Zawód

prezenter radiowy i telewizyjny, DJ, producent muzyczny

Aktywność

od lat 90. XX wieku

Zespoły
Urban Disturbance (?), Breaks Co-Op(inne języki) (2007)

Zane Lowe (ur. 7 sierpnia 1963 w Auckland) – nowozelandzki prezenter radiowy i telewizyjny, DJ oraz producent muzyczny.

We wczesnych latach swojej działalności zajmował się tworzeniem i produkcją muzyki oraz DJ-owaniem, po czym w 1997 roku przeniósł się do Wielkiej Brytanii. Pracował jako prezenter w XFM(inne języki) i MTV Europe (MTV Two), dołączając następnie do BBC Radio 1, z którym związany był w latach 2003–2015. W 2015 roku został zatrudniony przez Apple na stanowisko dyrektora kreatywnego stacji Apple Music 1(inne języki).

Kariera

Pochodzi z Auckland. Uczęszczał do Auckland Grammar School i był prezenterem lokalnej stacji muzycznej Max TV. Został członkiem Urban Disturbance, hiphopowej grupy z wczesnych lat 90. XX wieku, którzy byli znani z piosenki „No Flint No Flame”. Po jej rozpadzie, w 1997 roku wraz z Hamishem Clarkiem założył zespół Breaks Co-Op(inne języki), wydając w maju tego samego roku elektroniczny album studyjny Roofers(inne języki), po czym obaj opuścili Nową Zelandię, aby podróżować i realizować inne zainteresowania. Lowe rozstał się wówczas z zespołem, a w kolejnych latach rozwijał swoją karierę w Wielkiej Brytanii.

Lowe przeprowadził się do Wielkiej Brytanii w 1997 roku. Początkowo pracował w Record and Tape Exchange w Notting Hill w Londynie, po czym poproszono go o współpracę z rozgłośnią XFM(inne języki), gdzie prowadził program Music Response. W 2003 roku dołączył do BBC Radio 1. Jego wieczorny program był emitowany w latach 2003–2015. Pojawiło się w nim wiele materiałów, w tym wywiady z cyklu „Zane Lowe Meets” z gwiazdami muzyki, w tym z Rickiem Rubinem, Kanye’em Westem, Eminemem, Morrisseyem czy zespołem Radiohead. Przyczynił się też do wzrostu popularności takich brytyjskich artystów, jak Arctic Monkeys, Adele i Ed Sheeran.

Pracował także w MTV UK(inne języki), po czym przeniósł się do MTV2 Europe (późniejszy kanał MTV Rocks), gdzie prowadził MTV News, MTV News Daily Edition i Brand:New. Od 2002 roku prowadził Gonzo, flagowy program muzyczny stacji.

Jego ostatni program w BBC Radio 1 wyemitowano 5 marca 2015 roku, po czym jego miejsce zajęła Annie Mac. Podczas konferencji Apple Worldwide Developers Conference Keynote w 2015 roku Lowe został przedstawiony jako jeden z DJ-ów Apple Music 1(inne języki) (wcześniej Beats 1), stacji radiowej wchodzącej w skład Apple Music. Wraz z objęciem pracy w Apple, przeprowadził się wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Zamieszkał w Los Angeles.

Był również gospodarzem programu Apple Music Planet of the Apps(inne języki).

Jako DJ grał sety na festiwalach, w tym: Coachella, Future Music Festival(inne języki), Glastonbury, Creamfields i Bestival(inne języki). Koncertował z takimi artystami, jak Skrillex, Kasabian i The Weeknd, a także otwierał występy Muse i Foo Fighters na stadionie Wembley. Oprócz regularnego występowania na Croatia Rocks Festival, Lowe został również dyrektorem muzycznym tej marki.

Dyskografia

Lowe podczas występu na festiwalu BBC Radio 1’s Big Weekend(inne języki)(2007)

Breaks Co-Op

Remiksy

Rok Tytuł Artysta Źr.
1995 „What I Gotta Do” 3 the Hard Way(inne języki)
2008 „Look for the Woman” Dan Le Sac vs Scroobius Pip(inne języki)
„F Ur X” Sway(inne języki)
2009 „Vlad the Impaler” Kasabian
2011 „Still Speedin’(inne języki)” Sway(inne języki)
2012 „Lightspeed” Kill the Noise & Datsik
„In the End(inne języki)” (Whateverman Remix) Snow Patrol
2023 „Running Out of Time(inne języki)” (Re: Zane Lowe) Paramore

Produkcja muzyczna

Rok Tytuł Artysta Album Źr.
2011 „Death Of The Journalist” Scroobius Pip Distraction Pieces(inne języki)
2012 „Blood from a Stone” Example The Evolution of Man(inne języki)
2013 „Count on Me(inne języki)” Chase & Status(inne języki) Brand New Machine(inne języki)
„Wake Up” Sway(inne języki) Wake Up(inne języki)
„5 Minutes(inne języki)” Tinie Tempah Demonstration(inne języki)
2014 „Restart” Sam Smith In the Lonely Hour
„Running Low(inne języki)” Netsky feat. Beth Ditto brak
2015 „Baby Blue(inne języki)” Action Bronson Mr. Wonderful(inne języki)

Nagrody i wyróżnienia

Rok Nagroda Kategoria Rezultat Źr.
2005 NME Awards(inne języki) Najlepszy program radiowy Wygrana
2006 Wygrana
2007 Wygrana
2008 Wygrana
2010 Radio Academy Awards(inne języki) Prezenter muzyczny roku Złoto
Najlepszy specjalistyczny program muzyczny Złoto
2011 Radio Academy Awards(inne języki) Prezenter muzyczny roku Złoto
2012 Artist Manager Awards Mistrz branży Wygrana
2014 Radio Academy Awards(inne języki) Najlepszy specjalistyczny program muzyczny Brąz
Prezenter radia muzycznego roku Złoto
2015 Nagroda Grammy Album roku (Sam Smith‚ In the Lonely Hour) Nominacja

Przypisy

  1. 1 2 AllMusic, Breaks Co-op [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  2. 1 2 3 AllMusic, Zane Lowe [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  3. ↑ Bevan Hurley, Kiwi-born DJ home for first stadium gig, „NZ Herald”, nzherald.co.nz, 26 lutego 2011 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  4. 1 2 AudioCulture, Urban Disturbance [online], audioculture.co.nz [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  5. ↑ JHO Management, Artists. Zane Lowe [online], jhooakley.com [dostęp 2026-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-12] (ang.).
  6. 1 2 AudioCulture, Breaks Co-Op [online], audioculture.co.nz [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  7. 1 2 3 Vanessa Thorpe, Zane Lowe to leave BBC Radio 1 for Apple, „The Guardian”, theguardian.com, 15 lutego 2015 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  8. ↑ Jason Crawley, Lowe swaps Xfm for Radio 1, „Digital Spy”, digitalspy.com, 26 marca 2003 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  9. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe - Zane Lowe Interviews [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  10. ↑ Zoe Camp, Zane Lowe Leaving BBC Radio 1 to Join Apple, „Pitchfork”, pitchfork.com, 14 lutego 2015 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  11. ↑ Zane Lowe Leaves Radio 1: 10 Of His Best Interviews Over The Years, „NME”, nme.com, 5 marca 2015 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  12. ↑ Music Tech Fest, 81. Zane Lowe – Years Ago : [online], mtflabs.net [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  13. ↑ Jason Gregory, Alexa Chung Replaces Zane Lowe As MTV Gonzo Host, „Gigwise”, gigwise.com, 6 września 2010 [dostęp 2026-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2010-10-18] (ang.).
  14. ↑ Laurence Day, Zane Lowe to step down from Radio 1, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 16 lutego 2015 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  15. ↑ Apple announces Apple Music radio, „Apple Newsroom”, apple.com, 18 sierpnia 2020 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  16. ↑ Apple Inc., Introducing Apple Music — All The Ways You Love Music. All in One Place [online], apple.com, 8 czerwca 2015 [dostęp 2026-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-08] (ang.).
  17. ↑ Kate Robertson, Kiwi DJ Zane Lowe became the world's tastemaker by being the world's biggest fan, „Stuff”, www.stuff.co.nz, 11 czerwca 2019 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  18. ↑ Jake Nevins, Planet of the Apps review – celebrity panel can't save Apple's dull first TV show, „The Guardian”, theguardian.com, 8 czerwca 2017 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  19. ↑ Chris Payne, Coachella 2013: 10 Non-Headliners To Watch, „Billboard”, billboard.com, 25 stycznia 2013 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  20. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe, Radio 1's Future Festival [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  21. ↑ BBC Music Events, Glastonbury 2013 - Zane Lowe [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  22. ↑ Amelia Butterly, Fans wait on Creamfields refunds after flooding, „BBC News”, bbc.com, 26 sierpnia 2012 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  23. ↑ Sarah Donaldson, Festival watch: Bestival, „The Guardian”, theguardian.com, 18 września 2010 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  24. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe, Skrillex Live In The Studio [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  25. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe, Kasabian in session [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  26. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe, The Weeknd in session, The Weeknd Live In Session [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  27. ↑ Muse announce big names for Wembley shows, „NME”, nme.com, 21 maja 2007 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  28. ↑ Jamie Fullerton, Foo Fighters rock Wembley Arena for NME Awards Big Gig, „NME”, nme.com, 25 lutego 2011 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  29. ↑ Murray Stassen, Ibiza Rocks Group launches Croatia Rocks for 2015, „Music Week”, musicweek.com, 31 października 2014 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  30. ↑ Discogs, 3 The Hard Way (3) – Old Skool Prankstas. Joy Records (7) – Joy 107 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  31. ↑ Discogs, Dan Le Sac vs Scroobius Pip – Look For The Woman. Sunday Best Recordings – SBEST58P [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  32. ↑ Discogs, Sway – F Ur X. DCypha Productions – none [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  33. ↑ Discogs, Kasabian – Where Did All The Love Go?. Sony Music – PRSP09-47 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  34. ↑ Discogs, Sway – Still Speedin'. 3Beat – 3BEAT063 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  35. ↑ Dicogs, Kill The Noise X Datsik – Lightspeed (Remixes). Owsla – OWS021 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  36. ↑ Discogs, Various – Fiction Remixes Vol.1. Fiction Records – 2797414 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  37. ↑ AllMusic, Re: This Is Why. Paramore [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  38. ↑ Discogs, Scroobius Pip – Distraction Pieces. Speech Development – none [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  39. ↑ Discogs, Example – The Evolution Of Man. Ministry Of Sound – HUSSYCD065, Hussle Recordings – HUSSYCD065 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  40. ↑ AllMusic, Count On Me. Chase & Status [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  41. ↑ AllMusic, Wake Up. Sway [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  42. ↑ Discogs, Tinie Tempah – Demonstration. Disturbing London Records – 2564640435, Parlophone – 2564640435 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  43. ↑ Discogs, Sam Smith (12) – In The Lonely Hour. Capitol Records – 3769173, Method Records (4) – 3769173, Capitol Records – 00602537691739, Method Records (4) – 00602537691739 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  44. ↑ Discogs, Netsky Feat. Beth Ditto – Running Low. Hospital Records – NHS259T [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  45. ↑ Discogs, Action Bronson – Mr. Wonderful. Atlantic – 7567-86696-9, Vice Records – 7567-86696-9, Atlantic – 7567866969, Vice Records – 7567866969 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  46. ↑ 2005, „NME”, nme.com, 28 lutego 2005 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  47. ↑ Zane Lowe named best Radio Show, „NME”, nme.com, 23 lutego 2006 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  48. ↑ Zane Lowe wins Best Radio Show at Shockwaves NME Awards, „NME”, nme.com, 1 marca 2007 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  49. ↑ Shockwaves NME Awards 2008: Zane Lowe wins Best Radio Show, „NME”, nme.com, 28 lutego 2008 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  50. ↑ Sony Awards 2010: Winners list, „BBC News”, bbc.com, 11 maja 2010 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  51. ↑ Sony Radio Academy Awards 2011: The Winners, „DIY”, diymag.com, 10 maja 2011 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  52. ↑ Music Managers Forum, Breakthrough Artist and Manager Nominees Announced [online], themmf.net, 27 listopada 2012 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  53. ↑ Jim Ottewill, Radio Academy Award 2014 winners announced, „PRS for Music”, prsformusic.com, 13 maja 2014 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  54. ↑ Recording Academy, 57th Annual Grammy Awards [online], grammy.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).

Linki zewnętrzne