The Weeknd

1990–2008: Wczesne życie

Urodził się 16 lutego 1990 w Toronto w prowincji Ontario. Ma pochodzenie etiopskie, jego rodzice wyemigrowali z Etiopii w latach 80. XX wieku. Artystą opiekowała się przez większość jego dzieciństwa babcia, co spowodowało, że pierwszym językiem, w którym był w stanie mówić biegle, stał się amharski.

Uczęszczał do Samuel Hearne Middle School. W tymże liceum poznał swojego długoletniego przyjaciela Lamara C. Taylora, który później stał się dyrektorem kreatywnym XO. W wieku 17 lat porzucił szkołę, a pewnego weekendu „wyszedł i nigdy nie wrócił do domu”, co stało się inspiracją do powstania jego pseudonimu scenicznego „The Weeknd”. Pisownia pseudonimu została zmodyfikowana, aby uniknąć problemów w sprawie praw autorskich, jako że istniał już kanadyjski zespół o nazwie The Weekend. W tym okresie doświadczył również bezdomności i kilkukrotnie trafiał do aresztu, co zmotywowało go do tego, by „zmądrzeć i się skoncentrować”. W tamtym czasie Tesfaye często zażywał narkotyki i inne substancje, takie jak ketamina, kokaina, MDMA, halucynogenne grzybki czy syrop na kaszel, twierdząc później, że narkotyki były dla niego „podporą” podczas pisania muzyki. Zanim zaczął wydawać utwory pod obecnym pseudonimem, występował jako „Kin Kane” w hip-hopowym duecie „Bulleez n Nerdz” oraz należał do zespołu producenckiego „The Noise”.

2009–2014: Trilogy i Kiss Land

W sierpniu 2009 roku Tesfaye zaczął anonimowo publikować swoją muzykę w serwisie YouTube. W kolejnym roku, podczas imprezy, poznał producenta Jeremy’ego Rose’a. Rose, usłyszawszy freestyle Tesfaye do jednego z podkładów, zaproponował mu współpracę przy wspólnym projekcie w klimacie mrocznego R&B. Po stworzeniu kilku utworów drogi artystów rozeszły się z powodu różnic artystycznych. Tesfaye otrzymał jednak pozwolenie na wykorzystanie wspólnie nagranych piosenek pod warunkiem, że Rose zostanie oficjalnie uznany za ich współproducenta. W grudniu 2010 roku Tesfaye wrzucił na YouTube utwory „What You Need”, „Loft Music” oraz „The Morning”, korzystając z nazwy użytkownika „xoxxxoooxo”. Początkowo jego tożsamość pozostawała nieznana. Piosenki zyskały rozgłos w sieci, a raper Drake wspomniał o nich na Twitterze. W konsekwencji utworami zainteresowały się różne media, w tym Pitchfork i The New York Times. Przyznał w wywiadzie, że jego piosenki były puszczane w m.in. American Apparel(inne języki), w którym jako nastolatek pracował.

W 2011 roku Tesfaye poznał menedżerów muzycznych Wassima „Sala” Slaiby’ego i Amira „Casha” Esmailiana, z którymi – wraz z La Mar Taylorem – założył wytwórnię płytową XO. 21 marca Tesfaye wydał swój debiutancki mixtape zatytułowany House of Balloons, przy którego produkcji pracowali Illangelo(inne języki) oraz Doc McKinney(inne języki). Na wydawnictwie znalazły się również utwory wyprodukowane przez Rose’a, choć nie dopisano go jako producenta. House of Balloons znalazł się na krótkiej liście dziesięciu nominowanych do nagrody Polaris Music Prize(inne języki) za rok 2011. W maju Tesfaye rozpoczął współpracę z Drake'em, co zaowocowało występem na organizowanym przez rapera OVO Fest w dniu 31 lipca. W tym samym miesiącu Tesfaye zagrał swój pierwszy koncert na żywo w klubie Mod Club Theatre w Toronto, który przyciągnął uwagę mediów również ze względu na obecność Drake’a na widowni. Brał także udział w koncertach organizowanych przez Stowarzyszenie Czarnoskórych Studentów (ang. Black Student Association) na Uniwersytecie w Toronto. Latem 2011 roku zyskał rozgłos w Stanach Zjednoczonych, kiedy jego utwór „High For This” został wykorzystany w kampanii reklamowej finałowego sezonu serialu HBO Ekipa. 18 sierpnia Tesfaye wydał swój drugi mixtape, Thursday, który spotkał się z ogólnie pozytywnym przyjęciem. Artysta miał również swój wkład w cztery piosenki na drugim albumie studyjnym Drake’a, Take Care (wydanym 15 listopada) – jako autor tekstów, producent oraz gość w siódmym singlu z tej płyty, „Crew Love”. Swój trzeci mixtape, Echoes of Silence, wydał 21 grudnia. Znalazł się on na długiej liście nominowanych do Polaris Music Prize za rok 2012.

W kwietniu 2012 roku Tesfaye zaczął grać większe koncerty, występując między innymi na festiwalu Coachella oraz dając dwa wyprzedane koncerty w Bowery Ballroom w Nowym Jorku. Pojawił się także na różnych europejskich festiwalach, takich jak Primavera Sound(inne języki) w Hiszpanii i Portugalii oraz Wireless Festival w Wielkiej Brytanii. We wrześniu Tesfaye podpisał kontrakt z wytwórnią Republic Records, a jego XO stało się jej marką zależną. Skrót XO budził zaciekawienie krytyków i fanów artysty, ponieważ jest skrótem od ekstazy i oksykodonu, którą The Weeknd w młodości nadmiernie dawkował. Zwrot "XO" pojawia się w większości utworów The Weeknda sprzed 2015, co podkreśla dawny hedonistyczny tryb życia i zamiłowanie do używek. W tym samym miesiącu wyruszył w swoją pierwszą trasę koncertową, Fall Tour, na którą składały się jego własne, solowe występy oraz rola supportu przed koncertami angielskiego zespołu Florence and the Machine. Trasa odbywała się w Ameryce Północnej od września do listopada. 13 listopada Tesfaye wydał Trilogy – album kompilacyjny zawierający zremiksowane i zremasterowane wersje jego trzech mixtape'ów z 2011 roku oraz trzy dodatkowe utwory. Album zadebiutował na czwartym miejscu amerykańskiej listy Billboard 200 z wynikiem 86 000 sprzedanych egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Uzyskał status potrójnej platynowej płyty od zrzeszenia amerykańskich wydawców muzycznych (RIAA) oraz Music Canada. Zapewnił również Tesfaye nominację w plebiscycie Sound of 2013 organizowanym przez BBC.

17 maja 2013 roku Tesfaye wydał tytułowy utwór ze swojego debiutanckiego albumu studyjnego, Kiss Land, i ogłosił, że premiera płyty odbędzie się 10 września. Po premierze album zadebiutował na drugim miejscu listy Billboard 200 z wynikiem 96 000 sprzedanych egzemplarzy i spotkał się z ogólnie pozytywnymi recenzjami krytyków muzycznych. Tesfaye promował krążek podczas jesiennej trasy koncertowej, która odbywała się w Ameryce Północnej i Anglii od września do listopada. W październiku 2013 roku ogłoszono, że artysta wystąpi jako support podczas europejskiej części trasy Drake’a, Would You Like a Tour?, trwającej od lutego do marca 2014 roku. Z kolei między 6 a 13 listopada tego samego roku rozgrzewał publiczność przed występami Justina Timberlake’a w ramach The 20/20 Experience World Tour(inne języki). Nagrał również dwie piosenki na ścieżkę dźwiękową do filmu Igrzyska śmierci: W pierścieniu ognia z 2013 roku – „Devil May Cry” oraz wydany jako drugi singiel promujący ten soundtrack utwór „Elastic Heart”, nagrany wspólnie z Sią i Diplo.

W lutym 2014 roku Tesfaye wydał remiks utworu „Drunk in Love(inne języki)” z debiutanckiego albumu Beyoncé zatytułowanego jej imieniem, a także remiks piosenki „Or Nah” autorstwa Ty Dolla Signa. W czerwcu ogłosił trasę koncertową King of the Fall Tour – obejmujący cztery miasta w Ameryce Północnej projekt realizowany na przełomie września i października, w którym jako support towarzyszyli mu Schoolboy Q oraz Jhené Aiko. W ramach promocji tych występów w lipcu tamtego roku wypuścił piosenki „King of the Fall” oraz „Often”. 25 sierpnia Tesfaye nawiązał współpracę z Arianą Grande przy utworze „Love Me Harder”, który znalazł się na jej drugim albumie studyjnym, My Everything. Piosenka została później wydana 30 września jako czwarty singiel z tej płyty i dotarła do siódmego miejsca listy Billboard Hot 100. 23 grudnia Tesfaye wydał utwór „Earned It” ze ścieżki dźwiękowej do filmu Pięćdziesiąt twarzy Greya (2015). Singiel, który uplasował się na trzecim miejscu listy Billboard Hot 100, przyniósł Tesfaye jego pierwszą i jedyną nominację do Oscara w kategorii Najlepsza piosenka oryginalna. Utwór zdobył także nagrodę Grammy za Najlepsze wykonanie R&B(inne języki) oraz otrzymał nominacje w kategoriach Najlepsza piosenka R&B(inne języki) i Najlepsza piosenka napisana na potrzeby mediów wizualnych(inne języki) podczas 58. ceremonii rozdania tych nagród.

2015–2016: Beauty Behind the Madness

27 maja 2015 roku Tesfaye wydał „The Hills” – drugi singiel promujący album Beauty Behind the Madness. Utwór zadebiutował na 20. miejscu listy Billboard Hot 100 i ostatecznie dotarł do samego szczytu, stając się jego drugim numerem jeden (zaraz po „Can’t Feel My Face”, które wbiło się na pierwsze miejsce chwilę przed nim). Cztery lata później singiel uzyskał status diamentowej płyty przyznawany przez RIAA, co stanowiło pierwsze takie wyróżnienie w karierze artysty. W czerwcu 2015 roku, po zdobyciu nagrody Centric Award na gali BET Awards, Tesfaye wykonał utwór „Earned It” na żywo w duecie z Alicią Keys. 8 czerwca wypuścił utwór „Can’t Feel My Face” jako trzeci singiel z nadchodzącej płyty. Piosenka wyciekła do sieci już w maju, ale jej oficjalna premiera nastąpiła po występie artysty na konferencji Apple Worldwide Developers Conference. Singiel zadebiutował na 24. miejscu Billboard Hot 100 i dotarł do 1. pozycji, stając się jego trzecim utworem w top 10 oraz pierwszym numerem jeden w Stanach Zjednoczonych. Piosenka zdobyła nominacje do nagród Grammy w kategoriach Nagranie roku oraz Najlepsze solowe wykonanie pop na 58. ceremonii.

Tesfaye zajął jednocześnie wszystkie trzy pierwsze miejsca na liście Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs wspomnianymi wyżej singlami, stając się pierwszym artystą w historii, który tego dokonał. Został również ogłoszony jedną z muzycznych twarzy nowo powstałego serwisu streamingowego Apple Music, obok Drake’a. Podczas gali MTV Video Music Awards 2015 Apple zaprezentowało dwuczęściową reklamę z udziałem Tesfaye, w której gościnnie pojawił się John Travolta. W lipcu Tesfaye był główną gwiazdą pierwszej edycji festiwalu FVDED in the Park w Surrey w Kolumbii Brytyjskiej. 29 czerwca pojawił się gościnnie w utworze „Pullin' Up” na drugim albumie studyjnym Meeka Milla, Dreams Worth More Than Money (2015).

Beauty Behind the Madness, drugi album studyjny Tesfaye, ukazał się 28 sierpnia 2015 roku i zadebiutował na szczycie listy Billboard 200, generując w pierwszym tygodniu wynik 412 000 ekwiwalentów sprzedaży płyt. Krążek trafił do pierwszej dziesiątki w ponad dziesięciu krajach i zajął pierwsze miejsce w Kanadzie, Australii, Norwegii i Wielkiej Brytanii. W ramach promocji albumu Tesfaye występował jako główna gwiazda na wielu letnich festiwalach muzycznych, w tym Lollapalooza, Hard Summer Music Festival oraz Bumbershoot Festival. Ogłosił również The Madness Fall Tour(inne języki) – swoją pierwszą trasa halową na dużą skalę po Stanach Zjednoczonych, która trwała od listopada do grudnia. Album uzyskał status podwójnej platyny w USA i sprzedał się w nakładzie 1,5 miliona egzemplarzy na całym świecie. Był najpopularniejszym albumem w serwisach streamingowych w 2015 roku z wynikiem ponad 60 milionów odtworzeń i trafił na listy najlepszych płyt roku. Trzy single poprzedzające premierę uzyskały status platynowych płyt w Stanach Zjednoczonych. Wydawnictwo zdobyło nagrodę Grammy za Najlepszy album muzyki współczesnej (Best Urban Contemporary Album) oraz nominację w kategorii Album roku.

4 września 2015 roku Tesfaye pojawił się gościnnie w utworze „Pray 4 Love” na debiutanckim albumie Travisa Scotta zatytułowanym Rodeo. 10 października wystąpił jako gość muzyczny w programie Saturday Night Live u boku aktorki Amy Schumer. Był to jego pierwszy solowy występ w tym programie, po wcześniejszym gościnnym pojawieniu się u boku Ariany Grande przy piosence „Love Me Harder”. W listopadzie rozpoczął swoją pierwszą halową trasę koncertową The Madness Fall Tour, która zakończyła się w grudniu. 18 grudnia pojawił się w singlu Belly’ego „Might Not” z jego ósmego mixtape'u Up For Days. 14 lutego 2016 roku zaśpiewał gościnnie w utworze „FML” na siódmym albumie studyjnym Kanye Westa, The Life of Pablo. Była to ich druga współpraca – wcześniej West był współautorem i producentem utworu Tesfaye „Tell Your Friends” z albumu Beauty Behind the Madness. 1 marca artysta pojawił się w singlu Future’a „Low Life” z jego czwartego albumu studyjnego Evol(inne języki). 23 kwietnia zaśpiewał w utworze „6 Inch” na szóstym albumie studyjnym Beyoncé, Lemonade. 26 sierpnia pojawił się w singlu Cashmere Cata „Wild Love” (nagranym wspólnie z Francis and the Lights(inne języki)), który służył jako główny singiel promujący debiutancki album Cashmere Cata zatytułowany 9 (2017).

2016–2019: Starboy i My Dear Melancholy,

W wrześniu 2016 roku Tesfaye ogłosił, że jego trzeci album studyjny, Starboy, ukaże się 25 listopada i znajdą się na nim utwory nagrane we współpracy z nieistniejącym już francuskim duetem muzyki elektronicznej Daft Punk. 21 września wypuścił utwór tytułowy z udziałem tego duetu. Piosenka zadebiutowała na 40. miejscu listy Billboard Hot 100, po czym dotarła do samego szczytu, stając się jego trzecim singlem numer jeden. Do marca 2023 roku utwór ten uzyskał status diamentowej płyty przyznawany przez RIAA. Ich druga wspólna piosenka, „I Feel It Coming”, ukazała się 24 listopada i dotarła do czwartego miejsca na liście Billboard Hot 100. 1 października Tesfaye po raz drugi pojawił się w programie Saturday Night Live jako gość muzyczny u boku aktorki Margot Robbie, wykonując na żywo utwory „Starboy” oraz „False Alarm(inne języki)”. 23 listopada wypuścił film krótkometrażowy M A N I A w reżyserii Granta Singera, w którym wykorzystano fragmenty piosenek z nadchodzącej płyty, w tym „All I Know” z gościnnym udziałem Future’a, „Sidewalks” z Kendrickiem Lamarem, „Secrets(inne języki)” oraz „Die for You”. Po premierze album zadebiutował na pierwszym miejscu amerykańskiej listy Billboard 200 z wynikiem 348 000 sprzedanych jednostek, stając się drugim z kolei albumem Tesfaye na szczycie tego notowania. Do grudnia 2024 roku krążek uzyskał status sześciokrotnej platyny RIAA. Wydawnictwo zdobyło nagrodę Grammy w kategorii Najlepszy album muzyki współczesnej (Best Urban Contemporary Album) na 60. ceremonii wręczenia tych nagród, co stanowiło wygraną Tesfaye w tej kategorii po raz drugi.

17 lutego 2017 roku Tesfaye rozpoczął swoją piątą trasę koncertową, Starboy: Legend of the Fall Tour(inne języki), promującą album Starboy, która zakończyła się 14 grudnia. W jej ramach odwiedził Europę, Amerykę Północną i Oceanię. 15 lutego pojawił się w debiutanckim komercyjnym singlu Nava(inne języki) „Some Way”, będącym głównym utworem promującym jego imienny mixtape. 24 lutego zaśpiewał w piosence „Comin Out Strong” na szóstym albumie studyjnym Future’a, Hndrxx(inne języki). 19 kwietnia pojawił się w utwórze tytułowym i drugim singlu z piątego albumu studyjnego Lany Del Rey. 30 lipca dołożył swoją zwrotkę do utworu Frencha Montany „A Lie” – trzeciego singla z jego drugiego albumu Jungle Rules(inne języki). Zagrał także w wyreżyserowanym przez Virgila Abloha teledysku do „XO Tour Llif3” Lil Uzi Verta u boku Nava, a następnie pojawił się w utworze „UnFazed” na debiutanckim albumie Lil Uzi Verta Luv Is Rage 2 oraz w kawałku „Curve” na jedenastym albumie Gucci Mane’a Mr. Davis.

2 lutego 2018 roku Tesfaye nagrał z Kendrickiem Lamarem utwór „Pray for Me” na ścieżkę dźwiękową do filmu Czarna Pantera. Piosenka była trzecim singlem z tej płyty i dotarła do siódmego miejsca listy Billboard Hot 100. 30 marca Tesfaye wydał swój debiutancki minialbum My Dear Melancholy,, co poprzedziły liczny przecieki i zapowiedzi. EP-ka zadebiutowała na pierwszym miejscu listy Billboard 200 z wynikiem 169 000 jednostek, stając się trzecim z kolei albumem Tesfaye na szczycie notowania oraz najkrótszym pod względem liczby utworów wydawnictwem na pierwszym miejscu tej listy od ośmiu lat. 6 kwietnia wypuścił główny singiel z minialbumu, „Call Out My Name”, który dotarł do czwartego miejsca na Billboard Hot 100. 13 kwietnia po raz pierwszy wystąpił jako główna gwiazda na festiwalu Coachella Valley Music and Arts Festival. W ciągu 2018 roku pojawił się na wielu festiwalach promujących EP-kę, w tym na Mawazine Festival w Maroku, Lollapalooza w Chicago i Berlinie oraz podczas koncertu towarzyszącego wyścigowi Formuły 1 w Abu Zabi.

6 czerwca 2018 roku Tesfaye ogłosił swoją nową audycję radiową Memento Mori w serwisie Apple Music 1. Jej pierwszy odcinek ukazał się dwa dni później. 3 sierpnia pojawił się w dwóch utworach („Skeletons” i „Wake Up”) na trzecim albumie studyjnym Travisa Scotta, Astroworld. 21 listopada wydał w Japonii swoją pierwszą składankę największych przebojów, zatytułowaną The Weeknd in Japan(inne języki). W ramach promocji tej składanki oraz EP-ki My Dear Melancholy, wyruszył w swoją szóstą trasę koncertową, The Weeknd Asia Tour, obejmującą sześć występów w Azji na przełomie listopada i grudnia. 11 stycznia 2019 roku wystąpił w piosence Gesaffelsteina „Lost in the Fire” – drugim singlu z jego drugiego albumu studyjnego Hyperion. 18 kwietnia wypuścił nagrany wraz z SZA i Travisem Scottem utwór „Power Is Power”, główny singiel promujący album ze ścieżką dźwiękową inspirowaną serialem Gra o tron. 30 sierpnia, podczas Festiwalu Filmowego w Telluride, zadebiutował jako aktor, grając samego siebie w filmie Josha i Benny’ego Safdie Nieoszlifowane diamenty.

2019–2021: After Hours, The Highlights i występ w przerwie Super Bowl LV

24 listopada 2019 roku Tesfaye zapowiedział swój singiel „Blinding Lights” w reklamie Mercedes-Benza. 27 listopada wydał „Heartless” jako główny singiel ze swojego czwartego albumu studyjnego. Utwór zadebiutował na 32. miejscu listy Billboard Hot 100 i dotarł do samego szczytu, stając się czwartym singlem Tesfaye z numerem jeden. „Blinding Lights” ukazał się dwa dni po premierze „Heartless”, czyli 29 listopada. Singiel zadebiutował na 11. miejscu Billboard Hot 100 i ostatecznie osiągnął miejsce pierwsze, będąc jego piątym numerem jeden. „Blinding Lights” stał się pierwszym utworem w historii tej listy, który utrzymał miejsce w pierwszej dziesiątce przez cały rok. Został także najdłużej utrzymującym się na liście Hot 100 utworem solowego artysty (90 tygodni), kończąc ten rekord w tygodniu kończącym się 11 września 2021 roku. 23 listopada 2021 roku „Blinding Lights” uznano za najbardziej udany utwór w historii Billboard Hot 100, wyprzedzając „The Twist” Chubby’ego Checkera. 1 stycznia 2023 roku stał się najczęściej odtwarzanym utworem w historii Spotify z wynikiem 3,3 miliarda odtworzeń, a w sierpniu 2025 roku przekroczył 5 miliardów odsłuchań, stając się pierwszą piosenką z tym wynikiem.

19 lutego 2020 roku Tesfaye ujawnił, że jego czwarty album studyjny będzie nosił tytuł After Hours i ukaże się 20 marca. Wydał również tytułowy utwór(inne języki) jako singiel promocyjny. 7 marca po raz trzeci wystąpił jako gość muzyczny w programie Saturday Night Live u boku aktora Daniela Craiga. Wystąpił tam w skeczu „On The Couch” z aktorami Kenanem Thompsonem i Chrisem Reddem, wykonał „Blinding Lights” oraz zaprezentował premierowo utwór „Scared to Live”. 24 marca Tesfaye wydał trzeci singiel z albumu, „In Your Eyes(inne języki)”, który dotarł do 16. miejsca na liście Billboard Hot 100. Po swojej premierze album After Hours zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard 200, sprzedając się w nakładzie 444 000 jednostek, co stanowiło czwarty z kolei album Tesfaye na szczycie tej listy. Stał się najczęściej odtwarzanym albumem R&B w historii, wyprzedzając jego własny krążek Starboy. W pierwszym tygodniu notowania albumu Tesfaye stał się również pierwszym artystą, który jednocześnie przewodził na listach Billboard 200, Billboard Hot 100, Billboard Artist 100, Hot 100 Songwriters oraz Hot 100 Producers, powtarzając ten wyczyn w kolejnym tygodniu. Wersja deluxe After Hours ukazała się 29 marca 2020 roku i zawierała utwory „Nothing Compares”, „Missed You” oraz „Final Lullaby”. 4 maja Tesfaye użyczył głosu w odcinku sitcomu Amerykański tata zatytułowanym „A Starboy Is Born”, do którego współtworzył scenariusz i w którym znalazła się piosenka „The Weeknd’s Dark Secret”. 27 lipca użyczył głosu trzem postaciom w dwusetnym odcinku serialu Robot Chicken.

7 sierpnia 2020 roku Tesfaye pojawił się gościnnie w singlu zmarłego Juice WRLD-a „Smile”, pochodzącym z jego pierwszego pośmiertnego albumu Legends Never Die(inne języki). 28 sierpnia wydał wraz z Calvinem Harrisem singiel „Over Now”. 30 października pojawił się w piosence Ariany Grande „Off the Table” z jej szóstego albumu studyjnego Positions. Tego samego dnia wystąpił w utworze Oneohtrix Point Never „No Nightmares” z jego dziewiątego albumu studyjnego Magic Oneohtrix Point Never, którego był również producentem wykonawczym (razem z OPN). 5 listopada pojawił się w remiksie utworu Malumy „Hawái(inne języki)”, który zdobył nominację do nagrody Latin Grammy w kategorii Best Urban Fusion/Performance podczas 22. corocznej gali. 10 grudnia wystąpił na iHeartRadio Jingle Ball. 5 lutego 2021 roku Tesfaye wydał swój drugi album z największymi przebojami, The Highlights. Album zadebiutował na drugim miejscu amerykańskiej listy Billboard 200, stając się jego najwyżej notowanym kompilacyjnym albumem i osiągając najlepszy wynik otwarcia w pierwszym tygodniu dla składanki przebojów od czasu Fully Loaded: God's Country (2019).

7 lutego 2021 roku Tesfaye wystąpił jako główna gwiazda podczas Super Bowl LV Halftime Show, stając się pierwszym kanadyjskim solowym artystą, który poprowadził to widowisko. Według doniesień przeznaczył na ten występ 7 milionów dolarów z własnej kieszeni. Recenzje pokazu były w większości pozytywne. Występ zaowocował gwałtownym wzrostem liczby odtworzeń w serwisach streamingowych i pobrań zarówno albumu After Hours, jak i pozostałych siedmiu utworów, które wykonał. Widowisko zdobyło trzy nominacje do 73. nagród Primetime Emmy: za najlepszy program specjalny na żywo (Outstanding Variety Special (Live)), za najlepszą reżyserię i reżyserię światła oraz za najlepszą reżyserię techniczną, pracę kamer i kontrolę wideo.

W ciągu 2021 roku Tesfaye ponownie wydał swoje trzy mixtape'y w ich oryginalnej formie – z pierwotnymi miksami i samplami – aby uczcić dziesiątą rocznicę ich premiery. Jako pierwszy w marcu ukazał się House of Balloons. W sierpniu pojawiła się reedycja Thursday, a w grudniu wydano ponownie Echoes of Silence. 23 kwietnia Tesfaye wydał remiks utworu „Save Your Tears” z Arianą Grande, co stanowiło ich trzecią wspólną współpracę. Remiks wywindował piosenkę na sam szczyt listy Billboard Hot 100 w notowaniu z 8 maja 2021 roku, stając się szóstym hitem numer jeden dla obojga artystów. W tym samym miesiącu zaczął zapowiadać nową muzykę. Zapytany o nowy album w wywiadzie dla magazynu Variety, wyjaśnił, że „jeśli ostatnia płyta była nocnym After Hours, to nadchodzi świt (The Dawn)”. 11 maja Tesfaye wykonał „Save Your Tears” na gali Brit Awards. Odebrał także swoją pierwszą statuetkę Brit Award w kategorii międzynarodowy solowy artysta (International Male Solo Artist), którą wręczyła mu była pierwsza dama Stanów Zjednoczonych, Michelle Obama.

24 maja Tesfaye zaprezentował „Save Your Tears” na gali Billboard Music Awards. Był nominowany do rekordowych szesnastu nagród i zdobył dziesięć z nich, w tym dla najlepszego artysty (Top Artist) oraz za najlepszą piosenkę listy Hot 100 (Top Hot 100 Song). Odbierając statuetki, kontynuował zapowiadanie nowego materiału, mówiąc: „nocne After Hours dobiegło końca, nadchodzi świt (The Dawn)”. 28 maja wykonał remiks „Save Your Tears” na gali iHeartRadio Music Awards(inne języki) wspólnie z Arianą Grande. 25 czerwca Tesfaye pojawił się w singlu Dojy Cat „You Right(inne języki)” z jej trzeciego albumu studyjnego Planet Her(inne języki). 22 lipca wystąpił u boku Young Thuga w singlu Belly’ego „Better Believe”, pochodzącym z jego trzeciego albumu studyjnego See You Next Wednesday.

2021–2023: Dawn FM

2 sierpnia 2021 roku Tesfaye udostępnił w mediach społecznościowych fragment nowego utworu. Pojawił się również na okładce wrześniowego wydania magazynu GQ z 2021 roku, co stanowiło pierwszą w historii globalną publikację tego czasopisma. Następnie, we współpracy z NBC Sports i Letnimi Igrzyskami Olimpijskimi 2020, ogłosił wydanie singla „Take My Breath”, który ukazał się 6 sierpnia. Pod koniec tego samego miesiąca pojawił się w utworze „Hurricane” na dziesiątym albumie studyjnym Kanye Westa, Donda. Piosenka ta zdobyła nagrodę za najlepszy występ wokalno-hip-hopowy (Best Melodic Rap Performance) podczas 64. gali rozdania nagród Grammy. 4 października, podczas jednego z odcinków audycji Memento Mori, Tesfaye wyjawił, że jego piąty album studyjny jest już gotowy i czeka jedynie na „kilka postaci kluczowych dla całej narracji”. 18 października ogłosił, że jego nadchodząca trasa koncertowa, pierwotnie zatytułowana After Hours Tour, ze względu na ograniczenia obiektów halowych odbędzie się w całości na stadionach, a jej rozpoczęcie zaplanowano na lipiec 2022 roku. Nazwę trasy zmieniono na After Hours til Dawn Tour(inne języki), a sam koncert miał łączyć elementy jego czwartego i piątego albumu studyjnego. W ramach tej trasy piosenkarz wystąpił również w Polsce, dając koncert na PGE Narodowym w Warszawie 9 sierpnia 2023 roku.

22 października 2021 roku Tesfaye pojawił się w singlu Swedish House Mafia „Moth to a Flame(inne języki)” z ich debiutanckiego albumu studyjnego Paradise Again. 5 listopada wystąpił w singlu Post Malone’a „One Right Now” z jego czwartego albumu Twelve Carat Toothache. 11 listopada pojawił się gościnnie w singlu Rosalíi „La Fama” z jej trzeciego albumu studyjnego Motomami(inne języki). 16 grudnia zagrał gościnnie w singlu FKA Twigs „Tears in the Club” z jej debiutanckiego mixtape’u Caprisongs(inne języki). Następnego dnia, 17 grudnia, pojawił się w singlu Aaliyah „Poison” z jej pośmiertnego albumu Unstoppable. Tesfaye wydał swój piąty album studyjny, Dawn FM, 7 stycznia 2022 roku. Po premierze album zadebiutował na drugim miejscu listy Billboard 200 ze sprzedażą na poziomie 148 000 jednostek, co stanowiło ósmy krążek artysty w pierwszej dziesiątce i jego drugi album, który zadebiutował na miejscu drugim. Pobił również rekord największej liczby jednoczesnych notowań na liście Billboard Global 200 dla męskiego solisty, umieszczając na niej aż dwadzieścia cztery utwory. Oprócz „Take My Breath”, album Dawn FM promowały single „Sacrifice(inne języki)” i „Out of Time(inne języki)”. 26 lutego Tesfaye zaprezentował The Dawn FM Experience – telewizyjny program muzyczny stworzony we współpracy z platformą Amazon Prime Video.

20 marca 2022 roku Tesfaye wystąpił gościnnie w odcinku serialu animowanego Simpsonowie. 18 kwietnia po raz drugi zagrał jako główna gwiazda na festiwalu Coachella, występując u boku Swedish House Mafia. 8 lipca jego rekord największej liczby piosenek na pierwszym miejscu listy Billboard Hot R&B Songs został pobity przez innego wokalistę i niedoszłego rywala, Chrisa Browna; Weeknd miał na koncie 71 takich utworów, a Brown pobił ten wynik o kolejne 8. 26 lipca Tesfaye ogłosił, że we współpracy z Universal Studios zaprezentuje własny dom strachów w parkach rozrywki w Florydzie i Hollywood w ramach corocznego wydarzenia Universal's Halloween Horror Nights. 2 grudnia pojawił się w utworze „Creepin’” na albumie Metro Boomina Heroes & Villains(inne języki). Jego piosenka „Nothing Is Lost (You Give Me Strength)(inne języki)”, stworzona na potrzeby oficjalnej ścieżki dźwiękowej do filmu Avatar: Istota wody, ukazała się 16 grudnia.

24 lutego 2023 roku – po trwającym miesiącami ponownym wzroście zainteresowania i popularności utworu Tesfaye z 2016 roku „Die for You”, który w 2022 roku powrócił na listy przebojów i osiągnął nowy najwyższy wynik (6. miejsce na Billboard Hot 100 sześć lat po premierze) – wydano remiks piosenki z udziałem Ariany Grande. Utwór ten stał się ich czwartą wspólną współpracą. W notowaniu Billboard Hot 100 z 11 marca remiks dotarł na sam szczyt zestawienia, stając się siódmym hitem numer jeden dla obojga artystów. 27 lutego, na fali sukcesu remiksu, Tesfaye stał się pierwszym artystą, który przekroczył próg 100 milionów miesięcznych słuchaczy w serwisie Spotify. 3 marca wydał swój pierwszy album koncertowy zatytułowany Live at SoFi Stadium(inne języki). Znalazły się na nim nagrania z zarejestrowanego dla stacji HBO filmu koncertowego o tym samym tytule, dokumentującego ostatni występ z północnoamerykańskiej części trasy After Hours til Dawn Tour na stadionie SoFi. Następnie pojawił się w czterech utworach – „Artificial Intelligence”, „Defame Moi”, „More Coke!!” oraz „Emotionless” – na albumie Mike’a Deana 4:23, wydanym 29 kwietnia. 8 maja Tesfaye oświadczył, że zamierza porzucić pseudonim „The Weeknd” na rzecz występów pod własnym nazwiskiem lub przyjęcia zupełnie nowej tożsamości artystycznej. Wyjaśnił, że jego nadchodzący album prawdopodobnie będzie jego „ostatnim akordem” pod tą nazwą.

Od 2023: Serial Idol i Hurry Up Tomorrow

W 2023 roku Tesfaye był współtwórcą serialu dramatycznego stacji HBO Idol (razem z Samem Levinsonem) i zagrał w nim główną rolę u boku Lily-Rose Depp. Premiera serialu odbyła się poza konkursem na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2023 roku, gdzie wzbudził ogromne kontrowersje z powodu dosłownego ukazywania nagości oraz treści seksualnych. Produkcja spotkała się z powszechną krytyką ze strony recenzentów. Redakcja The Hollywood Reporter stwierdziła, że serial potwierdza zarzuty, iż „zamiast subtelnie piętnować mizoginistyczną i drapieżną naturę branży, Idol stał się zakazaną historią miłosną – rodem z fantazji toksycznego mężczyzny”, nazywając go „wstecznym, a nie transgresyjnym”. Tesfaye zebrał bardzo słabe recenzje za swoją grę aktorską – krytyk Robert Daniels z The Playlist napisał: „Tesfaye jest również fatalnym aktorem. Brakuje mu swobody, powagi, charyzmy i uroku, które sprawiłyby, że uczucie Jocelyn do niego byłoby wiarygodne. W większości scen Tesfaye chowa się za ciemnym oświetleniem, nierówną pracą kamery albo dogranym dubbingiem”. 28 sierpnia 2023 roku stacja HBO ogłosiła anulowanie Idola po jednym sezonie.

8 czerwca 2023 roku Tesfaye zapowiedział serię minialbumów (EP) zawierających muzykę z serialu Idol. Pierwotnie projekt planowano jako jeden album ze ścieżką dźwiękową, lecz ostatecznie kolejne EP wydawano po premierze każdego odcinka. Znalazły się na nich utwory nagrane we współpracy z takimi artystami jak Future, Playboi Carti, Madonna, Lil Baby, Lily-Rose Depp czy Jennie z południowokoreańskiego zespołu Blackpink. Minialbumy przyniosły single „Popular(inne języki)” oraz „One of the Girls(inne języki)”. Jeszcze w czerwcu Tesfaye otrzymał zaproszenie do dołączenia do Amerykańskiej Akademii Filmowej. 21 lipca pojawił się w głównym singlu Travisa Scotta „K-pop” z jego czwartego albumu Utopia, a później także w innym utworze z tej płyty – „Circus Maximus”. 15 września wystąpił w singlu Diddy’ego „Another One of Me”, który zapowiadał jako swój „ostatni gościnny występ” – mimo że w 2024 roku wydał jeszcze kilka piosenek we współpracy z Metro Boominem i Future'em.

2 grudnia 2023 roku twórcy gry Fortnite ogłosili, że Tesfaye będzie główną gwiazdą trybu Fortnite Festival, a jego wirtualne skórki pojawią się w grze 9 grudnia. Postać otrzymała trzy warianty wyglądu: w czerwonym garniturze znanym z materiałów promocyjnych do After Hours, w stroju z koncertu na festiwalu Coachella w 2022 roku oraz w dwóch kostiumach, w których występował podczas trasy After Hours til Dawn Tour(inne języki). Tesfaye po raz pierwszy zasygnalizował prace nad kontynuacją Dawn FM w 2022 roku, pytając fanów na X (dawniej Twitter): „Ciekaw jestem... czy wiecie, że jesteście świadkami nowej trylogii?”. 8 stycznia 2024 roku ponownie podsycił emocje, publikując w mediach społecznościowych okładki dwóch ostatnich albumów z znakiem zapytania. 22 marca pojawił się w utworze „Young Metro” na wspólnym albumie Future’a i Metro Boomina We Don't Trust You(inne języki), a dwa tygodnie później wystąpił w trzech piosenkach na ich kolejnej płycie We Still Don't Trust You(inne języki).

17 lipca 2024 roku Tesfaye ogłosił wyjątkowy, jednorazowy koncert w São Paulo w Brazylii, zaplanowany na 7 września 2024 roku. Trzy dni przed tym wydarzeniem zdradził tytuł swojego nadchodzącego, szóstego albumu – Hurry Up Tomorrow, a 13 września wydał utwór „Dancing in the Flames(inne języki)”, który miał być pierwszym oficjalnym singlem z płyty. Trzy dni później ukazała się akustyczna wersja tego nagrania. 27 września wypuścił singiel „Timeless” stworzony we współpracy z Playboiem Cartim, który zajął trzecie miejsce na liście Billboard Hot 100. 30 października Tesfaye wydał utwór „São Paulo” z gościnnym udziałem brazylijskiej piosenkarki Anitty. Premiera całego albumu odbyła się 31 stycznia 2025 roku. Tuż po wydaniu krążek zadebiutował na 1. miejscu Billboard 200 ze sprzedażą wynoszącą 490 000 jednostek (w tym 359 000 w tradycyjnej sprzedaży fizycznej/cyfrowej, co stanowiło najlepszy wynik dla solowego artysty od 2020 roku). Tym samym Hurry Up Tomorrow stał się jego piątym albumem na szczycie amerykańskiej listy oraz jego największym otwarciem w karierze pod względem całkowitej liczby jednostek. Płyta zanotowała także drugi najlepszy wynik otwarcia w całym 2025 roku (zaraz po albumie I'm the Problem Morgana Wallena(inne języki)) i najwyższy dla jakiegokolwiek krążka od czasu The Tortured Poets Department Taylor Swift (2024). 14 marca 2025 roku Tesfaye pojawił się gościnnie w utworze „Rather Lie” na trzecim albumie studyjnym Playboi Cartiego, Music.

Tesfaye zagrał u boku Jenny Ortegi w towarzyszącym albumowi filmie psychologicznym Hurry Up Tomorrow (2025) w reżyserii Treya Edwarda Shultsa. Produkcja wyszła do kin 16 maja, jednak spotkała się z ostrą krytyką ze strony recenzentów i okazała się finansową klapą, zarabiając zaledwie 7,6 miliona dolarów przy budżecie wynoszącym 15 milionów. Brandon Yu z The New York Times opisał ten thriller jako „przerost formy nad treścią”. Charles Bramesco z portalu IndieWire skrytykował grę aktorską i scenariusz Tesfaye, określając jego występ jako „odtwórczy i pusty, niczym wyobrażenie słabego aktora o tym, jak wygląda dobre aktorstwo”. Jordan Hoffman z Entertainment Weekly skrytykował cały film jako „pozbawiony fabuły, samolubny, przesadnie poważny, a co najgorsze – po prostu nudny”. Serwis IndieWire nazwał go wręcz jednym z „najgorszych projektów pychy w historii”. Film otrzymał pięć nominacji do Złotych Malin 2026, w tym za najgorszy film, najgorszego aktora (The Weeknd), najgorszego reżysera, najgorszy scenariusz oraz najgorsze ekranowe połączenie.

Pod koniec 2025 ogłosił dalszą część światowej trasy koncertowej After Hours til Dawn Tour(inne języki); na koncerty w Polsce (4 i 5 sierpnia 2026) na PGE Narodowym sprzedano ponad 100 tys. biletów. 30 grudnia 2025 roku Tesfaye został pierwszym artystą w historii Spotify, którego aż trzydzieści utworów przekroczyło granicę jednego miliarda odtworzeń.

Inspiracje artystyczne

Tesfaye wskazuje Michaela Jacksona, Prince’a oraz R. Kelly’ego jako swoje główne inspiracje muzyczne. Przyznaje, że to właśnie twórczość Jacksona pchnęła go do zostania wokalistą. Na jego charakterystyczny, wysoki styl śpiewania wpływ mieli również etiopscy wykonawcy, tacy jak Aster Aweke(inne języki). Dorastał, słuchając różnorodnych gatunków muzycznych, w tym soulu, hip-hopu, funku, indie rocka oraz post-punku. Tesfaye pozostaje pod silnym wpływem muzyki lat 80. i przypisuje grze komputerowej Grand Theft Auto: Vice City (2002) „otwarcie oczu” na twórczość tamtej ery. „Zawsze odczuwałem podziw dla czasów sprzed moich narodzin” – powiedział w wywiadzie dla Billboardu. „Już na moim pierwszym mixtape’ie słychać, że brzmienia lat 80. – Siouxsie and the Banshees czy Cocteau Twins – odgrywają ogromną rolę w moim brzmieniu”.

Tesfaye wymienił także zespół Deftones jako jedną ze swoich inspiracji podczas pracy nad House of Balloons, Thursday oraz Echoes of Silence. Wśród swoich wzorów i źródeł inspiracji wymieniał również Lanę Del Rey, Davida Bowiego, The Smiths, Bad Brains, Talking Heads, DeBarge(inne języki), 50 Centa, Wu-Tang Clan oraz Eminema. Gdy duet Daft Punk ogłosił rozpad w 2021 roku, Tesfaye docenił ich w wywiadzie dla Variety, mówiąc: „Ci faceci są jednym z powodów, dla których w ogóle tworzę muzykę, więc nawet nie potrafię porównać ich do kogoś innego...”.

Produkcja i pisanie piosenek

Piosenki Tesfaye są „zbudowane wokół mglistej, mrocznej produkcji” i charakteryzują się wolnym tempem, dudniącym basem oraz pełnymi żalu pogłosami. W swojej muzyce wykorzystuje sample niekonwencjonalne dla produkcji R&B, sięgając po punk, shoegaze, dream pop oraz rock alternatywny. Marc Hogan z magazynu Spin zauważa, że sample Tesfaye zwykle „pochodzą ze źródeł uznanych przez krytyków rockowych, choć na ogół z takich, które same niosą ze sobą pewien ładunek seksualnej groźby”, samplując takich artystów jak Beach House, Siouxsie and the Banshees czy Aaliyah. Tesfaye współpracował głównie z producentami Illangelo(inne języki) i Docem McKinneyem(inne języki), którym Ian Cohen z Pitchforka przypisuje stworzenie wraz z wokalistą „nowoczesnego wzorca muzyki R&B”. Podczas koncertów Tesfaye przekształca swoje cyfrowe brzmienia, nadając im suitową, stadionowo-rockową estetykę.

Jego emocjonalne, pełne żalu teksty często wyrażają poczucie krzywdy i poruszają tematykę seksu, narkotyków oraz imprezowania, co jest szczególnie widoczne na albumie After Hours oraz na mixtape'ie House of Balloons. Hermione Hoby z magazynu The Guardian opisuje piosenki Tesfaye jako „odurzone, wolne kompozycje” i definiuje ich przesłanie następująco: „imprezowanie staje się doświadczeniem egzystencjalnym, seks jest przepełniony wyobcowaniem, a wszystko wydaje się nierealne i niepokojące”. Paul MacInnes z The Guardian stwierdził, że postrzega trzy pierwsze mixtape'y Tesfaye jako „szorstki zapis przebiegu imprezy, afterparty i kaca”.

Głos

Tesfaye często śpiewa w rejestrze falsetowym. J.D. Considine uważa, że „drżąca barwa” jego głosu przypomina Michaela Jacksona, zauważa jednak, że artysta unika „silnych bluesowych korzeni” Jacksona na rzecz melizmatyki pod wyraźniejszym wpływem muzyki arabskiej. Tesfaye dysponuje szeroką skalą głosu (tenor liryczny), która rozciąga się na ponad trzy oktawy. Jego zakres wokalny osiąga skrajnie niski poziom przy basowym F (F₂) oraz najwyższy przy tenorowym G♯ (G♯₅), z naturalną tessiturą w górnej części czwartej oktawy. Tesfaye często wykorzystuje swój głos głowowy, aby zbudować rezonans pozwalający na potężne pasażowe wyciąganie wysokich dźwięków w obrębie piątej oktawy. Wokale Tesfaye charakteryzują się również rozpoznawalną etiopską manierą. Hannah Giorgis z portalu Pitchfork zauważa, że „jego flagowe vibrato – ten charakterystyczny, pełen bólu jęk, który przepełnia dużą część muzyki Tesfaye – wywodzi się z długiej etiopskiej tradycji muzycznej, opartej na motywie udręki i tęsknoty. Napełnianie głosu drżącym bólem straty – czy to miłosnej, czy innej – stanowi znak rozpoznawczy etiopskiej dziedziny muzycznej. Tesfaye ze swoimi staccatowymi lamentami i bolesną nostalgią jest młodym, północnoamerykańskim ogniwem w dynastii melodramatycznych wokalistów etiopskich”. W 2023 roku magazyn Rolling Stone sklasyfikował The Weeknd na 110. miejscu listy 200 Największych Wokalistów Wszech Czasów.