Urodził się w Cambridge (Massachusetts), jako syn Brewera Antona Andersona, pracownika poczty i mandolinisty amatora oraz Anny Margarety Johnson, organistki kościelnej. Oboje rodzice wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych ze Szwecji jako małe dzieci. Leroy nauczył się szwedzkiego słuchając, jak jego rodzice rozmawiają w domu. Chociaż uczył się gry na organach u Henry'ego Gideona, jego głównym instrumentem był kontrabas, który studiował u Gastona Dufresne'a z Boston Symphony.
Twórczość
Do najpopularniejszych jego utworów należą m.in. Maszyna do pisania(inne języki) (The Typewriter, 1950), Plink, plank, plunk (Plink, Plank, Plunk!, 1951) czy Błękitne tango (Blue Tango, 1951). Znajdują się one w repertuarze wielu orkiestr różnego typu.
Anthony Tommasini: Tuneful Gems from a Master: Leroy Anderson (New York Times, 1996)
Frederick Fennell: Music by Leroy Anderson (The Instrumentalist, 1990)
Anders Neumueller, editor: Leroy Anderson (Swedish Press Society, 1994)
Andrew & Martha Sherman, editors: Annual Report dedication to Leroy Anderson (Town of Woodbury, 2008)
szwedzki
Norra Strö Hembygdsförening: Norra Strö: Bygden och Folket (Norra Strö Hembygdsförening, 2009) – documentation of Leroy Anderson’s parents birthplaces in Sweden
Carin Dohlman: Leroy Andersons Julmusik; Wellesley, Massachusetts USA; (Gult och Blatt i Boston-New England, 2009)
niemiecki
Hans Walter-Berg: Leroy Anderson: ein Meister der Miniatur; Buchloe, Germany; (Neue Blasmusik, 1992)