Życiorys
Griffin studiował muzykę w DuSable High School w Chicago u Waltera Dyetta, zaczynając od klarnetu, po czym zaczął grać na oboju, a potem na saksofonie altowym. Będąc jeszcze w szkole średniej, w wieku 15 lat grał z T-Bone Walkerem w zespole prowadzonym przez brata Walkera. Dołączył do big-bandu Lionela Hamptona trzy dni po ukończeniu szkoły średniej. Po raz pierwszy pojawił się na płycie z zespołem Hamptona w 1945 w Los Angeles w wieku 17 lat. W połowie 1947 wraz z Joe Morrisem, członkiem zespołu Hamptona, utworzył zespół składający się z lokalnych muzyków, w tym George’a Freemana, w którym pozostał na następne dwa lata. Jego grę można usłyszeć na różnych wczesnych nagraniach Rhythm and Bluesa dla Atlantic Records. W 1951 grał na saksofonie barytonowym w septecie R&B prowadzonym przez byłego kolegę z zespołu, Arnetta Cobba. Po powrocie do Chicago zaczął zdobywać reputację jednego z największych saksofonistów w mieście.
W 1956 wydał swoją premierową płytę, Introducing Johnny Griffin. Nagranie z udziałem Wyntona Kelly’ego (fortepian), Curly’ego Russella (kontrabas) i Maxa Roacha (perkusja) przyniosło Griffinowi uznanie. W 1957 przez kilka miesięcy grał z Artem Blakeyem w Jazz Messengers, a w 1958 w Thelonious Monk Sextet and Quartet.
