Jonas Schuster
Przebieg kariery
Początki
W zawodach FIS Cupu zadebiutował w lutym 2019, zajmując 63. miejsce w Villach. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w lutym 2021 dzięki zajęciu 4. lokaty w Lahti. W styczniu 2022 zwyciężył w zawodach FIS Cupu w Zakopanem. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów 2022 – indywidualnie zajął 6. miejsce, a w drużynie męskiej zdobył złoty medal. Wystąpił również na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2022, na którym zdobył trzy medale – złoty indywidualnie i w drużynie męskiej oraz srebrny w mikście.
Sezon 2022/2023
28 sierpnia 2022 w Einsiedeln po raz drugi w karierze zwyciężył w zawodach FIS Cupu. 17 września 2022 zadebiutował w Letnim Pucharze Kontynentalnym, zajmując 35 i 19. lokatę w Stams. 25 września 2022 w swoim pierwszym występie w Letnim Grand Prix zajął 38. miejsce w Hinzenbach.
Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2023 zdobył srebrny medal indywidualnie, a także złoty w zespole męskim. Konkurs drużyn mieszanych ukończył na 5. pozycji. 18 lutego 2023 zadebiutował w Pucharze Świata. W słabo obsadzonych zawodach w Râșnovie zajął 10. lokatę, zdobywając tym samym pierwsze punkty cyklu. W marcu 2023 zajął 3. miejsce w konkursie FIS Cupu w Oberhofie, a następnie zadebiutował w zimowej edycji Pucharu Kontynentalnego, zajmując 4. miejsce w Zakopanem.
Sezon 2023/2024
5 sierpnia 2023 zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix dzięki zajęciu 18. pozycji na skoczni w Szczyrku. Pod koniec miesiąca na tym samym obiekcie dwukrotnie zajął 2. miejsce w zawodach FIS Cupu. We wrześniu 2023 po raz pierwszy stanął na podium w Letnim Pucharze Kontynentalnym – w konkursach w Stams zajął kolejno 3. i 2. lokatę.
W sezonie zimowym 2023/2024 raz wystąpił w Pucharze Świata, 3 stycznia 2024 w Innsbrucku zajmując 32. pozycję. 24 lutego 2024 w Iron Mountain odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w Pucharze Kontynentalnym. W edycji 2023/2024 tego cyklu łącznie ośmiokrotnie stanął na podium: raz na 1., 4 razy na 2. i 3 razy na 3. miejscu. Sezon Pucharu Kontynentalnego ukończył na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej z 1195 punktami, o 48 za zwycięzcą, Maximilianem Ortnerem.
Sezon 2025/2026
W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2025 dwukrotnie stanął na podium – był 3. w Stams i 2. w Hinterzarten. Cały cykl ukończył na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej. W trzech występach w Letnim Grand Prix 2025 najwyżej znalazł się na 7. miejscu, w październikowych zawodach w Klingenthal.
W sezonie zimowym 2025/2026 występował głównie w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty. 20 grudnia 2025 poprawił swój najlepszy wynik w cyklu, zajmując 5. miejsce w Engelbergu. 28 lutego 2026 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata, konkurs lotów narciarskich na Kulm kończąc na 3. pozycji. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2025/2026 na koniec sezonu znalazł się na 18. lokacie z 426 punktami. W czterech występach w Pucharze Kontynentalnym 2025/2026 dwukrotnie zwyciężył i dwukrotnie zajął 2. miejsce.
Mistrzostwa Austrii
Jest medalistą mistrzostw Austrii w rywalizacji indywidualnej. Na skoczni normalnej zdobył złoty medal w 2024 oraz brązowy w 2025, a na dużym obiekcie zdobył srebro w 2024 oraz brąz w 2025.
Starty J. Schustera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 6. |
3 marca |
2022 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
indywid. |
99,5 m |
101,0 m |
277,4 pkt. |
34,1 pkt. |
Daniel Tschofenig |
1. |
5 marca |
2022 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
druż. |
98,0 m |
100,0 m |
1038,5 pkt. (239,3 pkt.) |
– |
2. |
2 lutego |
2023 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-104 |
indywid. |
90,5 m |
98,0 m |
257,3 pkt |
0,6 pkt |
Vilho Palosaari |
1. |
4 lutego |
2023 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-104 |
druż. |
96,0 m |
98,5 m |
972,5 pkt (250,2 pkt) |
– |
| 5. |
5 lutego |
2023 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-104 |
druż. miesz. |
101,5 m |
100,5 m |
857,4 pkt (252,5 pkt) |
62,8 pkt |
Słowenia |
Starty J. Schustera na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
1. |
23 marca |
2022 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-95 |
HS-100 |
indywid. |
95,0 m |
94,5 m |
250,5 pkt |
– |
1. |
24 marca |
2022 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-95 |
HS-100 |
druż. |
90,0 m |
92,0 m |
920,0 pkt (241,2 pkt) |
– |
2. |
25 marca |
2022 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-95 |
HS-100 |
druż. miesz. |
94,5 m |
94,5 m |
897,0 pkt (246,0 pkt) |
16,0 pkt |
Słowenia |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium
| Sezon PŚ | 1. miejsce | 2. miejsce | 3. miejsce | Razem |
| 2022/2023 | – | – | – | – |
| 2023/2024 | – | – | – | – |
| 2024/2025 | – | – | – | – |
| 2025/2026 | – | – | 1 | 1 |
| Suma | – | – | 1 | 1 |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Źródło |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
28 lutego |
2026 |
Bad Mitterndorf |
Kulm |
K-200 |
HS-235 |
215,5 m |
204,5 m |
401,1 pkt |
3. |
31,9 pkt |
Domen Prevc |
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
stan po zakończeniu LGP 2026
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP
stan po zakończeniu LGP 2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Źródło |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
13 stycznia |
2024 |
Innsbruck |
Bergisel |
K-120 |
HS-128 |
124,0 m |
119,0 m |
260,2 pkt |
2. |
8,6 pkt |
Robin Pedersen |
| 2. |
20 stycznia |
2024 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-123 |
HS-137 |
128,0 m |
127,0 m |
243,0 pkt |
3. |
6,8 pkt |
Francisco Mörth |
| 3. |
28 stycznia |
2024 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-147 |
134,5 m |
141,0 m |
231,2 pkt |
3. |
12,3 pkt |
Benjamin Østvold |
| 4. |
4 lutego |
2024 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-140 |
138,0 m |
131,5 m |
291,7 pkt |
2. |
1,4 pkt |
Maximilian Ortner |
| 5. |
18 lutego |
2024 |
Brotterode |
Inselbergschanze |
K-105 |
HS-117 |
116,5 m |
114,0 m |
249,9 pkt |
2. |
9,1 pkt |
Maximilian Ortner |
| 6. |
24 lutego |
2024 |
Iron Mountain |
Pine Mountain Jump |
K-119 |
HS-133 |
131,0 m |
139,0 m |
268,9 pkt |
1. |
– |
| 7. |
2 marca |
2024 |
Planica |
Bloudkova velikanka |
K-125 |
HS-138 |
132,0 m |
134,0 m |
264,9 pkt |
2. |
2,1 pkt |
Clemens Aigner |
| 8. |
3 marca |
2024 |
Planica |
Bloudkova velikanka |
K-125 |
HS-138 |
135,5 m |
130,0 m |
258,0 pkt |
3. |
15,0 pkt |
Clemens Aigner |
| 9. |
8 grudnia |
2024 |
Zhangjiakou |
Snow Ruyi |
K-95 |
HS-106 |
96,0 m |
103,0 m |
229,2 pkt |
2. |
17,0 pkt |
Tomofumi Naitō |
| 10. |
19 stycznia |
2025 |
Bischofshofen |
im. Paula Ausserleitnera |
K-125 |
HS-142 |
133,0 m |
132,0 m |
255,9 pkt |
2. |
8,1 pkt |
Robin Pedersen |
| 11. |
15 marca |
2025 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
122,0 m |
120,0 m |
258,8 pkt |
3. |
8,8 pkt |
Kasperi Valto |
| 12. |
7 lutego |
2026 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
106,0 m |
110,5 m |
270,8 pkt |
2. |
6,2 pkt |
Luca Roth |
| 13. |
8 lutego |
2026 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
109,5 m |
107,5 m |
265,3 pkt |
1. |
– |
| 14. |
15 lutego |
2026 |
Oberhof |
Rennsteigschanze |
K-90 |
HS-100 |
104,0 m |
107,0 m |
269,6 pkt |
2. |
0,9 pkt |
Maximilian Ortner |
| 15. |
15 lutego |
2026 |
Oberhof |
Rennsteigschanze |
K-90 |
HS-100 |
108,0 m |
108,5 m |
288,3 pkt |
1. |
– |
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Źródło |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
16 września |
2023 |
Stams |
Brunnentalschanzen |
K-105 |
HS-115 |
105,5 m |
105,5 m |
246,8 pkt |
3. |
11,9 pkt |
Marco Wörgötter |
| 2. |
17 września |
2023 |
Stams |
Brunnentalschanzen |
K-105 |
HS-115 |
112,0 m |
112,0 m |
253,1 pkt |
2. |
0,3 pkt |
Clemens Leitner |
| 3. |
11 sierpnia |
2024 |
Hinterzarten |
Rothaus-Schanze |
K-99 |
HS-109 |
105,5 m |
108,0 m |
248,4 pkt |
3. |
18,0 pkt |
Clemens Aigner |
| 4. |
15 września |
2024 |
Trondheim |
Granåsen |
K-124 |
HS-138 |
140,0 m |
136,0 m |
279,4 pkt |
3. |
13,4 pkt |
Manuel Fettner |
| 5. |
22 września |
2024 |
Stams |
Brunnentalschanzen |
K-105 |
HS-115 |
113,5 m |
113,0 m |
273,9 pkt |
3. |
10,5 pkt |
Clemens Aigner |
| 6. |
14 września |
2025 |
Stams |
Brunnentalschanzen |
K-105 |
HS-115 |
110,0 m |
102,5 m |
243,0 pkt |
3. |
17,8 pkt |
Kacper Tomasiak |
| 7. |
28 września |
2025 |
Hinterzarten |
Rothaus-Schanze |
K-99 |
HS-109 |
104,5 m |
106,5 m |
246,5 pkt |
2. |
4,2 pkt |
Kacper Tomasiak |
stan po zakończeniu LPK 2025
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Źródło |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
29 stycznia |
2022 |
Zakopane |
Średnia Krokiew |
K-95 |
HS-105 |
100,5 m |
96,5 m |
244,0 pkt |
1. |
– |
| 2. |
28 sierpnia |
2022 |
Einsiedeln |
im. Andreasa Küttela |
K-105 |
HS-117 |
114,0 m |
– |
127,2 pkt |
1. |
– |
| 3. |
4 marca |
2023 |
Oberhof |
Rennsteigschanze |
K-90 |
HS-100 |
102,5 m |
98,0 m |
253,9 pkt |
3. |
9,6 pkt |
Klemens Murańka |
| 4. |
26 sierpnia |
2023 |
Szczyrk |
Skalite |
K-95 |
HS-104 |
107,0 m |
103,0 m |
267,0 pkt |
2. |
1,5 pkt |
Niklas Bachlinger |
| 5. |
27 sierpnia |
2023 |
Szczyrk |
Skalite |
K-95 |
HS-104 |
103,5 m |
104,0 m |
251,4 pkt |
2. |
5,3 pkt |
Klemens Murańka |
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026