Julian Rotstadt (ur. 1871, zm. 1942 w Warszawie) – polski lekarz neurolog, ordynator Szpitala na Czystem, redaktor naczelny Kwartalnika Klinicznego Szpitala Starozakonnych.
Studiował na Uniwersytecie w Kazaniu i Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, dyplom lekarski uzyskał w 1902 roku. Specjalizował się w neurologii i fizykoterapii. Z inicjatywy Flataua zorganizował w Szpitalu Starozakonnych na Czystem nowoczesny oddział fizyko- i mechanoterapii, którego został ordynatorem. Zajmował się również neuropatologią i w 1909 roku przedstawił własna modyfikację metody Alzheimera badania komórek płynu mózgowo-rdzeniowego. Praca z 1907 roku Badania doświadczalne z dziedziny trofiki mięśni została nagrodzona w konkursie im. Koczorowskiego. Wyniki swoich prac opublikował w 1913 roku w pracy O cytologii płynu mózgowo-rdzeniowego. Brał udział w pracach Warszawskiego Towarzystwa Neurologicznego i należał do komitetu redakcyjnego Neurologii Polskiej. Prowadził praktykę prywatną, mieszkał pod adresem Żurawia 22.
Podczas II wojny światowej, po aresztowaniu Adama Zamenhofa został dyrektorem Szpitala na Czystem. Zmarł w 1942 roku.