Juliusz Herman

Juliusz Herman
Data urodzenia

1858

Data i miejsce śmierci

1 kwietnia 1933
Warszawa

Zawód, zajęcie

przedsiębiorca

Juliusz Herman (ur. w 1858, zm. 1 kwietnia 1933 w Warszawie) – polski przedsiębiorca, kolekcjoner sztuki, malarz i muzyk.

Był synem warszawskiego przedsiębiorcy o tym samym imieniu, który zostawił mu w spadku sklep fortepianów oraz firmę spedycyjną prowadzoną przez Juliusza juniora do końca życia. Herman był absolwentem politechniki w Rydze. Oprócz prowadzenia firm, na przełomie XIX/XX w. wraz z grupą innych przedsiębiorców i arystokratów, administrował warszawskimi tramwajami konnymi, przekształcając je w elektryczne. Działał też w Zgromadzenia Kupców m. Warszawy i od 1925 do śmierci kierował nim (jako tzw. starszy). Ponadto miał majątek ziemski w Piasecznicy, a w Warszawie mieszkał przy ul. Świętokrzyskiej 32.

Dzięki własnemu przedsiębiorstwu transportowemu był dobrze sytuowany finansowo i mógł oddawać się swoim pasjom, jakimi było malarstwo i muzyka. W zakresie sztuk pięknych kształcił się u Wojciecha Gersona, zaś w 1887 podjął studia w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1894 został członkiem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, a od 1904 do 1914 był jego wiceprezesem, ponadto w 1920 r. uzyskał godność członka honorowego. W swoim malarstwie używał głównie technik pastelu i akwarelowej, rzadziej olejnej. Herman stworzył także wartościową prywatną kolekcję ówczesnego malarstwa polskiego.

W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie są dwa dzieła Hermana, w tym autoportret.

Herman zajmował się też muzyką, m.in. skomponował muzykę do piosenki Lucjana Rydla "Słyszysz Haniu", ponadto był wiolonczelistą - amatorem. Zaangażował się również w powstanie Filharmonii Warszawskiej.

Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim.

Przypisy

  1. ↑ Ryszkiewicz 1979
  2. ↑ Nekrolog w Tygodniku Handlowym, nr 8 z 15 IV 1933, strona 2 .
  3. ↑ Zawadzka, 2024, s. 60
  4. ↑ Nekrolog
  5. ↑ Polańska H.: o 150 lat pierwszej linii tramwaju konnego w Warszawie, strona 281. Muzeum Warszawy
  6. ↑ Nekrolog
  7. ↑ Zawadzka, 2024, s. 58, 59
  8. ↑ Ryszkiewicz 1979
  9. ↑ Ryszkiewicz 1979
  10. ↑ Zawadzka, 2024, s. 60
  11. ↑ Ryszkiewicz 1979
  12. ↑ Ryszkiewicz 1979
  13. ↑ Zawadzka, 2024, s. 58
  14. ↑ Ryszkiewicz 1979
  15. ↑ Zawadzka, 2024, s. 61
  16. ↑ Zawadzka, 2024, s. 61

Bibliografia