Uzbrojenie
K239 używa pocisków rakietowych odpalanych z jednorazowych hermetycznych pojemników transportowo-startowych połączonych w pakiety, jak w amerykańskim M270 MLRS. Rozmiar pakietów jest kompatybilny z MLRS i umożliwia używanie amerykańskich pocisków kalibru 227 mm lub ATACMS. Niejasna jest jednak kwestia integracji konkretnych amerykańskich pocisków z K239. Koreańska wyrzutnia ma taki sam system ładowania pakietów, za pomocą ram wysuwanych w prowadnicach w górnej części wyrzutni, lecz w odróżnieniu od MLRS ramy te są całkowicie chowane do wyrzutni i zasłaniane pokrywą, a nie wystające. Wyrzutnia może być załadowana dwoma pakietami z różnymi pociskami.
Najstarsze i najsłabsze pociski to niekierowane Guryong (K33) kalibru 131 mm (podawanego też w zaokrągleniu jako 130 mm), pochodzące z poprzedniego systemu K136 Kurjong, natomiast nie są używane pociski K30 kalibru 130 mm. Posiadają one głowicę odłamkową o masie 20 kg i dysponują zasięgiem do 36 km. Można przenosić ich dwa pakiety po 20 sztuk.
Podstawowymi pociskami są kierowane Chunmu kalibru 239 mm o zasięgu do 80 km, będące odpowiednikiem amerykańskich GMLRS kalibru 227 mm. Kołowy błąd trafienia podawany jest przez armię Korei jako 15 m, a według innych źródeł na 10 m. Można przenosić ich dwa pakiety po sześć sztuk. Na eksport oferowane są z głowicą penetrującą (przebijającą 60 cm żelbetu) lub termobaryczną. Korea oprócz głowicy penetrującej używa tych pocisków z głowicą kasetową, z 336 podpociskami DPICM, o których brak jest bliższych ujawnionych danych (według niektórych źródeł są pochodnymi amerykańskich podpocisków M77). Korea zakupiła ponadto w latach 90. amerykańskie niekierowane pociski M26 i M26A1 Extended Range kalibru 227 mm z głowicami kasetowymi. Ujemną cechą wyrzutni i pocisków jest stosowanie komercyjnych, podatnych na zakłócanie i zagłuszanie odbiorników systemu GPS, powodujących potencjalną bezużyteczność systemu. Od 2024 roku prowadzono jednak prace nad integracją z nim wojskowych szyfrowanych systemów GPS standardu M-Code firmy BAE Systems.
Większym oferowanym pociskiem jest pocisk kalibru 400 mm, określany jako Chunmu-II, których można przenosić dwa pakiety po dwa pociski, lecz przypuszcza się, że pocisk ten jest dopiero w fazie rozwoju (jak na 2022 rok).
Największym z używanych pocisków jest kierowany KTSSM (Korean Tactical Surface-to-Surface Missile) kalibru 600 mm, o zasięgu deklarowanym na 290 km i masie głowicy około 500 kg. Szczegółowe dane dotyczącego tego pocisku nie są jednak obecnie dostępne w publikacjach. W pakiecie mieści się jeden taki pocisk. Są one odpowiednikami amerykańskich ATACMS, które również zakupiła Korea (prawdopodobnie w wersjach M39 i M39A1 z głowicą kasetową). Układy nawigacji satelitarnej GPS do pocisków KTSSM były importowane z USA. Prowadzone są też prace nad pociskami o dalszym zasięgu. Na bazie pocisku KTSSM Block I został opracowany eksportowy pocisk CTM-290, o zasięgu określanym jako ponad 290 km.
| Wykorzystywane pociski |
|---|
| Nazwa |
Masa startowa / części bojowej |
Zasięg
(minimalny/maksymalny) |
Opis |
|---|
| Guryong (K33) |
64 / 20 kg |
36 km |
Niekierowany pocisk rakietowy kal. 131 mm z głowicą odłamkową (2×20). |
| Chunmu |
340 / 90 kg |
80 km |
Kierowany pocisk rakietowy kal. 239 mm (2×6). |
| Chunmu II |
|
ok. 100-200 km |
Kierowany pocisk rakietowy kal. 400 mm (2×2) (w opracowaniu). |
| KTSSM |
ok. 1500 / 500 kg |
290 km |
Kierowany pocisk kalibru 600 mm (2×1). |
Korea Południowa, 
Zjednoczone Emiraty Arabskie, 
Arabia Saudyjska, 
Polska
