Karagana (Caragana Lam.) – rodzaj roślin należący do rodziny bobowatych. Obejmuje 91 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje wschodnią Europę (na wschód od Bułgarii i Ukrainy) poprzez niemal całą Azję (bez południowej części tego kontynentu), po Rosyjski Daleki Wschód. Są to rośliny drzewiaste występujące na obszarach suchych, często w górach, w różnych formacjach – leśnych, zaroślowych i trawiastych.
Uprawiane są jako rośliny ozdobne, najczęściej karagana syberyjskaC. arborescens. W obrębie zasięgu są ważnym źródłem drewna opałowego, służą jako źródło paszy, uprawiane są w formie pasów wiatrochronnych i dla ochrony gleby przed erozją. Służą jako rośliny miododajne, jadalne (spożywane są młode strąki), lecznicze, barwierskie i włóknodajne (z kory sporządzane są liny).
Nazwa naukowa utworzona została ze zlatynizowanej nazwy mongolskiej tych roślin (khargana). W języku polskim dawniej rośliny te znane były pod nazwami: grochownik, grochówka, sybirka i żółta akacja.
Morfologia
Karagana ciernista
Pokrój
Niewielkie drzewa do 7 m wysokości, krzewy, w tym niskie, poduszkowe i w takim wypadku bardzo podobne do roślin z rodzaju traganekAstragalus. Pędy zróżnicowane na krótko- i długopędy, zarówno przylistki jak i zachowujące się po opadnięciu listków osadki wykształcone w formie cierni. U różnych gatunków, różne części pędów bywają owłosione. Kora na starszych pędach złuszcza się wąskimi pasmami.
Sezonowe i zimozielone, skrętoległe. Blaszka parzystopierzasto złożona, przy czym listków jest od 2 do 12, rzadko do 20. Listki są całobrzegie, na szczycie zwykle z małym wyrostkiem. Oś liścia często wyciągnięta w cierń, drewniejąca po opadnięciu listków. U niektórych gatunków występują odmienne liście na długo- i krótkopędach.
Wyrastają pojedynczo w kątach liści lub zebrane po kilka w pęczki. Kwiaty motylkowe, zwykle różowe, pomarańczowe lub brązowe. Kielich rurkowaty lub dzwonkowaty, z 5 nierównymi ząbkami (dwa górne zwykle krótsze). Pręcików 10, z których 9 ma nitki zrośnięte, a jeden jest wolny. Słupek pojedynczy, z jednego owocolistka, z górną zalążnią.
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).
12345678910WłodzimierzSeneta:Drzewa i krzewy liściaste C.Warszawa:Wydawnictwo Naukowe PWN,1994,s.25–35. ISBN83-01-11074-0.
↑ZbigniewZ.MirekZbigniewZ., HalinaH.Piękoś-MirkowaHalinaH., AdamA.ZającAdamA., MariaM.ZającMariaM., Vascular plants of Poland. An annotated checklist, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2020, s. 48, ISBN978-83-62975-45-7.
12345Roger Philips, Martyn Rix:The Botanical Garden. Vol. 1. Trees and shrubs.London:Macmillan,2002,s.294. ISBN0-333-73003-8.
1234Yingxin Liu, Zhaoyang Chang & Gennady P. Yakovlev:Caragana Fabricius.[w:] Flora of China [on-line].eFloras.org.[dostęp 2022-01-15].
↑Genus Caragana Fabr..Germplasm Resources Information Network (GRIN).[dostęp 2022-01-15].