Katolikon

Katolikon (śrgr. καθολικόν) – w kościele prawosławnym główna świątynia (kościół lub kaplica) monasteru bądź zespołu klasztornego, charakterystyczna dla średniowiecznej architektury greckiej.

Ze względu na okoliczność, iż w tamtejszych monasterach istniało często kilka świątyń, dla wyróżnienia najważniejszej nazywano ją katolikonem. Zazwyczaj określano ją wezwaniem patrona całego klasztornego założenia.

Terminu tego początkowo nie używano w Bizancjum; dopiero w okresie późnobizantyńskim stosowano go dla określenia głównej świątyni eparchii.

Przypisy

Bibliografia

• The Oxford Dictionary of Byzantium (red. Alexander Kazhdan). New York-Oxford: Oxford University Press, 1991, t. 2, s. 1116
• Richard Krautheimer: Early Christian and Byzantine Architecture. New Haven: Yale University Press, 1986
• Cyril A. Mango: Byzantine Architecture. Milano – New York: Electa Editrice / Rizzoli, 1985
• Л.А. Беляев: Христианские древности. СПб.: Алетейя, 2000