Etymologia nazwy miejscowości wywodzi się od nazwy własnejKawna lub od nazwy pospolitejkawa, będącej wcześniej określeniem kawki. Według dokumentów historycznych w XIV wieku zapisywana była jako Kawnycze, Kawnic, w XV wieku Kawnicza, Cawnycza, w XVI wieku Krawnica, Kawnicza, Cawnycza, Cawnycze, od XVII wieku Kawnice.
Położenie
Kawnice leżą we wschodniej części województwa wielkopolskiego w powiecie konińskim w gminie Golina. Wieś leży na skraju Pojezierza Kujawskiego i Doliny Konińskiej.
W miejscowości jest przystanek kolejowy Kawnice. Można również dojechać autobusem PKS-u lub MZK.
Historia
Pierwsze wzmianki o Kawnicach można odnaleźć w dokumentach z XII wieku. Źródła historyczne określają miejscowość jako „Kawnicze” lub „Kawnica”, ale już w 1639 r. obok wymienionych uprzednio używano określenia „Kawnice”, jak dzisiaj. Obecna nazwa przyjęła się na przełomie XVIII i XIX wieku. Prawdopodobnie pochodzi ona od dużej ilości przebywających tutaj kawek. Właścicielami dóbr kawnickich w XVI i XVII wieku była rodzina Gorzewskich, później rodziny Proczewskich, Parapa i Trachuma, a od XVIII wieku rodzina Trąbczyńskich. W latach 1807–1815 Kawnice należały do Księstwa Warszawskiego, a później Królestwa Polskiego.
W Kawnicach znajduje się znane w całej Polsce sanktuarium maryjne. Kościół istniał tu od XII wieku, ale o Kawnicach jako sanktuarium można mówić od XVII wieku, kiedy w kościele znalazł się obraz „Matki Bożej Pocieszenia”.
Kawnice są wsią wielowyznaniową. Jednak w znacznym stopniu przeważa liczba katolików.
W XVII wieku istniał tu kościół protestancki, który w późniejszych latach stał się kościołem katolickim.
Rolnictwo
Kawnice leżą na obszarze nizinnym, toteż istnieją tutaj dobre warunki do rozwoju rolnictwa. Większość gleb z terenu wsi należy do klas słabych i średnich. Ponad połowa (52%) gleb należy do klasy IV, natomiast brakuje gleb dobrych, tzn. I i II klasy. We wsi nie ma gleb nieprzydatnych rolniczo, czyli klasy VI.
↑Krzysztof Gorczyca, Michał Górny, Krzysztof Płachciński, Szlakiem partii Kazimierza Mielęckiego 1863 – Studium Historyczno-Archeologiczne, Muzeum Okręgowe w Koninie, Konin 2022, s. 262–263, ISBN978-83-60168-34-9
52°14′48″N 18°09′01″E/52,246667 18,150278
