Kazimierz Rettinger
.jpg) | |
 porucznik piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 listopada 1891 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 stycznia 1933 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1917 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
2 Pułk Piechoty (LP) |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
  | |
Kazimierz Rettinger (ur. 5 listopada 1891 we Lwowie, zm. 1 stycznia 1933 w Warszawie) – porucznik Wojska Polskiego II RP, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, doktor praw.
Życiorys
Syn Zygmunta i Jadwigi z Chądzyńskich, urodzony 5 listopada 1891 we Lwowie. Był starszym bratem Stefana (1984–1940), kapitana lekarza Wojska Polskiego, zamordowanego w Charkowie i Romana (1899–1958), majora lekarza Wojska Polskiego, działacza niepodległościowego.
Ukończył studia na wydziale prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza, następnie pracował jako aplikant adwokacki. Od sierpnia 1914 w Legionach Polskich, początkowo żołnierz 2 pułku piechoty, a następnie 6 pułku piechoty, z którym walczył podczas I wojny światowej.
Szczególnie odznaczył się 28 października 1915 pod Kamieniuchą, gdzie „pod obstrzałem nieprzyjaciela przenosił rozkazy pułkowe.” „czem umożliwia właściwe użycie rezerw własnych, dzięki czemu masowy kontratak npla kończy się dlań haniebną klęską”. Za tę postawę został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. 15 grudnia 1915 został mianowany chorążym piechoty, a 1 kwietnia 1917 podporucznikiem. Wiosną 1917 był przydzielony do Sądu Polowego Legionów Polskich.
Po kryzysie przysięgowym w 1917 zwolniony. W lutym 1918 został mianowany podprokuratorem przy Sądzie Okręgowym w Łodzi. Później w Warszawie.
Od 1920 ochotnik w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego, w składzie 6 pułku piechoty z którym walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej.
W 1921 zwolniony z wojska, pracował ponownie w sądownictwie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 508. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1926 przeszedł do adwokatury. Był członkiem Związku Adwokatów Polskich. W 1931 został mianowany notariuszem.
Zmarł 1 stycznia 1933 w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie z powodu gruźlicy płuc i krtani. 4 stycznia 1933 został pochowany na cmentarzu na Powązkach.
Żonaty z Zofią z Laskowskich, z którą miał dwoje dzieci: Barbarę (ur. 27 lipca 1922) i Andrzeja (ur. 19 kwietnia 1924)
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6382 – 17 maja 1922
- Krzyż Niepodległości – 10 grudnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
Uwagi
Przypisy
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 8.
- 1 2 Polak (red.) 1993 ↓, s. 177.
- 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 9.
- 1 2 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 448.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 376, 697.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 372, 492.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-12-21]..
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-12-21]..
- ↑ Polak (red.) 1993 ↓, s. 177-178.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 6.
- 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 31.
- 1 2 3 4 5 6 Polak (red.) 1993 ↓, s. 178.
- 1 2 Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 24.
- ↑ Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Królewsko-Polskiego Ministerstwa Sprawiedliwości”. 8, s. 284, 1918-02-25. Warszawa: Ministerstwo Sprawiedliwości..
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 491.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ Spis członków Związku Adwokatów Polskich. „Czasopismo Adwokatów Polskich”. 11–12, s. 8, 1928. Lwów..
- ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Skarbek 1929 ↓, s. 40 poz. 96.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-12-21]..
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 5.
- ↑ Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 6-go pułku piechoty Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (30 (309)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 23 lipca 1922, s. 15 [dostęp 2026-08-30], Cytat: ppor. Rettinger Kazimierz.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 287, poz. 381 (ISAP)
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-12-21]..
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-12-21]..
- ↑ Kolekcja ↓, s. 3.
Bibliografia
- Rettinger Kazimierz. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.77-7415 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-12-21].
- Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917). Komenda Legionów Polskich, 1917.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Edward Skarbek: Zarys historji wojennej 6-go pułku piechoty Legionów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.