Kirowa Woda

Kirowa Woda
Ilustracja
Miejsce w którym Kirowa Woda (po prawej stronie) łączy się z Siwą Wodą (po lewej stronie), tworząc Czarny Dunajec (na wprost)
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Lokalizacja

Tatry

Potok 4 rzędu
Źródło
Wysokość

950 m n.p.m.

Współrzędne

49°15′46″N 19°52′13″E/49,262778 19,870278

Ujście
Recypient Czarny Dunajec
Miejsce

Roztoki

Wysokość

ok. 880 m n.p.m.

Współrzędne

49°17′28″N 19°51′05″E/49,291111 19,851389

Położenie na mapie powiatu tatrzańskiego
Mapa konturowa powiatu tatrzańskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast po lewej znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Kirowa Woda – dolny bieg Kościeliskiego Potoku płynącego Doliną Kościeliską w Tatrach Zachodnich. Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej Kościeliski Potok zmienia nazwę na Kirową Wodę powyżej Kir, Wykaz wód płynących Polski uściśla: poniżej ujścia Miętusiego Potoku. Według tego wykazu Kirowa Woda jest dopływem Czarnego Dunajca.

W Kirach zamontowano na jej lewym brzegu limnigraf PIHM-u. Koryto wyżłobione jest we fliszu karpackim, tworzy rozległe kamieńce i boczne odnogi. Kirowa Woda płynie w mezoregionie geograficznym zwanym Rowem Kościeliskim, zbiera zaś wodę głównie z Tatr. Jedynym jej dopływem jest lewostronny Lejowy Potok. Uchodzi do Kirowej Wody w Roztokach (część Witowa).

Kirowa Woda ma długość 11,83 km. Całkowita zlewnia (łącznie ze zlewnią Kościeliskiego Potoku) wynosi 72,298 km². Uchodzi do Czarnego Dunajca w Roztokach, bardz oblisko od ujścia Przybylanki. Następuje to na wysokości około 880 m.

W jej kamieniskach i zaroślach nadpotokowych przed Roztokami, poniżej 900 m n.p.m. występuje tojad Kotuli, rzadki w Polsce subendemit karpacki.

 Osobny artykuł: Potoki tatrzańskie.

Przypisy

  1. 1 2 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.
  2. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 111, ISBN 83-239-9607-5.
  3. 1 2 Krystyna Wit-Jóźwik, Hydrografia Tatr Zachodnich. Objaśnienia do mapy hydrograficznej „Tatry Zachodnie”'' 1:50 000, Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Geografii, 1960.
  4. ↑ Tatry Polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wydawnictwo „WiT” S.c., 2009, ISBN 83-89580-00-4.
  5. ↑ Elektroniczny słownik hydronimów Polski | Instytut Języka Polskiego PAN [online], eshp.ijp.pan.pl [dostęp 2023-03-09].
  6. ↑ Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2022-04-02].
  7. ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirek, Czerwona księga Karpat Polskich, Warszawa: Instytut Botaniki PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-71-6.