Widok z południowego zachodu | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Właściciel | |
| Obiekty sakralne | |
| Kościół |
Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny |
| Styl | |
| Data budowy |
1134 |
| Data zamknięcia |
1802 |
| Data reaktywacji |
1922–2017 |
Położenie na mapie Nadrenii-Palatynatu | |
Położenie na mapie Niemiec | |
| Strona internetowa | |
Klasztor Himmerod (niem. Kloster Himmerod) – opactwo cystersów funkcjonujące w latach 1134–1802 i 1922–2017, znajdujące się w niemieckiej gminie Großlittgen.
Klasztor został założony w 1134 roku przez Albera z Montreuil, biskupa Trewiru i zarazem przyjaciela Bernarda z Clairvaux. Pierwszy, drewniany klasztor konsekrowano w 1138 roku. W 1145 roku ukończono kamienne zabudowania, a 1 czerwca 1178 bp Arnold I von Vaucourt konsekrował romański kościół klasztorny. Rozrastający się klasztor nie mógł już pomieścić nowych mnichów, stąd w 1188 zdecydowano o założeniu filii – Heisterbach. W 1506 roku założono bibliotekę klasztorną. W 1640 roku rozpoczęto przebudowę kompleksu w stylu barokowym, ukończoną 10 października 1751 konsekracją kościoła klasztornego, zaprojektowanego przez Christiana Kretzschmara.
Klasztor zlikwidowano w 1802 roku, podczas okupacji napoleońskiej. Kompleks przez następne lata służył jako źródło budulca. 29 października 1919 zakupili go cystersi, którym nie pozwolono na powrót do opactwa Mariastern w Banja Luce. Siedmiu mnichów osiedliło się w prowizorycznie w dawnym budynku bramnym. Placówkę oficjalnie otwarto 15 października 1922. W 1927 roku ukończono odbudowę klasztoru. Prace nad kościołem przerwało dojście nazistów do władzy i konfiskata przeznaczonych na nie funduszy. Odbudowę wznowiono po II wojnie światowej, 15 października 1960 świątynię konsekrował bp Matthias Wehr. 9 września 1962 inaugurowano organy kościelne z warsztatu Johannes Klais Orgelbau. 26 lipca 2017 na emporze organowej wybuchł pożar, powodując uszkodzenie instrumentu. Kościół ponownie otwarto po naprawieniu szkód w maju 2018.
W październiku 2017 roku podjęto decyzję o ponownej likwidacji klasztoru, który liczył już jedynie sześciu zakonników. Pięciu braci przeniosło się do innych placówek, jeden z mnichów odmówił wyjazdu i pozostał w Himmerod. Opiekę nad kompleksem przejęło duchowieństwo diecezji Trewiru, pierwszym rektorem kościoła został ks. prof. Reinhold Bohlen.