Ruiny kościoła | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Właściciel | |
| Data budowy |
1189 |
| Data zamknięcia |
1803 |
| Data zburzenia |
1809 |
| Data reaktywacji |
1919 |
Położenie na mapie Nadrenii Północnej-Westfalii | |
Położenie na mapie Niemiec | |
Klasztor Heisterbach (niem. Kloster Heisterbach) – ruiny dawnego opactwa cystersów znajdujące się w granicach niemieckiego miasta Königswinter. Od 1919 roku funkcjonuje tu klasztor sióstr cellitek, a od 1970 roku – dom opieki.
Opactwo zostało założone 22 marca 1189 przez dwunastu mnichów z klasztoru Himmerod. Pierwotną siedzibą były pozostałości augustiańskiej pustelni na wzgórzu Petersberg, w 1202 zakonnicy przenieśli klasztor do obecnej lokalizacji. W 1212 roku opat Hermann II założył filię placówki, Marienstatt, którą kierował przez następnych 11 lat. 18 października 1237 konsekrowano kościół klasztorny, długi na 88 metrów. W 1750 roku wzniesiono barokowy budynek bramny.
Opactwo zostało zlikwidowane w 1803 roku. Kościół klasztorny zburzono w 1809 roku, a materiałów rozbiórkowych użyto przy budowie Kanału Północnego między Venlo a Neuss i twierdzy Ehrenbreitstein w Koblencji. W 1820 ruiny zakupił graf zur Lippe-Biesterfeld, który w 1826–1827 utworzył tu ogród angielski.
W 1919 roku na terenie kompleksu osiedliły się siostry cellitki, które w 1970 założyły dom opieki dla 80 osób. 18 października 1984 powstała fundacja Stiftung Abtei Heisterbach opiekująca się ruinami opactwa.