Historia miejscowości
Wieś została lokowana na prawie średzkim w 1356 pod nazwą Słów (Slow) za panowania Króla Kazimierza Wielkiego. Jeszcze w tym samym roku nazwa została zmieniona na Colberg, w 1394 roku na Colbarg, a w 1421 na Kolbark – nazwę pochodzenia niemieckiego.
Wieś położona w końcu XVI wieku w powiecie proszowskim województwa krakowskiego była własnością klasztoru norbertanek na Zwierzyńcu w Krakowie, czego jednak nie potwierdza Jan Długosz w "Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis" (1470-80).
W 1795 roku po III Rozbiorze Polski wieś była w Galicji w zaborze austriackim. W latach 1807–1815 Księstwie Warszawskim, a od 1815 do 1918 Królestwie Polskim, zaborze rosyjskim. W latach 1859–1945 wieś należała do Gminy Jangrot, powiat miechowski, województwo kieleckie. W czasie II Wojny Światowej wieś znalazła się w Generalnej Guberni a na Przemszy przebiegała wówczas granica z III Rzeszą.
W latach 1945–1975 miejscowość znajdowała się w województwie krakowskim, powiecie olkuskim, gromadzie Jaroszowiec, a od 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego i gminy Klucze. Po reformie administracyjnej z 1998 roku ponownie wróciła do województwa małopolskiego i powiatu olkuskiego.
W Kolbarku działał kiedyś młyn i tartak i jak podaje Abdon Kłodziński i Antoni Zygmunt Helcel, karczma.
50°21′53″N 19°38′46″E/50,364722 19,646111
