| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
ok. 7,6 miliona | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| język urzędowy | Indie (stan Goa) | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-2 | kok | ||
| ISO 639-3 | kok | ||
| IETF | kok | ||
| Glottolog | konk1270 | ||
| Ethnologue | kok | ||
| GOST 7.75–97 | кок 327 | ||
| Dialekty | |||
ISO 639-3: gom – w GoaISO 639-3: knn – w Maharasztrze i Karnatace | |||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język konkani, konknni, konkni (dewanagari: कोंकणी) – jeden z 23 oficjalnych języków Indii, używany przez co najmniej 7 milionów osób na zachodnim wybrzeżu Indii (w stanie Maharashtra, Goa, Karnataka, również niewielkie enklawy w stanie Kerala).
Nazwa języka pochodzi od słowa „konkan” (wybrzeże). Należy do grupy indoaryjskiej w ramach rodziny indoeuropejskiej, jednak zarówno w fonetyce, jak i słownictwie widoczne są silne wpływy języków drawidyjskich. Ze względu na bliskie pokrewieństwo z marathi, w stanie Maharashtra uważany jest niekiedy za specyficzny dialekt tego języka (por. Majewicz). Do zapisu konkani używa się wielu systemów pisma: dewanagari, kannada, malajalam, również alfabetu łacińskiego (w Goa). Muzułmańscy użytkownicy zapisują go również w alfabecie arabskim. Niegdyś posiadał znaczącą literaturę, jednak teksty i manuskrypty zostały zniszczone przez portugalską inkwizycję.