Ukończył gimnazjum klasyczne w Wilnie. Studiował medycynę na Akademii Medyko-Chirurgicznej w Sankt Petersburgu, studia ukończył w 1886, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1888 roku. Był asystentem w klinice Manaseina. Uzupełniał studia za granicą: u Miecznikowa i Roux w Instytucie Pasteura w Paryżu, w Londynie, Wiedniu, Berlinie, Lipsku, Strasburgu i w Pradze u Hupperta. W 1902 został profesorem. W latach 1914–1917 profesor na Uniwersytecie Moskiewskim. Od 1918 do 1920 profesor na Uniwersytecie w Symferopolu. Następnie emigrował do Egiptu, gdzie spędził 11 lat. Pomagał organizować rosyjską klinikę w Kairze w 1920 roku. W latach 30. docent chorób wewnętrznych na Uniwersytecie Warszawskim. Po II wojnie światowej praktykował w Piotrkowie.
Wybrane prace
Материалы по клиническому изучению колебаний в свойствах желудочного сока. Дисс. СПб., 1888
Contribution à l'étude de l'immunité; le charbon des poules. Ann. de l'Inst. Pasteur 4, ss. 570-602, 1890
Ответ на замечания д-ра С. Минца по поводу моей статьи "О способе, предложенном Winter'ом для анализа желудочного сока" и т. д., 1891
Как приобретаются болезни желудка. Санкт-Петербург: К.Л. Риккер, 1893
Как часто встречаются случаи с отсутствием соляной кислоты в желудке? [Санкт-Петербург]: тип. М-ва пут. сообщ., ценз. 1894
Przyczynki do symptomatologii zwężenia i zamknięcia światła górnej żyły głównej. Polska Gazeta Lekarska 11 (4, 5), ss. 61-65, 81-85, 1932
Wskazania i wartości lecznicze Heluanu (w Egipcie). Medycyna 7 (13), ss. 397-403, 1933
O czerwonce pełzakowej i jej leczeniu na podstawie spostrzeżeń w Egipcie. Medycyna 9 (18), ss. 597-605, 1935
Przypisy
12Vasilʹyev KK. Professor Tavricheskogo universiteta K.E. Vagner [Профессор Таврического университета К.Э. Вагнер]. W: I.S. Shmelev i dukhovnaya kulʹtura pravoslaviya: Sb. materialov mezhdunar. konf., g. Alushta, 12-16 sent. 2000 g. [И.С. Шмелев и духовная культура православия: Сб. материалов междунар. конф., г. Алушта, 12-16 сент. 2000 г]. Симферополь: Таврия-Плюс, 2003 ISBN966-7503-79-8 ss. 316-321