Koprusza

Koprusza
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

włoszczowski

Gmina

Kluczewsko

Strefa numeracyjna

44

Kod pocztowy

29-120

Tablice rejestracyjne

TLW

SIMC

0542310

Położenie na mapie gminy Kluczewsko
Mapa konturowa gminy Kluczewsko, w centrum znajduje się punkt z opisem „Koprusza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Koprusza”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Koprusza”
Położenie na mapie powiatu włoszczowskiego
Mapa konturowa powiatu włoszczowskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Koprusza”
Ziemia50°58′00″N 19°55′00″E/50,966667 19,916667

Koprusza – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Kluczewsko.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Historia

Koprusza – taką nazwę nosiły łany kmiece w Pilczycy w XVI wieku. Według Liber Beneficiorum Jana Łaskiego (t.I s.557) dziesięcina z łanów w Kopruszy oddawana była do kościoła w Stanowiskach.

Przypisy

  1. ↑ Jednostki pomocnicze gminy Kluczewsko. Urząd Gminy Kluczewsko. [dostęp 2015-04-20].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-04-20].
  3. 1 2 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-20].
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 58109.
  5. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-04-20].
  6. ↑ Pilczyca 1(2), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 134.