| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Wysokość |
144 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2010) |
| ||||
| • liczba ludności |
6800 | ||||
| Nr kierunkowy |
1596 | ||||
| Kod pocztowy |
231432 | ||||
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego | |||||
Położenie na mapie Białorusi | |||||
Korelicze (biał. Карэлічы) – osiedle typu miejskiego na Białorusi, centrum administracyjne rejonu w obwodzie grodzieńskim; 6,8 tys. mieszkańców (2010).
Siedziba prawosławnego dekanatu korelickiego i wchodzącej w jego skład parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także parafii rzymskokatolickiej pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
Prywatne miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego. W okresie II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Korelicze.

W XVII wieku Korelicze należały do Radziwiłłów i odgrywał ważną rolę w systemie dóbr litewskich, jako ośrodek administrowania majątkiem, a także jako przystanek w podróżach ordynatów do Nowogródka i Wilna. W inwentarzu sporządzonym w 1646 roku, wymieniany jest istniejący w Koreliczach obszerny drewniany dwór z portykiem nazwany „Domem Wielkim”. Przed pokojem księcia znajdował się „ogród włoski” obsadzony różnymi ziołami. W połowie XVII wieku dwór ten przestał istnieć – prawdopodobnie został zniszczony podczas wojen moskiewskich. W Koreliczach ostał się jedynie drugi budynek określany jako „dom urzędniczy”. Przy nim, w 1686 roku, założono kolejny „ogród włoski”, złożony z pięciu kwater. Dopiero w 1700 roku Karol Stanisław Radziwiłł wzniósł tutaj bardziej okazały drewniany dwór. Anna z Sanguszków Radziwiłłowa przekształciła folwark korelicki w barokową rezydencję z ogrodem. Wtedy też zbudowano w Koreliczach barokowy piętrowy pałacyk w formie willi z belwederem widokowym na trzeciej kondygnacji z ogrodami tarasowymi, altanami, figarnią i oranżerią. Zespół ten obecnie nie istnieje, a w jego miejscu znajduje się zakład przemysłowy.
Podczas okupacji hitlerowskiej, 4 lutego 1942 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1500 osób. 2 czerwca 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów wywieziono do getta w Nowogródku, starych i chorych zamordowano w getcie.