| Wymowa |
[kɔrnɛlʲuʂ] |
|---|---|
| Płeć |
męskie |
| Imieniny |
6 maja, 16 września, 20 października, 31 grudnia |
| Znaczenie | |
| Języki |
łaciński |
| Słowo |
łac. Cornelius |
| Pochodzenie |
imię rzymskie (łacińskie) |
| Znaczenie |
„należący do rodu Korneliuszów (Cornelii)” |
| Region pochodzenia | |
| Alternatywne nazwy | |
| Warianty w języku polskim | |
| Warianty obcojęzyczne |
ang. Cornelius, niem. Cornelius, fr. Corneille, wł. Cornelio, hiszp. Cornelio |
| Odpowiednik dla płci przeciwnej | |
| Formy pochodne |
Korneliuszek |
| Wyrazy pokrewne |
Kornel |
| Pokrewne imiona | |
Korneliusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego.
Formy obecne w Polsce to: Kornel, Korneli, Korneliusz.
W Polsce notowane w łacińskiej formie Cornelius od 1402 roku.
Polska forma imienia obecna w tekście Dziejów Apostolskich jako imię setnika z Cezarei (rozdz. 10): Korneliusz (Biblia Wujka, 1599), Kornelijusz (Biblia gdańska, 1632). Łacińska forma imienia Cornēlius została utrwalona w tekście greckim Nowego Testamentu jako Κορνήλιος (koine). Imię w tej formie wywodzi się od nazwy rzymskiego rodu Cornelia (gens Cornelia). Nomen gentilicium pochodziło od nazwy pola „Corne” w Tusculum. Podawane jest też w opracowaniach pochodzenie od cornu w znaczeniu „róg”. Wówczas imię oznaczałoby „słoneczny” (symbol królewski).
Imię to nosiły lub noszą następujące osoby: