| wieś | |
Panorama wschodniego krańca Korzecka | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
671 |
| Strefa numeracyjna |
41 |
| Kod pocztowy |
26-060 |
| Tablice rejestracyjne |
TKI |
| SIMC |
0234206 |
Położenie na mapie gminy Chęciny | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego | |
Położenie na mapie powiatu kieleckiego | |
Korzecko – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chęciny. Ma status sołectwa.
Do 1954 roku istniała gmina Korzecko. W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Korzecko, po jej zniesieniu w gromadzie Chęciny. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 1016977 | Zarośle | przysiółek |
| 1016983 | Zatropie | przysiółek |
Wieś leży ok. 3 km na zachód od Chęcin. Zabudowania ciągną się pasem wzdłuż północnych podnóży grzbietu Grzyw Korzeczkowskich, w części zachodniej wzdłuż drogi nr 762 Małogoszcz - Chęciny (przysiółki Zarośle i Zatropie), w części wschodniej wzdłuż lokalnej drogi, łączącej ww. drogę 762 z Podzamczem Chęcińskim.
Korzecko w wieku XIX opisano jako wieś w powiecie kieleckim, gminie Korzecko, parafii Chęciny. W Liber beneficiorum Łaskiego (t. I, s. 586), Korzecko nazwane jest „Korzeczek”. Wieś położona 8 wiorst na zachód od Chęcin, w wąskiej dolinie u stóp pasma wyniosłości zwanych górami korzeczkowskimi. W 1883 posiada szkołę początkową, urząd gminny, kopalnie wapienia triasowego, używanego jako marmur żółty.

Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z 1827 była to wieś rządowa, posiadała 28 domów i 160 mieszkańców.
W 2015 w Korzecku otwarto Europejskie Centrum Edukacji Geologicznej – ośrodek naukowo-badawczy Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Drewniana kuźnia, w zagrodzie nr 81 z XIX w., wpisana do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.265 z 6.08.1976).
Przez wieś przechodzi żółty szlak turystyczny z Wiernej Rzeki do Chęcin.