 Fragment klasztoru | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość |
góra Tŭng'un |
| Rodzaj klasztoru | |
| Właściciel | |
| Typ zakonu |
męski |
| Założyciel klasztoru | |
| Materiał budowlany |
drewno |
| Data budowy | |
Położenie na mapie Korei Południowej  | |
 36°27′30″N 128°45′02″E/36,458333 128,750556 | |
Koun sa (kor. 고운사, pol. Klasztor Samotnego Obłoku) – koreański klasztor.
Klasztor został wybudowany przez wybitnego mnicha Ŭisanga (625–702) na górze Tŭng’un, w dość odosobnionej dolinie. Pierwotnie klasztor był znany pod tą samą nazwą, mającą jednak inne znaczenie – Wysoki Obłok. Ta zmiana znaczenia nastąpiła po jego odnowieniu przez Choi Chiwona, który znany był jako Koun. Gdy Pusok – główny klasztor szkoły hwaŏm – zaczął podupadać, jego miejsce zajął właśnie Koun, który ostatecznie rozrósł się do potężnego klasztoru składającego się z ok. 360 budynków.
Klasztor odnawiano w okresie Koryŏ dwukrotnie – najpierw w 948 roku a następnie w roku 1018.
W czasie japońskiej inwazji na Koreę w latach 1592–1598, klasztor ocalał, mimo że był wykorzystywany jako wysunięta baza mnisich partyzantów prowadzonych przez mistrza sŏn Sŏsana Taesę (1520–1604) i jego ucznia Samyŏnga Yujŏnga (1543–1610).
Mimo szczęśliwego ocalenia klasztoru w czasie inwazji japońskiej, nie uniknął on tragicznego pożaru w 1835 roku, który strawił prawdopodobnie wszystkie budynki. Mimo tego zdecydowano się na jego obudowę. W latach 70. XX wieku kolejny pożar zniszczył kilka budynków, które także zostały odrestaurowane.
