Krystyna Melion

Krystyna Melion
ciemnowłosa, uśmiechnięta kobieta
Krystyna Melion - portret własny - 1980 r.
Pełne imię i nazwisko

Krystyna Zofia Melion

Data i miejsce urodzenia

6 kwietnia 1929
Warszawa

Data i miejsce śmierci

5 grudnia 2021
Warszawa

Miejsce spoczynku

Warszawa, Cmentarz Wojskowy, Kwatera: G III Rząd: URNOWY, Grób: 9

Zawód, zajęcie

reportażystka

Małżeństwo

Zbigniew Melion

Dzieci

Ilona Melion-Kopczewska

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Krystyna Zofia Melion (ur. 6 kwietnia 1929 r. w Warszawie, zm. 5 grudnia 2021 r. tamże) – reportażystka Polskiego Radia.

Życiorys

Członek Armii Krajowej w okresie 07.1943 – 10.1944.

Po wojnie pracowała w warszawskiej poradni psychologicznej dla dzieci i młodzieży jako terapeuta i wizytator środowiskowy.

Od 1958 dziennikarka Polskiego Radia, zatrudniona w Naczelnej Redakcji Literackiej Polskiego Radia. Reportażystka, archiwistka i autorka kilkuset reportaży i dokumentów radiowych. Przedstawicielka i współtwórczyni warszawskiej szkoły reportażu, dążącej do czystej formy, czyli autentycznego dźwięku i głosu bohatera jako najważniejszego budulca opowieści. Autorka wielu audycji dokumentalnych o tematyce II Wojny Światowej, w szczególności dotyczących Powstania Warszawskiego.

W latach 70. i 80. dokumentowała drażliwe tematy społeczne związane z realiami funkcjonowania PRL, w takich reportażach jak „Legitymacja partyjna” czy „Radom 1976” opowiadającym o wydarzeniach radomskich, który musiał czekać na emisję do roku aż do 1990. W latach 1975–1980 przedruki reportaży i felietonów publikowane były na łamach czasopisma KONTRASTY – Miesięcznika RSW.

Wielokrotnie nagradzana w krajowych i zagranicznych konkursach na reportaż. Reprezentowała Polskie Radio na Festiwalach Radiowo-Telewizyjnych Prix Italia i Prix Futura.

Po przejściu na emeryturę, zaangażowana była w pracę z nowymi pokoleniami reportażystów radiowych i współpracowała z Polskim Radiem.

Wybrane utwory

Reportaże wojenne

  • „Taka zwyczajna sprawa” – Historia życia dziennikarki francuskiej, która w czasie okupacji w Polsce jako żydowskie dziecko była ukrywana przez polskie rodziny. "Babette" wspomina rodzinę Nikodema Brandta, dzięki któremu była bezpieczna po ucieczce z warszawskiego Getta. Po wojnie odnalazła matkę, z którą wyjechała do Francji.
  • „Radiowy Bedeker Warszawski – Warszawskie krzyże powstańcze 1944” – Reportaż z przyznania po raz pierwszy Warszawskich Krzyży Powstańczych 31 lipca 1981 roku. Rozmówcami są pierwsi odznaczeni – Stanisław Sieradzki, Elżbieta Ostrowska i Zenon Wiktorczyk
  • „Kowal miał 14 lat” – Wspomnienia z powstania warszawskiego. Mieczysław Kowalski opowiada o niebezpiecznych wyprawach po żywność i innych akcjach powstańczych, w których uczestniczył mimo bardzo młodego wieku
  • „Cichy front” - Reportaż o organizacji kobiecej niosącej pomoc więźniom, powstałej w początkowym okresie okupacji. Rozmówczynie mówią o schemacie organizacyjnym, o pomocy udzielanej przez rzemieślników i różne firmy, o akcjach dożywiania więźniów Pawiaka oraz organizowaniu pomocy dla rodzin więźniów
  • „Piosenka z barykad” – Wspomnienie Hanny Brzezińskiej, piosenkarki Powstania Warszawskiego, zmarłej w 1998 roku. Przed wojną – aktorka, występowała w epizodycznych rolach, między innymi w słynnych Dziewczętach z Nowolipek
  • „Zwyczajni, prości, nieogromni” – wspomnienia żołnierzy powstańczego Batalionu "Zośka".
  • „Powrót z Hadesu”; „Piosenka z barykad”
  • „Budowałam barykadę” – wspomnienia poetki Anny Świrczyńskiej

Reportaże społeczne

  • „Głębokie zanurzenie” - pierwszy polski reportaż z nagrodą Premios Ondas
  • „Impulsy” – Reportaż nagrany w 1975 r. w Zakładzie dla Dzieci Niewidomych w Laskach. Bohaterowie reportażu – dzieci i ich opiekunowie opowiadają o swoich pasjach, zajęciach, w których uczestniczą i planach na przyszłość
  • „Dwie godziny, 40 minut i 15 sekund byłem z narzeczoną” - opowieść o prowokacji dziennikarskiej, jakiej przed laty dokonały dwie uznane reportażystki: Krystyna Melion i Maria Rosa Krzyżanowska
  • „Cygańskie largo” - Dokument opowiadający o życiu Romów i ich kulturze
  • „Bronek i jego dwójka” - historia przedwojennego radiowego wozu transmisyjnego i jego kierowcy, Bronisława Kozioła

Nagrody i wyróżnienia

Ordery i odznaczenia