
Kublicki (albo Pietuch cz. Piotuch) – polski herb szlachecki, herb własny rodziny dawniej litewskiej, znanej w połockiem z początku XVI wieku oraz następnie w rzeczyckiem, odmiana herbu Prus III. Wedł. S. Uruskiego w połockiem istniałа również rodzina Kublickich herbu Ostoja odm.
Na środku tarczy dwudzielniej - półtora srebrnego krzyża bez prawego dolniego ramienia, między półksężycem złotym rogami do krzyża, a między polową srebrniej podkowy barkiem do góry w polu prawem czerwoniem pierwsze, a w polu lewem błękitnym drugie. Klejnot: nad hełmiem w koronie noga zbrojna piętą w lewo do góry zgięta w kolanie. Labry: z prawej czerwone, podbite złotem; z lewej błękitne, podbite srebrem.
Według Uruskiego: Kublicki-Piotuch. Według Gajla: Kublicki, Piotuch.