Kuni Wierch

Kuni Wierch
Ilustracja
Widok ze stoków Durbaszki
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Pasmo

Beskid Sądecki, Karpaty

Wysokość

982 m n.p.m.

Położenie na mapie gminy Szczawnica
Mapa konturowa gminy Szczawnica, u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Kuni Wierch”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Kuni Wierch”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole nieco na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Kuni Wierch”
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa konturowa powiatu nowotarskiego, po prawej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Kuni Wierch”
Ziemia49°26′53″N 20°31′51″E/49,448056 20,530833

Kuni Wierch (982 m) – szczyt w Beskidzie Sądeckim, w Paśmie Radziejowej. Znajduje się w grzbiecie opadającym z Czeremchy na południe poprzez Łysiny, Kuni Wierch i Gabańkę do doliny Grajcarka. Wschodnie stoki schodzą do potoku Sielskiego. Na południowy zachód od wierzchołka leży punkt zwornikowy, od którego w kierunku również południowo-zachodnim odgałęzia się grzbiet kulminujący w Gwoździance.

Kuni Wierch porośnięty jest lasem. Biegnie przez niego granica między miastem Szczawnica (stoki zachodnie) i wsią Szlachtowa (stoki wschodnie) w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie miejsko-wiejskiej Szczawnica. Przez Kuni Wierch prowadzi także zielony szlak turystyczny ze Szczawnicy na Prehybę. Jest on o 15 minut dłuższy od szlaku niebieskiego, ale ciekawszy, bo w dolnej części bardziej widokowy, a w górnej wiedzie starodrzewem przez ostre granie i trawersuje bardzo strome zbocza. Pomiędzy Kunim Wierchem a Łysinami przecina drogę leśną, którą można zejść do doliny potoku Sielskiego.

Szlak turystyczny

szlak turystyczny zielony pieszy: Szczawnica – Gabańka – Kuni Wierch – Łysiny – Czeremcha – Prehyba (trawers od zachodu). Czas przejścia: 3:15 h, ↓ 2:15 h.

Przypisy

  1. ↑ Kuni Wierch. Identyfikator PRNG [online] [dostęp 2025-05-04].
  2. 1 2 Beskid Sądecki. Mapa 1:50 000, wyd. 6, Kraków: Compass, 2011, s. 1, ISBN 978-83-7605-080-5.
  3. 1 2 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2025-04-28].
  4. ↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2025-05-04].
  5. ↑ Bogdan Mościcki, Beskid Sądecki i Małe Pieniny, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2001, s. 97–98, ISBN 978-83-89188-65-6.