| wieś | |
Zabudowania mieszkalne | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (14 grudnia 2015) |
1082 |
| Strefa numeracyjna |
95 |
| Kod pocztowy |
69-100 |
| Tablice rejestracyjne |
FSL |
| SIMC |
0187100 |
Położenie na mapie gminy Słubice | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa lubuskiego | |
Położenie na mapie powiatu słubickiego | |
Kunowice (niem. Kunersdorf), d. Kunowsko – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Słubice.
W przyszłości planowane jest połączenie ze Słubicami. Obecnie jest to jedna aglomeracja, ponieważ sieć wodociągowa i kanalizacyjna jest połączona. Także autobusowa komunikacja miejska w Słubicach obejmuje swoim zasięgiem Kunowice. Leży na skraju Puszczy Rzepińskiej. Znajduje się tu przystanek kolejowy Kunowice.
Miejsce bitwy stoczonej 12 sierpnia 1759, w której Prusacy, pod dowództwem króla Fryderyka II, zostali pobici przez wojska rosyjskie i austriackie, dowodzone przez Piotra Sałtykowa i Ernesta Laudona.
Od 1873 do 1945 wieś wchodziła w skład powiatu Weststernberg.
W czasie II wojny światowej zdobyte 6 lutego 1945 po kilkudniowych ciężkich bojach przez sowiecki 11 Korpus Pancerny.
W latach 1975–1998 miejscowość wchodziła w skład województwa gorzowskiego.
W miejscowości działała Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Nadodrze” w Kunowicach.
Do 21 grudnia 2007 funkcjonowało kolejowe przejście graniczne Kunowice-Frankfurt, które na mocy układu z Schengen zostało zlikwidowane.
Z Kunowic pochodził Paul Matting, nadburmistrz Wrocławia
Przynależność polityczno-administracyjna (podkreślenie – następująca zmiana):

Źródło: